انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 06 22 Numerical and Experimental Investigation of the Seismic Performance of Beam-to-Circular CFST Column Connections Using a Steel Box مطالعات عددی و آزمایشگاهی عملکرد لرزه‌ای اتصال تیر به ستون دایره‌ای پر شده با بتن با استفاده از جعبه فولادی 237544 10.22065/jsce.2025.547520.3818 FA ئاری شهاب جمیل دانشجوی دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران مهرزاد تحملی رودسری دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران الله رضا مرادی گروسی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران جواد اسفندیاری دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2025 09 16 In this study, the details of a new connection based on a steel box and an optimized arrangement of internal and external stiffeners were presented. This configuration enhances the flexural and shear performance of the connection by providing appropriate force-transfer paths and improving stress distribution, while eliminating the need for continuity and doubler plates and simplifying the fabrication process. In the first step, three superior specimens were selected based on preliminary numerical analyses and evaluated under laboratory cyclic loading. The outputs included elastic stiffness, ultimate moment, energy dissipation capacity, panel-zone rotation, and strain in the main components. Based on the experimental results, the best specimen was identified, and after validating the numerical model accordingly, a parametric study was conducted to examine the effect of the steel-box thickness on the connection behavior. The objective was to analyze the sensitivity of the results to variations in the box thickness and assess its role in improving connection rigidity. Experimental results showed that the model equipped with internal stiffeners aligned with the beam flange increased stiffness and strength by factors of 9 and 5.2, respectively, compared with the baseline model. Moreover, adding external stiffeners improved the ultimate moment and stiffness by factors of 3.8 and 6.2, respectively. Numerical results indicated that when the steel-box thickness is selected at least 2 mm greater than the beam-flange thickness, the strength and stiffness reach a stable condition, and further increases in thickness have negligible effects. Numerical findings also showed that for thicknesses greater than or equal to 8 mm, the connection achieves ductility of about 7.4, and its equivalent damping ratio increases by up to 40%. در این پژوهش، جزئیات یک اتصال جدید بر پایه جعبه فولادی و آرایش بهینه‌شده سخت‌کننده‌های داخلی و خارجی ارائه شد. این پیکربندی با ایجاد مسیرهای مناسب برای انتقال نیرو و بهبود توزیع تنش، عملکرد خمشی و برشی اتصال را ارتقا می‌دهد و در عین حال، نیاز به ورق‌های پیوستگی و مضاعف را حذف کرده و فرآیند ساخت را ساده‌تر می‌سازد. در گام نخست، سه نمونه با عملکرد برتر بر پایه تحلیل‌های عددی اولیه انتخاب و تحت بارگذاری چرخه‌ای آزمایشگاهی ارزیابی شدند. خروجی‌های این مرحله شامل سختی الاستیک، لنگر نهایی، ظرفیت جذب انرژی، دوران چشمه اتصال و کرنش در اجزای اصلی بود. بر اساس نتایج آزمایشگاهی، بهترین نمونه شناسایی شد و پس از صحت‌سنجی مدل عددی بر مبنای آن، مطالعات پارامتریک برای بررسی اثر ضخامت جعبه فولادی بر رفتار اتصال انجام شد. هدف این بخش، تحلیل حساسیت نتایج نسبت به تغییر ضخامت جعبه فولادی و ارزیابی نقش آن در ارتقای صلبیت اتصال بود. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که مدل دارای سخت‌کننده‌های داخلی هم‌راستا با بال تیر، سختی و مقاومت را به‌ترتیب ۹ و 2/5 برابر نسبت به مدل مبنا افزایش داد. همچنین افزودن سخت‌کننده‌های خارجی، لنگر نهایی و سختی را به‌ترتیب 8/3 و 2/6 برابر مدل مبنا بهبود بخشید. علاوه بر این، نتایج عددی حاکی از آن است که با انتخاب ضخامت جعبه فولادی حداقل ۲ میلی‌متر بیشتر از ضخامت بال تیر، مقاومت و سختی اتصال به وضعیت پایدار رسیده و افزایش بیشتر ضخامت اثر ناچیزی بر نتایج دارد. همچنین نتایج عددی نشان داد که در محدوده ضخامت‌های بزرگ‌تر یا مساوی ۸ میلی‌متر، اتصال به شکل‌پذیری ۴/۷ رسیده و نسبت میرایی معادل آن تا حدود ۴۰ درصد افزایش می‌یابد.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Investigating the Role of Oxygen in Deep Biological Improvement of Varzaneh Sand Using Microbially Induced Calcium Carbonate Precipitation (MICP) بررسی نقش اکسیژن در بهسازی زیستی عمیق ماسه ورزنه با استفاده از رسوب کربنات کلسیم القایی میکروبی (MICP) 247308 10.22065/jsce.2026.587385.4027 FA احمد نجف آبادیان دانشجوی دکتری ژئوتکنیک، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران 0009-0003-4428-0171 میثم بیات دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران 0000-0001-5525-5199 حمید هاشم الحسینی دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران مهشید جهادی دانشیار، گروه مهندسی صنایع غذایی،دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان (اصفهان)، اصفهان، ایران Journal Article 2026 06 18 Loose sandy soils in arid regions such as Varzaneh face challenges of high erodibility and low mechanical strength. Microbially induced calcium carbonate precipitation (MICP) is a sustainable bio-based solution for soil improvement. However, deep application of this technology faces a major obstacle: the aerobic bacterium Sporosarcina pasteurii shows a sharp decline in metabolic activity and carbonate precipitation at depths beyond a few centimeters due to insufficient oxygen availability. In the present study, the controlling role of oxygen was investigated through active gas supply (compressed air containing 21% oxygen and pure oxygen with 99.5% purity). Experiments were conducted on columns of Varzaneh sand (SP, D₅₀ = 0.155 mm) under three treatment regimes: treatment without gas, treatment with compressed air, and treatment with pure oxygen. The results showed that injection of compressed air increased the unconfined compressive strength (UCS) by up to 50%, and injection of pure oxygen increased it by more than 100% compared to the control group. The average precipitated calcium carbonate content at a depth of 30–45 cm was less than 1% by weight for the no gas treatment, about 4% for the compressed air treatment, and about 7% for the pure oxygen treatment. Scanning electron microscopy (SEM) images revealed that, in the presence of oxygen, spherical and agglomerated calcite crystals formed with effective interparticle bonding, whereas in the absence of oxygen, scattered rhombohedral crystals were observed. The findings confirm that oxygen plays a decisive role in deep bio improvement of soil, and the unsaturated conditions of arid regions offer a strategic advantage for field application of this technology. خاک‌های ماسه‌ای سست در مناطق خشک نظیر ورزنه با چالش‌های فرسایش‌پذیری بالا و مقاومت مکانیکی پایین مواجه هستند. روش رسوب‌گذاری کربنات کلسیم ناشی از میکروارگانیسم‌ها (MICP) یک راهکار زیستی پایدار برای بهسازی خاک محسوب می‌شود. اما کاربرد عمقی این فناوری با مانع اساسی روبروست: باکتری هوازی Sporosarcina pasteurii در اعماق بیش از چند سانتی‌متر به‌دلیل عدم دسترسی به اکسیژن کافی، افت شدیدی در فعالیت متابولیکی و ترسیب کربنات نشان می‌دهد. در پژوهش حاضر، نقش تأمین اکسیژن از طریق هوادهی فعال بر کارایی فرایند بهسازی عمقی (هوای فشرده شامل ۲۱ درصد اکسیژن و اکسیژن با خلوص 5/99 درصد) بررسی شده است. آزمایش‌ها روی ستون‌هایی از ماسه‌ی ورزنه (SP ،D50=0.155 mm) در سه رژیم تیماری انجام شد: تیمار بدون گاز، تیمار همراه با هوای فشرده، و تیمار همراه با اکسیژن خالص. نتایج نشان داد تزریق هوای فشرده مقاومت فشاری محصورنشده (UCS) را تا ۵۰ درصد و تزریق اکسیژن خالص آن را تا بیش از ۱۰۰ درصد نسبت به گروه شاهد افزایش می‌دهد. میانگین کربنات کلسیم رسوب‌کرده در عمق ۳۰-۴۵ سانتی‌متری برای تیمار بدون گاز کمتر از ۱ درصد، برای تیمار هوای فشرده حدود ۴ درصد، و برای تیمار اکسیژن خالص حدود ۷ درصد وزنی بود. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داد در حضور اکسیژن بلورهای کلسیت کروی و آگلومره با اتصال مؤثر بین ذرات و در غیاب اکسیژن بلورهای رومبوهدرال پراکنده تشکیل می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اکسیژن نقش مؤثری در بهسازی عمقی زیستی دارد و شرایط غیراشباع مناطق خشک مزیتی راهبردی برای کاربرد میدانی این فناوری است.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Experimental Investigation of Cold Joint Effects on the Compressive and Tensile Strength of Concrete بررسی آزمایشگاهی تأثیر درز سرد بر مقاومت فشاری و کششی بتن 247368 10.22065/jsce.2026.580401.3967 FA امیر آتشی مربی ،گروه مهندسی عمران،دانشگاه فنی و حرفه ای،تهران،ایران Journal Article 2026 05 10 Cold joint is one of the common construction challenges in concrete structures that can significantly reduce the mechanical strength of concrete, particularly under compressive and tensile stresses. The aim of this study is to investigate the effect of cold joints and to evaluate the performance of strengthening techniques, including shear keys and surface grooves, in improving the strength of specimens containing cold joints. In this study, a series of cubic specimens for compressive tests and cylindrical specimens for tensile tests were cast under controlled laboratory conditions. The specimens were categorized into four groups: monolithic concrete (without cold joint), concrete with a cold joint, and concrete with a cold joint strengthened by shear keys and surface grooves. The results of the tensile tests showed that the presence of a cold joint led to a 25% reduction in tensile strength compared with the control specimens. The use of shear keys reduced this loss to 10%, while surface grooves limited it to 17%. In the compressive tests, the specimens with a cold joint exhibited a 12% reduction in compressive strength compared to the monolithic specimens, whereas this reduction for the specimens with shear keys and surface grooves was 7% and 10%, respectively. Based on the obtained results, both strengthening methods demonstrated a significant improvement in mitigating the adverse effects of cold joints. Furthermore, comparison of the results indicates that cold joints have a smaller influence on compressive strength than on tensile strength, which highlights the greater sensitivity of the joint region to tensile stresses and underscores the need for more detailed investigation. درز سرد یکی از چالش‌های اجرایی رایج در سازه‌های بتنی است که می‌تواند تأثیر منفی قابل‌توجهی بر مقاومت مکانیکی بتن، به‌ویژه در برابر نیروهای فشاری و کششی، داشته باشد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر درز سرد و ارزیابی عملکرد راهکارهای تقویتی شامل کلید برشی و شیار سطحی در بهبود مقاومت نمونه‌های دارای درز سرد است. برای این منظور، مجموعه‌ای از نمونه‌های مکعبی برای آزمون فشار و استوانه‌ای برای آزمون کشش در شرایط کنترل‌شده آزمایشگاهی ساخته شد. نمونه‌ها در چهار گروه شامل بتن یکپارچه (بدون درز سرد)، بتن دارای درز سرد، و بتن دارای درز سرد تقویت‌شده با کلید برشی و شیار سطحی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج آزمایش‌های کششی نشان داد که وجود درز سرد موجب کاهش 25 درصدی مقاومت کششی نسبت به نمونه شاهد شده است. استفاده از کلید برشی این کاهش را به 10 درصد و شیار سطحی به 17 درصد کاهش رساند. همچنین در آزمون فشاری، نمونه دارای درز سرد 12 درصد کاهش مقاومت نسبت به نمونه یکپارچه داشت، در حالی که این مقدار برای نمونه‌های دارای کلید برشی و شیار سطحی به ترتیب 7 و 10 درصد بود. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، هر دو روش تقویتی عملکرد قابل‌توجهی در بهبود اثرات منفی درز سرد نشان دادند. همچنین، مقایسه نتایج نشان می‌دهد که درز سرد تأثیر کمتری بر مقاومت فشاری نسبت به مقاومت کششی داشته است، که این موضوع بیانگر حساسیت بیشتر ناحیه درز سرد به تنش‌های کششی است و نیاز مند بررسی دقیق تری می باشد.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Experimental Study of the Effect of Using GFRP on the Axial Behavior of Concrete-Filled Double Skin Steel Tubular (CFDST) Stub Columns مطالعه آزمایشگاهی تأثیر استفاده از GFRP بر رفتار محوری ستون‌های کوتاه فولادی دوجداره پر شده با بتن (CFDST) 247082 10.22065/jsce.2026.586628.4022 FA مجتبی بخشایی شهربابکی دانشجوی دکترا، گروه عمران، واحد تفت، دانشگاه آزاد اسلامی، تفت، ایران 0000-0002-7449-7182 محمدرضا جواهری تفتی استادیار، گروه عمران، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران محمدرضا حمیدیان استادیار، گروه عمران، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران 0009-0009-8955-6200 Journal Article 2026 06 14 This experimental study investigates the axial compressive behavior of concrete-filled double-skin tubular (CFDST) stub columns strengthened with a single layer of glass fiber-reinforced polymer (GFRP). six specimens were tested across two groups—reference (CF0) and strengthened (CF1)—to evaluate the effects of external GFRP confinement on ultimate load-carrying capacity, secant stiffness, ductility, failure mechanisms, and post-peak response. The results indicate that the GFRP layer effectively delays local buckling of the outer steel tube and enhances the composite interaction between the steel tubes and the concrete core. Based on experimental data, the strengthened specimens exhibited an average increase of 10.94% in ultimate load-carrying capacity, 7% in ductility, 26% increase in energy absorption and 3.8% in secant stiffness compared to the control group. Failure in the strengthened samples initiated with the sudden rupture of the GFRP layer, immediately followed by the development of buckling waves in the outer steel tube; this highlights the effective confinement provided prior to fiber fracture. Additionally, a Performance Enhancement Index (PEI) was introduced to simultaneously quantify improvements in various mechanical parameters. The findings confirm that a single GFRP layer offers an efficient strategy for enhancing the axial performance of CFDST columns, providing valuable practical data for optimal design and retrofitting of composite sections in structural engineering. این پژوهش آزمایشگاهی به بررسی رفتار فشاری محوری ستون‌های کوتاه فولادی دوجداره پرشده از بتن (CFDST) تقویت‌شده با یک لایه پلیمر تقویت‌شده با الیاف شیشه (GFRP) می‌پردازد. شش نمونه آزمایشی در دو گروه مرجع (CF0) و تقویت‌شده (CF1) با هدف ارزیابی تأثیر محصورسازی خارجی بر ظرفیت باربری نهایی، سختی سکانت، شکل‌پذیری، مکانیسم شکست و پاسخ پس از اوج بررسی شدند. نتایج نشان داد که یک لایه GFRP به‌طور مؤثری کمانش موضعی جداره فولادی خارجی را به تأخیر انداخته و تعامل ترکیبی بین لوله‌های فولادی و هسته بتنی را بهبود می‌بخشد. بر اساس داده‌های تجربی، نمونه‌های تقویت‌شده با یک لایه کامپوزیت به‌طور میانگین 94/10 درصد افزایش در ظرفیت باربری نهایی، ۷ درصد بهبود در شکل‌پذیری، 26 درصد افزایش جذب انرژی و 8/3 درصد افزایش در سختی سکانت نسبت به گروه کنترل نشان دادند. مکانیسم شکست در نمونه‌های تقویت‌شده با پارگی ناگهانی لایه GFRP آغاز گشت که بلافاصله با توسعه موج‌های کمانش در لوله فولادی خارجی دنبال شد؛ این امر بیانگر عملکرد محصورکنندگی مؤثر تا پیش از گسیختگی الیاف است. همچنین شاخص ارتقای عملکرد (PEI) جهت کمی‌سازی هم‌زمان بهبود در پارامترهای مکانیکی معرفی گردید. یافته‌های این تحقیق تأیید می‌کند که استفاده از یک لایه GFRP راهکاری کارآمد برای ارتقای عملکرد محوری ستون‌های CFDST بوده و داده‌های کاربردی ارزشمندی برای طراحی بهینه و بهسازی مقاطع مرکب در مهندسی سازه فراهم می‌آورد.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Investigating compliance with permitted tolerances in concrete buildings under construction in Chabahar بررسی رعایت رواداری‌های مجاز در ساختمان‌های بتنی درحال احداث در چابهار 241979 10.22065/jsce.2026.540197.3798 FA مسعود سالار استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران 0000-0003-4962-1556 محمدامین جمشیدی کارشناس، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران 0009-0001-3953-3643 یعقوب برارمردمی کارشناس، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی دریا، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران Journal Article 2025 08 22 One of the recurring challenges in construction projects is the failure to comply with established tolerances. Such deficiencies can adversely affect not only the safety and performance of the structure but also the aesthetics and constructability of the project, ultimately resulting in increased costs, resource wastage, and delays in project progress. Therefore, this study investigates the degree of compliance with permissible execution tolerances in concrete buildings under construction at Chabahar Port. Given the critical importance of precision in the execution of structural elements and its role in the durability, safety, and performance of the structure, adherence to permissible tolerances in accordance with recognized codes and standards is considered an essential quality control requirement in construction. The present research involved conducting field visits to several active projects throughout the city, during which dimensional and positional data from various structural components—such as columns, beams, and slabs—were recorded, alongside monitoring of reinforcing steel (rebar) installation operations. The extent of deviation from the allowable limits prescribed by the governing codes was then assessed. The results revealed that a significant portion of the projects exhibited considerable deviations from code-permissible tolerances, particularly in the execution of rebar placement and the positioning of structural elements. In conclusion, through data analysis and investigation of the causes underlying these deficiencies, this research proposes several corrective measures to reduce such discrepancies, including enhancing technical supervision, providing training for execution personnel, and revising project quality control processes. یکی از مشکلات پرتکرار در پروژه‌های ساختمانی، عدم رعایت رواداری‌هاست. این ایرادات می‌توانند علاوه بر ایمنی و عملکرد سازه، زیبایی و قابلیت اجرای پروژه را نیز تحت تأثیر قرار داده و در نتیجه، باعث افزایش هزینه‌ها، اتلاف منابع و تأخیر در پیشرفت کار شوند. از این رو، در این پژوهش، میزان رعایت رواداری‌های مجاز اجرایی در ساختمان‌های بتنی در حال احداث در بندر چابهار مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اهمیت دقت در اجرای المان‌های سازه‌ای و نقش آن در دوام، ایمنی و عملکرد سازه، رعایت رواداری‌های مجاز مطابق با آیین‌نامه‌های معتبر از الزامات کنترل کیفی ساخت ‌و ساز محسوب می‌شود. در این مطالعه، با انجام بازدیدهای میدانی از چندین پروژه فعال در سطح شهر و ثبت داده‌های ابعادی و موقعیتی از عناصر مختلف سازه‌ای نظیر ستون‌ها، تیرها، سقف‌ها و کنترل عملیات آرماتوربندی؛‌ میزان انحراف از حدود مجاز آیین‌نامه‌ها سنجیده شد. نتایج حاصل نشان داد که در بخش قابل توجهی از پروژه‌ها، به‌ویژه در اجرای عملیات آرماتورگذاری و جانمایی عناصر سازه‌ای، عدم رعایت رواداری‌های مجاز آیین‌نامه‌ای قابل توجه است. در پایان، با تجزیه و تحلیل داده‌ها و بررسی علل این نواقص، راهکارهایی نظیر افزایش نظارت فنی، آموزش نیروهای اجرایی و بازبینی فرآیند کنترل کیفیت پروژه‌ها جهت کاهش این ایرادات پیشنهاد شده است.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Barriers and Strategies for Implementing Lean Six Sigma in Iran’s Construction Industry موانع و راهبردهای پیاده‌سازی شش‌سیگمای ناب در صنعت ساخت ایران 242097 10.22065/jsce.2026.550670.3833 FA هورمزد الهیاری فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران مرتضی تهامی‌پور زرندی استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-9109-5153 Journal Article 2025 10 18 The Iranian construction industry is characterized by chronic schedule delays and cost overruns. While Lean Six Sigma (LSS) has emerged as a hybrid approach to eliminate waste and mitigate errors, its practical implementation is hindered by numerous barriers. This research aimed to identify, structurally analyze, and prioritize the obstacles to LSS implementation within Iranian construction projects. Using a descriptive-quantitative design, challenges were first identified through a literature review, followed by the development of a 42-item researcher-made questionnaire using a five-point Likert scale (ranging from "Never" to "Always"). After content validity was confirmed, the survey was distributed online. Data from 385 completed questionnaires were analyzed. The instrument's reliability was validated with a Cronbach’s alpha of 0.948. Exploratory Factor Analysis (EFA), supported by a KMO of 0.865 and a significant Bartlett’s test (p < 0.001), resulted in the extraction of six factors: Economic and Financial, Executive and Operational, Leadership and Project Management, Human Resources and Supply Chain, Documentation and Scope Changes, and Legal and Contractual challenges. Subsequently, these dimensions and individual items were prioritized using the Friedman test (p < 0.001). Results indicated that Economic and Financial challenges are the highest priority, reflecting the significant impact of macroeconomic conditions on LSS deployment in Iran's construction sector. Based on these findings, strategies such as inflation-resilient financial planning, allocation of contingency reserves, managerial empowerment, and the adoption of digital tools are proposed to enhance LSS implementation. پروژه‌های ساختمانی ایران با انحرافات زمانی و هزینه‌ای مزمن مواجه هستند و شش‌سیگمای ناب (LSS) به‌عنوان رویکردی تلفیقی برای حذف اتلاف و کاهش خطا مطرح شده است، با این‌حال پیاده‌سازی آن در عمل با موانع متعددی روبه‌روست. این پژوهش با هدف شناسایی، تحلیل ساختاری و اولویت‌بندی موانع پیاده‌سازی LSS در پروژه‌های ساختمانی ایران انجام شد. مطالعه از نوع توصیفی-کمی بود؛ ابتدا چالش‌ها از طریق مرور ادبیات استخراج و سپس پرسشنامه پژوهشگرساخت ۴۲ گویه‌ای بر مبنای مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت («هرگز» تا «همیشه») تدوین و پس از تایید روایی محتوایی، به‌صورت برخط، توزیع شد. تحلیل بر روی 385 پرسشنامه تکمیل‌شده انجام شد. پایایی ابزار با آلفای کرونباخ 948/0 مطلوب ارزیابی شد. تحلیل عاملی اکتشافی با شاخص کفایت نمونه‌گیری 865/0=KMO و معناداری آزمون کرویت بارتلت (001/0>p) به استخراج شش عامل شامل چالش‌های اقتصادی و مالی، اجرایی و عملیاتی، رهبری و مدیریت پروژه، منابع انسانی و زنجیره تامین، مستندات و تغییرات دامنه و حقوقی و قراردادی انجامید. در گام بعد، این ابعاد و نیز گویه‌های منفرد با آزمون فریدمن رتبه‌بندی شدند (001/0>p). نتایج نشان داد در زمینه صنعت ساخت ایران، چالش‌های اقتصادی و مالی در اولویت نخست قرار دارند که می‌تواند بیانگر شرایط اقتصاد کلان در الگوی موانع پیاده‌سازی LSS باشد. با توجه به اولویت چالش‌های اقتصادی و مدیریتی بر مبنای یافته‌های پژوهش، راهکارهایی نظیر برنامه‌ریزی مالی مقاوم در برابر تورم، تخصیص ذخایر احتیاطی، توانمندسازی مدیریتی و بهره‌گیری از ابزارهای دیجیتال برای بهبود پیاده‌سازی LSS پیشنهاد گردید.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 A BIM-Based Framework for Contractor’s Cash Inflow Management under the General Conditions of Contract ارائه چهارچوب تعیین و مدیریت جریان نقدینگی ورودی پیمانکار براساس ضوابط حاکم بر شرایط عمومی پیمان در بستر مدل اطلاعاتی ساخت (BIM) 242840 10.22065/jsce.2026.563137.3886 FA محمدحسین سلیمی دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. وحید شاه حسینی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. 0000-0002-6638-1550 Journal Article 2025 12 06 In the absence of a precise framework for real-time determination and management of project cash inflows, factors such as delayed payment of interim certificates by the client and deductions related to contractual retentions may expose the contractor to various financial difficulties and hinder the achievement of project objectives. Nowadays, with the emergence of modern computer-based technologies such as Building Information Modeling (BIM), it is possible to calculate project cash inflows at any stage of the project easily and within minutes. In this study, a framework was developed to determine the contractor’s cash inflow based on the BIM model and the regulations defined by the General Conditions of Contract. The proposed model was then implemented in a construction project, and the contractor’s cash inflows were accurately calculated. Subsequently, to manage the cash inflow process, three proposed scenarios related to advance payment and bank loans were presented and compared with each other based on profitability and liquidity indices. Furthermore, to identify the influence of key variables on the model outcomes, a sensitivity analysis was performed using the PAWN method. The results revealed that the profitability function is more sensitive to financial and investment-related variables, whereas the liquidity function is mainly influenced by factors associated with incoming cash flows. در صورت نبود چهارچوبی دقیق به‌منظور تعیین و مدیریت درلحظه جریان نقدینگی ورودی پروژه، عواملی از قبیل عدم پرداخت به‌موقع صورت‌وضعیت‌ها توسط کارفرما و کسر مبالغی به‌عنوان کسورات قانونی پیمان، می‌تواند پیمانکار را با مشکلات مالی متعددی روبرو کرده و موجب عدم تحقق اهداف پروژه شود. امروزه با رواج فناوری‌های نوین رایانه‌ای همچون مدل‌سازی اطلاعات ساخت می‌توان در هرلحظه از پروژه جریان نقدینگی ورودی را به‌راحتی و کمتر از چند دقیقه محاسبه نمود. در این پژوهش ابتدا چهارچوبی به‌منظور تعیین جریان نقدینگی ورودی پیمانکار مبتنی بر مدل اطلاعاتی ساخت و ضوابط حاکم بر شرایط عمومی پیمان تدوین شده است. سپس با پیاده‌سازی مدل تدوین‌شده در یک پروژه ساختمانی، جریان نقدینگی ورودی پیمانکار در پروژه موردمطالعه به‌طور دقیق محاسبه گردید. در ادامه، با هدف انجام فرآیند مدیریت جریان نقدینگی ورودی، سه سناریوی پیشنهادی مرتبط با دریافت پیش‌پرداخت و وام بانکی ارائه و بر اساس شاخص‌های سودآوری و نقدینگی با یکدیگر مقایسه شدند. همچنین به‌منظور شناسایی میزان اثرگذاری متغیرهای کلیدی بر نتایج مدل، تحلیل حساسیت با روش PAWN انجام گرفت. نتایج حاصل نشان داد که تابع سودآوری بیشترین حساسیت را نسبت به متغیرهای مالی و سرمایه‌گذاری دارد، در حالی‌که تابع نقدینگی عمدتاً تحت تأثیر عوامل مرتبط با جریان‌های ورودی وجوه نقد قرار می‌گیرد.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Numerical and Experimental Evaluation of the Effect of Mechanical Anchorage ‎on the Torsional Performance of T-Shaped Beams Strengthened with CFRP ارزیابی عددی و آزمایشگاهی تأثیر مهار مکانیکی بر عملکرد پیچشی تیرهای ‏T‏ شکل ‏تقویت‌شده با ‏CFRP 242555 10.22065/jsce.2026.566893.3899 FA میلاد بشیری دانشجوی دکتری، دانشکده عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران مهدی دهستانی استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران 0000-0001-9609-4512 سپیده رحیمی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور، ایران Journal Article 2025 12 17 Enhancing the performance of‏ ‏reinforced concrete (RC) members through ‎strengthening techniques offers a cost-effective alternative to reconstruction by ‎reducing service interruptions and extending structural service life. Fiber-‎reinforced polymer (FRP) composites, borrowed from aerospace and automotive ‎industries have emerged as a leading retrofit material for existing RC elements. ‎However, in T-beams and slab connected beams, full FRP bonding around the ‎section perimeter is often unachievable, leading to premature debonding and ‎underutilization of the composite’s capacity. Mechanical anchorage has been ‎proposed to address this limitation.In this study, thirteen RC beams were ‎categorized into three groups: unstrengthened controls; beams strengthened with ‎carbon FRP (CFRP) sheets; and beams strengthened with CFRP plus mechanical ‎anchors. Numerical models were developed in Abaqus and calibrated against ‎experimental data. Key performance metrics‏-‏including ultimate torsional ‎capacity, energy dissipation, and stiffness‏-‏were evaluated.Results demonstrate ‎that CFRP strengthening alone increased the ultimate torsional capacity by 27 %, ‎whereas the combined CFRP-anchor system yielded a 94 % gain over control ‎specimens. These findings confirm that mechanical anchorage is essential for ‎preventing FRP debonding and for achieving the full torsional capacity of ‎retrofitted beams. Appropriate use of CFRP in conjunction with mechanical ‎anchorage thus provides a robust, efficient solution for upgrading RC members ‎under torsional loading.‎ توسعه عملکرد سازه‌ها در حوزه بارگذاری و مدت بهره‌ وری با استفاده از روش های مقاوم سازی، با توجه به توجیه اقتصادی مناسب و نیز ‏کاهش زمان توقف بهره برداری، به نسبت بازسازی و ایجاد سازه‌های جدید همواره مورد توجه مهندسین و محققین در زمینه مطالعات ‏عمرانی بوده است. با پیشرفت روز افزون تکنولوژی در زمینه مکانیک جامدات طولی نکشید که مواد مرکب و لایه های الیافی از زمینه ‏های صنعتی همچون صنایع هوا فضا و خودرو سازی جای خود را در صنعت ساختمان و به خصوص مقاوم سازی سازه‌های موجود باز ‏کردند. یکی از محدودیت‌های استفاده از لایه های ‏FRP‏ در مقاوم سازی تیرهای بتنی، جدا شدگی لایه‌ها از سطح بتن به خصوص در تیر ‏های ‏T‏ شکل و تیرهای متصل به دال می‌باشد که به علت عدم دسترسی کامل به محیط تیر اتصال کامل لایه‌ها به سطح عضو امکان ‏پذیر نبوده و با تسریع جدا شدگی باعث عدم استفاده از ظرفیت کامل ‏FRP‏ می‌گردد.ضرورت استفاده از انکراژ مکانیکی جهت بهبود این ‏وضعیت در برخی موارد به چشم می‌خورد. در این مطالعه 13 نمونه تیر بتن مسلح در سه دسته بندی نمونه کنترلی، تقویت شده با ‏CFRP‏ و تقویت شده بوسیله ‏CFRP‏ به همراه انکراژ مکانیکی با استفاده از نرم‌افزار جزءمحدود ‏Abaqus‏ مدل‌سازی شده و پس از مطابقت ‏با نتایج آزمایشگاهی مورد تحلیل قرار گرفت.مقایسه نتایج نمونه های تقویت شده با نمونه کنترلی نشان داد، استفاده از ‏CFRP‏ باعث ‏افزایش ‏‎27‎‏ درصد و استفاده همزمان از ‏CFRP‏ و انکراژ باعث افزایش 94 درصد ظرفیت نهایی تیر می‌گردد.‏

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Experimental Evaluation of the Seismic Behavior of Adobe Walls Incorporating Vernacular Architectural Knowledge of Yazd ارزیابی آزمایشگاهی تأثیر کاربرد دانش معماری بومی یزد بر رفتار لرزه‌ای دیوارهای خشتی 242857 10.22065/jsce.2026.564542.3891 FA حامد عزیزی بندرآبادی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران 0000-0002-5371-3122 داوود امامی میبدی دانشجوی دکتری دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 12 06 Cultural heritage assets must be evaluated and structurally conserved through the lens of the cultural context in where they were originally created. This necessitates employing vernacular techniques that have organically evolved within the local culture. Therefore, familiarity with cultural nuances and technical subtleties plays an essential role in facilitating both the structural conservation and the continuity of vernacular building traditions. The distinguished adobe architecture of the Yazd-Ardakan plain, which encompasses numerous historical houses and structures, is no exception to this principle. This architecture is rich in techniques and methods whose precise effects on the seismic behavior of the structure have not only been less studied experimentally and numerically, but whose identification and classification have also largely fallen outside the scope of researchers' attention. Accordingly, the present study aims to experimentally investigate the in-plane seismic behavior of adobe walls constructed using a vernacular Yazdi masonry technique called "Pech," in which all vertical joints between adobe bricks are filled with mud mortar, and by adobe units. The adobe units used—known as Khesht-e Āb-Māl—were produced following traditional earthen fabrication methods. Four wall specimens were prepared for testing: two using traditional Pech technique and two using standard, non-traditional configurations. Each wall measured 100 cm in length, 90 cm in height, and 20 cm in thickness. The specimens were subjected to a constant vertical load of 0.2 MPa along with cyclic lateral loading to simulate in-plane seismic forces. The experimental results demonstrate that integrating vernacular construction knowledge significantly enhances the shear resistance, in-plane stiffness, and energy dissipation capacity of adobe walls. These findings emphasize the potential of compatible reinforcement strategies rooted in local seismic culture, not only for improving seismic resilience but also for sustaining the cultural continuity of traditional earthen construction. در مواجهه با ثروت‌های فرهنگی باید از بستر و درون فرهنگ پدیدآورنده آن‌ها، اقدام به ارزیابی و سپس حفاظت کالبدی نمود و از فنونی بهره برد که از درون فرهنگ محلی بالیده شده‌اند. به این دلیل آشنایی با رموز فرهنگی و شناخت دقایق فنی، راه را برای حفاظت کالبدی و تداوم سنت‌های بومی هموار می‌نماید. معماری فاخر خشتی ناحیۀ دشت یزد-اردکان که دربرگیرندۀ تعداد زیادی خانه و بناهای تاریخی است؛ نیز از این قاعده مستثنا نیست. این معماری سرشار از فنون و روش‌هایی است که نه‌تنها تأثیر دقیق آن‌ها بر رفتار لرزه‌ای سازه کمتر موردبررسی آزمایشگاهی و عددی قرارگرفته بلکه شناخت و دسته‌بندی آن‌ها نیز تا حد زیادی خارج از دایرۀ توجه پژوهشگران بوده است. براین‌اساس هدف از مقالۀ حاضر بررسی آزمایشگاهی رفتار لرزه‌ای داخل صفحۀ دیوارهای خشتی است که با استفاده از یک روش دیوارچینی در معماری سنتی یزد به نام «پِچ» که در آن تمامی بندهای قائم بین ‌خشت‌ها توسط ملات گل پر می‌شوند و نیز با بهره‌گیری از واحدهای خشتی که بر پایۀ اسلوب سنتی تولیدشده‌اند (اصطلاحاً خشت آبمال)، ساخته می‌شوند. نمونه‌های آزمایشگاهی شامل چهار دیوار خشتی (دو عدد ساخته‌شده با روش‌های بومی و دو عدد بدون بهره‌گیری از این روش‌ها) به ابعاد 100 سانتی‌متر طول، 90 سانتی‌متر ارتفاع و 20 سانتی‌متر ضخامت بودند. دیوارهای مذکور تحت سربار ثابت 2/0 مگا پاسکال به همراه بارگذاری جانبی چرخه‌ای مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان داد که به‌کارگیری دانش بومی در ساخت دیوارهای خشتی افزایش حدود 40 درصدی ظرفیت باربری جانبی، افزایش مقاومت برشی و سختی درون صفحه‌، استهلاک انرژی آن‌ها دارد.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 Numerical study of reducing scour downstream of a Type 1 stilling basin by changing the floor geometry from flat to stepped بررسی عددی کاهش آبشستگی پایین دست حوضچۀ آرامش تیپ 1 با استفاده از تغییر هندسه کف از تخت به پلکان دار 242654 10.22065/jsce.2026.572737.3914 FA امیر قامتلو دانشجوی دکتری، دانشکدۀ مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0009-0008-7514-8815 سعید عباسی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0003-1847-2105 Journal Article 2026 02 11 In this paper, to reduce the scour depth downstream of the Type 1 relaxation basin, it is proposed and investigated to change the bottom geometry from flat to stepped at the end of the relaxation basin, and the effect of this step has been investigated at different slopes of 0, 9, 14, and 27 degrees. In this study, numerical modeling has been used to investigate the effect of the aforementioned slopes in different conditions on the scour rate downstream of the relaxation basins. The spillway model of the Chalus diversion dam located in Mazandaran province was selected for the aforementioned study, and its effect has been investigated by making the bottom of this basin stepped. The simulation was performed using Flow-3D software under different angles and dimensions of the steps. The results obtained from the analyses show that with increasing the slope, the maximum scour depth downstream of the relaxation basin with a stepped bottom has decreased by 38.46 percent compared to the case without steps. Also, the length of the scour pit downstream of the relaxation pond with a stepped bottom has been reduced by 28.57% compared to the case without a stepped bottom. Stairs in the pond bottom reduce the kinetic energy remaining downstream by 14.63%. Numerical simulation of physical phenomena allows for a more detailed study of the flow field, velocity vectors, and pressure contours of the scour pit, which is also discussed in detail in this article. در مقالۀ حاضر به منظور کاهش عمق آبشستگی در پایین دست حوضچۀ آرامش تیپ 1 استفاده از تغییر در هندسه کف از حالت تخت به پلکان دار در انتهای حوضچۀ آرامش پیشنهاد و بررسی گردیده و تأثیر این پلکان در شیب‌های مختلف 0، 9، 14 و27 درجه مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه برای بررسی تأثیر شیب‌های مذکور در شرایط مختلف بر میزان آبشستگی پایین دست حوضچه‌های آرامش از مدلسازی عددی استفاده شده است. مدل سرریز سد انحرافی چالوس واقع در استان مازندران برای بررسی مذکور انتخاب و با پلکانی نمودن کف این حوضچه، تأثیر آن مورد بررسی قرار گرفته است. شبیه‌سازی با استفاده از نرم‌افزار Flow-3D تحت زاویه‌ها و ابعاد مختلف پله‌ها انجام گرفته است. نتایج به دست آمده از تحلیل‌ها نشان می‌دهد که با افزایش شیب، حداکثر عمق آبشستگی در پایین دست حوضچۀ آرامش دارای کف پلکانی نسبت به حالت بدون پلکان تا 38/46 درصد کاهش یافته است. همچنین طول گودال آبشستگی در پایین دست حوضچۀ آرامش دارای کف پلکانی نسبت به حالت بدون پلکان تا 28/57 درصد کاهش یافته است. پلکانی کردن کف حوضچه باعث کاهش انرژی جنبشی مانده در پایین دست تا 14/63 درصد می‌گردد. شبیه‌سازی عددی پدیده‌های فیزیکی امکان بررسی دقیق‌تر میدان جریان، بردارهای سرعت و کانتورهای فشار و گودال آبشستگی را فراهم می‌کند که در این مقاله به صورت مبسوط به آن نیز پرداخته شده است.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 09 23 A systematic review of recycled steel fiber reinforced concrete: Research trend analysis مروری سیستماتیک بر بتن مسلح با الیاف فولادی بازیافتی: تحلیل روند پژوهش‌ها 241924 10.22065/jsce.2026.556646.3859 FA سیدمهدی حسینی مهر دانشجوی دکتری،گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران منصور قلعه نوی استاد، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-1667-7812 Journal Article 2025 11 16 In the construction industry, the use of fibers to improve the mechanical properties of concrete has been a focus of attention in the past decades. Among the various types of fibers, steel fibers have been widely used as an additive in concrete due to their unique properties, strengthening and increasing the strength of concrete. However, the mass production of these fibers is accompanied by significant CO₂ emissions and leads to a depletion of natural resources. The accumulation of huge amounts of used tires worldwide is a serious challenge for the environment. Recycling these tires, and especially the extraction of steel fibers from them, has been proposed in recent years as one of the new approaches towards sustainable development and the use of alternative materials in the construction industry. Various studies have shown that concrete containing recycled steel fibers from used tires (Waste Recycled Tire Steel Fibers – WRTSF) has properties similar to concrete reinforced with industrial steel fibers. In this study, an integrated approach including scientometric analysis and systematic review of experimental studies was used, so that the results of the research trend analysis were the basis for organizing and analyzing the mechanical behavior of concretes containing WRTSF. The findings show that the use of this type of fiber, in addition to reducing environmental waste, improves toughness, crack propagation resistance, and durability of concrete. Finally, solutions are presented for selecting the optimal composition and amount of WRTSF in various civil engineering applications such as pavements, bridge decks, tunnel linings, and hydraulic structures. در صنعت ساخت‌وساز، استفاده از الیاف به‌منظور بهبود خواص مکانیکی بتن در دهه‌های گذشته همواره مورد توجه بوده است. در میان انواع مختلف الیاف، الیاف فولادی به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود به‌طور گسترده به عنوان یک ماده افزودنی در بتن به کار رفته‌اند و موجب تقویت و افزایش مقاومت بتن می‌شوند. با این حال، تولید انبوه این نوع الیاف با انتشار قابل‌توجه گاز CO₂ همراه است و منجر به کاهش منابع طبیعی می‌گردد. انباشت مقادیر عظیمی از تایرهای فرسوده در سراسر جهان، چالشی جدی برای محیط زیست محسوب می‌شود. بازیافت این تایرها و به‌ویژه استخراج الیاف فولادی از آن‌ها، در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین در جهت توسعه‌ی پایدار و استفاده از مصالح جایگزین در صنعت ساخت‌وساز مطرح شده است. مطالعات مختلف نشان داده‌اند که بتن حاوی الیاف فولادی بازیافتی از تایرهای مستعمل (Waste Recycled Tire Steel Fibers – WRTSF) دارای خواصی مشابه با بتن‌های تقویت‌شده با الیاف فولادی صنعتی است. در این پژوهش، از یک رویکرد تلفیقی شامل تحلیل علم‌سنجی و مرور نظام‌مند مطالعات تجربی استفاده شده است، به‌طوری که نتایج تحلیل روند پژوهش‌ها مبنای سازمان‌دهی و تحلیل رفتار مکانیکی بتن‌های حاوی WRTSF قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از این نوع الیاف، علاوه بر کاهش ضایعات زیست‌محیطی، موجب بهبود چقرمگی، مقاومت در برابر گسترش ترک‌ها و دوام بتن می‌شود. در پایان نیز راهکارهایی برای انتخاب ترکیب و میزان بهینه‌ی WRTSF در کاربردهای عمرانی مختلف نظیر روسازی‌ها، عرشه پل‌ها، پوشش تونل‌ها و سازه‌های هیدرولیکی ارائه شده است.

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 07 2026 04 28 Analysis of Building Envelopes for the Environmental Aspect of Sustainable Development: A Systematic Review Analysis of Building Envelopes for the Environmental Aspect of Sustainable Development: A Systematic Review 242823 10.22065/jsce.2026.549341.3829 FA مهشید خنجری دانشجوی کارشناسی‌ارشد، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران 0009-0004-1936-1882 سیدوحید فقیهی استادیار، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران 0000-0002-6264-1378 Journal Article 2025 09 27 The building envelope plays a decisive role in advancing sustainable development by directly governing operational energy demand. This systematic review assesses the environmental impacts of walls, windows, doors, and roofs across various climate zones, with a focus on energy reduction and efficiency improvements. A structured Google Scholar search identified 214 peer-reviewed studies published between 2015 and 2024, from which physical and thermal data were extracted, critically appraised, and synthesized. Findings reveal that advanced wall insulation technologies, including phase-change materials and living walls, can reduce heat transfer by up to 40%. Similarly, window-to-wall ratios of 0.30–0.45, when combined with low-emissivity glazing (U < 1.5 W m⁻² K⁻¹), reduce whole-building energy use by 12.16% and conductive heat gains by 30%. Moreover, well-sealed multilayer doors significantly minimize infiltration losses and enhance indoor comfort. Roof innovations also prove effective: in hot–arid climates, green roofs attenuate heat flux by 87%, while cool roofs lower summer cooling loads by 10–15%. Taken together, optimizing envelope components reduces operational energy consumption by a broad range of 2.73–65.27%, aligning closely with the Paris Agreement's carbon-reduction targets. Remaining gaps include adaptive window shading, performance of green roofs in cold climates, and the integration of Construction 4.0 technologies, which together highlight a clear roadmap for maximizing future building energy performance and sustainability. The building envelope plays a decisive role in advancing sustainable development by directly governing operational energy demand. This systematic review assesses the environmental impacts of walls, windows, doors, and roofs across various climate zones, with a focus on energy reduction and efficiency improvements. A structured Google Scholar search identified 214 peer-reviewed studies published between 2015 and 2024, from which physical and thermal data were extracted, critically appraised, and synthesized. Findings reveal that advanced wall insulation technologies, including phase-change materials and living walls, can reduce heat transfer by up to 40%. Similarly, window-to-wall ratios of 0.30–0.45, when combined with low-emissivity glazing (U < 1.5 W m⁻² K⁻¹), reduce whole-building energy use by 12.16% and conductive heat gains by 30%. Moreover, well-sealed multilayer doors significantly minimize infiltration losses and enhance indoor comfort. Roof innovations also prove effective: in hot–arid climates, green roofs attenuate heat flux by 87%, while cool roofs lower summer cooling loads by 10–15%. Taken together, optimizing envelope components reduces operational energy consumption by a broad range of 2.73–65.27%, aligning closely with the Paris Agreement's carbon-reduction targets. Remaining gaps include adaptive window shading, performance of green roofs in cold climates, and the integration of Construction 4.0 technologies, which together highlight a clear roadmap for maximizing future building energy performance and sustainability.