انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 06 22 Experimental study on precast HPC slab-steel composite floor with high-strength grout shear key under uniform stacking loading مطالعه‌ی تجربی سقف کامپوزیت متشکل از دال پیش ساخته‌ی بتنی با عملکرد بالا، تیر فولادی و گروت پرمقاومت به عنوان کلید برشی تحت بارگذاری گسترده 5 22 234194 10.22065/jsce.2025.547780.3820 FA سیدپارسا میرمقتدایی کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0003-6805-6254 داود مستوفی نژاد استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-1326-012X محمدرضا افتخار دانشیار، دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 09 27 In steel structures, selecting a floor system that lowers the structure’s self-weight, reduces labor-intensive tasks, and accelerates construction is crucial. Conventional steel-concrete composite floors are among the most commonly used composite floor systems, but the need for steel decking, temporary formwork, and in-situ concreting stops them from being ideal. This study introduces an innovative steel-concrete composite floor system, comprising precast high-performance concrete (HPC) slabs, steel beams with pre-welded shear studs, and high-strength expansive grout as a shear key, in both longitudinal and transverse directions. This composite floor system eliminates the above-mentioned problems of conventional steel-concrete composite floors. Thin HPC precast slabs lower the overall structural weight and seismic forces, facilitate the use of slender structural members, and accelerate construction. For more accurate evaluation of the composite action in the proposed floor system, a composite specimen was subjected to uniform stacking loading, which, unlike most previous research studies, takes advantage of having two spans, multiple precast slabs, and full-scale size. After bearing 15.2 kN/m² of uniform stacking load, the composite specimen not only did not fail, but also did not experience plastic deformation. The maximum deflection of the specimen’s middle beam was 6.7% less than that of an equal-sized in-situ steel-concrete composite floor. According to AISC 360-22 and ASCE/SEI 7-22, the composite specimen satisfies the serviceability deflection limit and minimum design loads for most residential and office uses. The proposed composite floor offers a reliable and efficient solution that expedites flooring in steel structures. در سازه‌های فولادی، انتخاب سیستم سقفی که وزن مرده‌ی سازه و میزان عملیات اجرایی را کاهش و سرعت ساخت را افزایش دهد، بسیار حائز اهمیت است. سقف‌های کامپوزیت فولادی-بتنی از رایج‌ترین سیستم‌های سقف کامپوزیت هستند؛ اما وابستگی اجرایی آن‌ها به ورق عرشه فولادی، قالب‌ بندی و بتن ‌ریزی درجا باعث می‌شود که بی نقص نباشند. در این پژوهش سقف کامپوزیت فولادی-بتنی نوینی معرفی شده است که از دال‌های پیش ساخته‌ی بتنی با عملکرد بالا (HPC)، تیرهای فولادی دارای برش گیر و گروت منبسط‌شونده‌ی پرمقاومت به عنوان کلید برشی در دو جهت طولی و عرضی تشکیل شده است. این سیستم مشکلات ذکرشده‌ی سیستم‌های سقف کامپوزیت متداول را برطرف می‌کند. دال‌های پیش‌ساخته‌ی بتنی نازک با عملکرد بالا با کاهش وزن کل سازه و نیرو‌ی زلزله، امکان استفاده از اعضای سازه‌ای ظریف‌تر را فراهم کرده و سرعت ساخت را افزایش می‌دهند. برای ارزیابی دقیق‌تر عملکرد کامپوزیت در سیستم پیشنهادی، یک نمونه‌ی کامپوزیت تحت بارگذاری گسترده قرار گرفت. این نمونه برخلاف اغلب مطالعات پیشین، دارای دو دهانه، چندین دال پیش‌ ساخته و ابعاد تمام‌ مقیاس بود. پس از تحمل 15/2 کیلو نیوتن بر متر مربع بار گسترده، نمونه‌ی کامپوزیت نه‌تنها دچار شکست نشد، بلکه تغییرشکل پلاستیک نیز تجربه نکرد. حداکثر تغییر مکان تیر میانی نمونه‌ی کامپوزیت 6/7٪ کمتر از یک سقف کامپوزیت فولادی-بتنی با بتن ریزی درجا و دارای ابعاد مشابه بود. بر اساس آیین‌نامه‌های AISC 360-22 و ASCE/SEI 7-22، نمونه‌ی کامپوزیت الزامات حداکثر تغییرمکان مجاز حالت بهره‌برداری و بارگذاری حداقل طراحی برای اغلب ساختمان‌های مسکونی و اداری را برآورده می‌سازد. این سیستم پیشنهادی یک راهکار مطمئن، کارآمد و سریع برای اجرای سقف در سازه‌های فولادی ارائه می‌دهد. https://www.jsce.ir/article_234194_53ee48dc92c2165cdee91bee0ab28638.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Performance Evaluation of Steel Moment-Resisting Frames with Viscous Dampers Using the Direct Displacement-Based Design Method ارزیابی عملکرد قاب‌های خمشی فولادی دارای میراگرهای ویسکوز با استفاده از روش طراحی مستقیم مبتنی بر جابجایی 23 41 235657 10.22065/jsce.2025.533555.3772 FA حسام عزیزی دانش‌آموخته دکتری مهندسی سازه، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0009-0009-5779-9494 سعید ملکی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران جمال احمدی دانشیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0003-1669-2796 مهدی اقبالی دانشیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0002-8258-9570 Journal Article 2025 07 13 In recent years, the performance-based design method (PBD) has gained significant attention as an advanced approach for designing different structures with predictable seismic behavior. Among various PBD methodologies, direct displacement-based design (DDBD) has emerged as a particularly effective method due to its ability to reliably achieve target performance levels under seismic loading. This study tries to evaluate the seismic performance of steel moment-resisting frames (SMRFs) equipped with viscous dampers using the DDBD approach and compares the results with conventional design methods. Three SMRFs, 3-, 6-, and 9-story configurations, were designed using nonlinear static analysis (pushover analysis). Key seismic response parameters, including inter-story drift ratios (IDR) and base shear forces, were extracted and analyzed. The findings of the study demonstrate that the DDBD method effectively meets target performance objectives, ensuring controlled structural behavior under seismic excitation. Furthermore, compared to traditional force-based design (FBD) methods, DDBD provides a higher safety margin and improved structural efficiency. The study concludes that DDBD is a robust and reliable design approach for steel moment frames incorporating viscous dampers. Its application not only enhances seismic resilience but also optimizes structural performance, reducing potential damage during earthquakes. These advantages make DDBD a preferred method for modern seismic design, particularly in damped structural systems. در سال‌های اخیر، روش طراحی مبتنی بر عملکرد (PBD) به عنوان یک رویکرد پیشرفته برای طراحی سازه‌های مختلف با رفتار لرزه‌ای قابل پیش‌بینی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در میان روش‌های مختلف PBD، طراحی مبتنی بر جابجایی مستقیم (DDBD) به دلیل توانایی‌اش در دستیابی قابل اعتماد به سطوح عملکرد هدف تحت بارگذاری لرزه‌ای، به عنوان یک روش بسیار مؤثر ظهور کرده است. این مطالعه سعی دارد عملکرد لرزه‌ای قاب‌های خمشی فولادی (SMRF) مجهز به میراگرهای ویسکوز را با استفاده از رویکرد DDBD ارزیابی کند و نتایج را با روش‌های طراحی مرسوم مقایسه کند. سه SMRF، پیکربندی‌های 3، 6 و 9 طبقه، با استفاده از تحلیل استاتیکی غیرخطی (تحلیل پوش‌اور) طراحی شدند. پارامترهای کلیدی پاسخ لرزه‌ای، از جمله نسبت‌های رانش بین طبقه‌ای (IDR) و نیروهای برشی پایه، استخراج و تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که روش DDBD به طور مؤثر اهداف عملکرد هدف را برآورده می‌کند و رفتار سازه‌ای کنترل‌شده را تحت تحریک لرزه‌ای تضمین می‌کند. علاوه بر این، در مقایسه با روش‌های سنتی طراحی مبتنی بر نیرو (FBD)، DDBD حاشیه ایمنی بالاتری را فراهم می‌کند و کارایی سازه‌ای را بهبود می‌بخشد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که DDBD یک رویکرد طراحی قوی و قابل اعتماد برای قاب‌های خمشی فولادی با میراگرهای ویسکوز است. کاربرد آن نه تنها تاب‌آوری لرزه‌ای را افزایش می‌دهد، بلکه عملکرد سازه را نیز بهینه می‌کند و آسیب‌های احتمالی در هنگام زلزله را کاهش می‌دهد. این مزایا، DDBD را به روشی ترجیحی برای طراحی لرزه‌ای مدرن، به ویژه در سیستم‌های سازه‌ای میراگر، تبدیل می‌کند. https://www.jsce.ir/article_235657_3b3194cf9351af00f5785d04420cfc9f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 06 22 FEASIBILITY STUDY OF MODELING BURIED PIPELINES IN SANDY SOILS UNDER SEISMIC WAVE PROPAGATION USING GROUND DISPLACEMENT EXCITATION بررسی و امکان سنجی مدلسازی خطوط لوله مدفون در خاک های ماسه ای تحت تاثیر انتشار امواج لرزه ای با استفاده از تحریک جابجایی زمین 42 63 234546 10.22065/jsce.2025.538715.3787 FA میلاد رضایی دانشجوی دکتری ژئوتکنیک، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران محمد شریفی پور دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-7183-3291 محمد اشرفی محقق، دانشکده مهندسی عمران ، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-9019-0156 Journal Article 2025 08 11 The safety and stability of buried pipelines, as vital lifeline systems, must be ensured against hazards arising from fault displacements and seismic wave propagation through surrounding soils. Dynamic analyses of such systems are often challenged by the selection of appropriate input excitation, modeling strategy, and numerical solution methods. Despite the widespread availability of recorded accelerograms, their direct application is limited due to the negligible mass of pipelines, the uncertainty of participating mass in dynamic response, and the complex geometry of buried networks. Hence, developing a rational correlation between input displacement excitation and the resulting damage potential can be the key to a realistic seismic performance assessment of buried pipelines. In this study, a three-dimensional dynamic modeling framework was developed using Abaqus, incorporating a beam–spring system on an elastic foundation subjected to displacement-based base excitation. This approach effectively overcomes the limitations of conventional methods and enables practical large-scale and regional seismic wave propagation analyses. To validate the model, a steel pipeline with a diameter of 8 inches and wall thickness of 15.5 mm, made of API X52 steel and embedded in dense sand, was analyzed under base displacements up to 600 mm. Comparison of the 3D nonlinear model and the equivalent beam-on-elastic-foundation model with large-scale experimental data revealed deviations below 5%, demonstrating strong agreement and confirming the model’s reliability. The proposed displacement-based excitation framework not only facilitates the definition of performance thresholds but also enhances understanding of the type and extent of potential damage in pipes and joints. This approach provides an effective and practical tool for seismic design, retrofit, and health monitoring of buried pipeline systems. حفظ ایمنی و پایداری خطوط لوله مدفون به عنوان شریان‌های حیاتی در برابر خطرات ناشی از جابجایی مستقیم گسل و انتشار امواج لرزه‌ای، از الزامات اساسی در طراحی و بهره‌برداری شبکه‌های زیرزمینی است. تحلیل دینامیکی رفتار این سامانه‌ها همواره با چالش‌هایی نظیر انتخاب تحریک ورودی مناسب، روش مدلسازی و نحوه حل عددی مواجه بوده است. علیرغم فراوانی داده‌های شتاب‌نگاری، ویژگی‌هایی همچون جرم ناچیز لوله، نامشخص بودن جرم مؤثر در پاسخ دینامیکی و هندسه پیچیده شبکه‌های مدفون، استفاده عملی از این داده‌ها را محدود کرده است. از این‌رو، ایجاد رابطه‌ای منطقی میان میزان تحریک جابجایی ورودی در نقاط مختلف لوله و خسارات محتمل، می‌تواند کلید اصلی تحلیل واقع‌بینانه رفتار خطوط لوله در برابر امواج لرزه‌ای باشد. در این پژوهش با استفاده از مدلسازی دینامیکی سه‌بعدی در نرم‌افزار Abaqus و به‌کارگیری ترکیب المان‌های تیر و فنر بر بستر الاستیک همراه با اعمال تحریک پایه از نوع جابجایی، مشکلات روش‌های مرسوم برطرف شده است. این رویکرد امکان تحلیل انتشار امواج لرزه‌ای در مقیاس بزرگ و منطقه‌ای را به‌صورت عملیاتی فراهم می‌کند. به منظور ارزیابی دقت مدل، یک خط لوله فولادی با قطر 8 اینچ و ضخامت 15.5 میلی‌متر از جنس فولاد API X52 در خاک ماسه‌ای متراکم مدل‌سازی و تحت تحریک جابجایی تا 600 میلی‌متر قرار گرفت. مقایسه نتایج مدل سه‌بعدی غیرخطی و مدل تیر بر بستر فنری معادل با داده‌های آزمایشگاهی نشان داد که میزان انحراف کمتر از 5 درصد بوده و تطابق مناسبی با مشاهدات آزمایشگاهی بزرگ‌مقیاس دارد. این نتیجه علاوه بر اعتبار مدل، بیانگر قابلیت استفاده از آن در تعیین حدود عملکردی بر اساس تحریک ورودی است. در این روش، تحریک جابجایی پایه موجب درک بهتر از نوع و میزان تخریب محتمل در لوله و اتصالات شده و می‌تواند در طراحی لرزه‌ای، مقاوم‌سازی و پایش سلامت خطوط لوله مدفون به‌صورت مؤثر به کار گرفته شود. https://www.jsce.ir/article_234546_a5c4f620c86286048c7bca92825f974a.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Analysis of beams on elastic foundations by finite element method and new modified element واکاوی تیر بر بستر کشسان به روش اجزاء محدود با کمک جزءهای بهبود یافته 64 83 234221 10.22065/jsce.2025.537407.3782 FA زهره سرچاهی کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی، موسسه آموزش عالی توس، مشهد، ایران سید مجتبی هژبر الساداتی استادیار، دانشکده مهندسی، موسسه آموزش عالی توس، مشهد، ایران Journal Article 2025 07 27 Ther are various methods for analyzing various types of structures, among which the finite element method can be mentioned as one of the most widely used numerical methods in civil engineering. This research deals with the analysis of beams with various boundary conditions on an elastic Winkler foundation. For this purpose, three new bending elements are proposed by the authors for the first time. These elements, unlike the conventional element with two-node and four degrees of freedom that is common in the analysis of these structures, all have six degrees of freedom and have two, three, and four nodes, respectively. After introducing the governing boundary value problem, all three proposed elements are formulated, and their interpolating functions and stiffness matrices will be calculated. A valuable feature of these three elements is the lack of need for meshing and, as a result, the use of the assembly technique to find the total stiffness matrix. Considering the power of the proposed elements, the problem will be solved by using only one element. Three numerical examples are examined to study the efficiency of these elements and the deflection, slope, bending moment and shear force values of beams at specific points are compared using the conventional element, the three proposed elements and the exact solution. The results indicate that all three proposed elements have excellent accuracy in calculating deflection, but the first proposed element shows better accuracy in calculating internal forces. Therefore, the use of these components will significantly reduce the computational cost in structural analysis. روش‌های گوناگونی برای تحلیل انواع سازه‌ها وجود دارد که در میان این روش‌ها، روش اجزاء محدود یکی از پرکاربردترین روش‌های عددی در مهندسی عمران است. این پژوهش به تحلیل تیرهای با شرایط مرزی گوناگون بر بستر کشسان وینکلر می‌پردازد. برای این منظور، سه جزء خمشی جدید برای نخستین بار توسط نویسندگان پیشنهاد می‌شود. این جزءها، برخلاف جزء دو گرهی با چهار درجه آزادی که در تحلیل این نوع سازه‌ها رایج است، همه دارای شش درجه آزادی بوده و به ترتیب دو، سه و چهار گرهی می‌باشند. برای تحلیل مسأله، از تئوری اویلر ـ برنولی برای الگوسازی رفتار تیر استفاده می‌شود. پس از معرفی مسأله مقدار مرزی حاکم، هر سه جزء پیشنهادی رابطه‌سازی شده، توابع درونیاب و ماتریس‌های سختی آنها محاسبه خواهند شد. یکی از ویژگی‌های این سه جزء، عدم نیاز به شبکه‌بندی و در نتیجه استفاده از تکنیک سوار کردن برای یافتن ماتریس سختی کل می‌باشد. با توجه به قدرت جزءهای پیشنهادی، مسأله تنها با بکارگیری یک جزء حل خواهد شد. سه مثال عددی جهت مطالعه کارایی این جزءها بررسی می‌گردد و مقادیر خیز، شیب، لنگر و برش تیرها در نقاط خاص با استفاده از جزء معمولی، سه جزء پیشنهادی و پاسخ دقیق مقایسه می‌شوند. نتایج حاکی از دقت بسیار عالی هر سه جزء پیشنهادی در محاسبه خیز بوده اما جزء پیشنهادی اول در محاسبه نیروهای داخلی دقت بهتری از خود نشان می‌دهد. بنابراین، استفاده از این اجزاء سبب کاهش چشمگیر هزینه محاسباتی در تحلیل سازه خواهد شد. https://www.jsce.ir/article_234221_449de07a9f0ddeb405dbfdff6f86a1aa.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Probabilistic analysis of damper failure in steel frames equipped with fluid viscous damper تحلیل احتمالاتی خرابی میراگر در قاب‌های فولادی مجهز به میراگر ویسکوز مایع 84 104 234982 10.22065/jsce.2025.533248.3768 FA محتشم محبی اسبمرز استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-9471-8125 سولماز مرادپور فارغ التحصیل دکترای مهندسی زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران Journal Article 2025 07 19 In the seismic performance assessment of structures equipped with fluid viscous dampers (FVDs), damper failures such as reaching the force capacity or stroke length limit can cause the viscous damper to deviate from the expected performance in controlling the seismic response of structures. The objective of this study is to determine the probability of damper failure based on various limit state functions related to the maximum force and displacement of the damper, while incorporating uncertainty in the structural parameters, damper properties, and input ground motion records. For the numerical analysis, two steel moment resisting frames with 4 and 12 stories, equipped with linear FVDs designed according to the direct displacement-based design method, have been considered. By applying uncertainties in the structural and damper parameters, random frames were generated using the Latin Hypercube Sampling (LHS) method. A reliability analysis was then conducted to calculate the probability of damper failure under different safety factors applied to the maximum force and displacement of the dampers. The results for the studied structures indicate that without any safety factor, the maximum probability of damper failure based on the force capacity and stroke length limit state functions is approximately 15% and 16.3%, respectively. However, by applying a safety factor of 2, as recommended by design guidelines, the effect of damper failure can be ignored in the probabilistic assessment of structures equipped with FVDs. در ارزیابی عملکرد لرزه‌ای سازه‌های مجهز به میراگر ویسکوز مایع، خرابی میراگر ویسکوز مایع نظیر رسیدن به ظرفیت نیرویی یا طول بازوی جابجایی میراگر می‌تواند باعث عدم تحقق عملکرد مورد انتظار از میراگر ویسکوز در کنترل پاسخ لرزه‌ای شود. در این پژوهش هدف تعیین احتمال خرابی میراگر براساس توابع حدی مختلف مرتبط با حداکثر نیرو و جابجایی میراگر با اعمال عدم قطعیت در پارامترهای سازه، میراگر و رکورد ورودی می‌باشد. برای آنالیز عددی، دو قاب خمشی فولادی 4 و 12 طبقه مجهز به میراگر ویسکوز خطی طراحی شده بر اساس روش جابجایی مستقیم در نظر گرفته شده است. با اعمال عدم قطعیت در پارامترهای سازه و میراگر، قاب-های تصادفی با استفاده از روش نمونه‌گیری لاتین هایپر کیوب (LHS)تولید شده و با انجام تحلیل قابلیت اعتماد، احتمال خرابی میراگر با اعمال ضرایب اطمینان مختلف در حداکثر نیرو و جابجایی میراگر محاسبه شده است. نتایج ارزیابی روی سازه‌های مورد مطالعه نشان می‌دهد که در صورت عدم اعمال ضریب اطمینان، حداکثر مقدار احتمال خرابی میراگر براساس تابع حدی مرتبط با حداکثر نیرو و جابجایی میراگر به‌ترتیب حدود 15 و 16/5 درصد بوده است که با اعمال ضریب اطمینان برابر 2 طبق توصیه دستورالعمل‌های طراحی، می‌توان از تاثیر خرابی میراگر در ارزیابی احتمالاتی سازه‌های مجهز به میراگر صرفنظر کرد. https://www.jsce.ir/article_234982_57686808e373c382e3aea01ed03cfd73.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 The effect of shape memory alloys in improving the seismic behavior of cable-stayed bridges تاتیر آلیاژهای حافظه‌دار در بهبود رفتار لرزه‌ای پل های کابلی 105 124 235628 10.22065/jsce.2025.543418.3807 FA حسین خسروی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0002-0886-1628 آرزو آیسته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، ایران حمید پیرمغان دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2025 09 09 Shape memory alloys are new materials that have found various applications in various fields of science and engineering in the last few decades. One of the fields of application of these materials is in structural and earthquake engineering. Shape memory alloys are very expensive and their use in structures is uneconomical, for this reason, researchers thought of using a combination of these materials with other materials such as steel that can provide the best efficiency in practice. In this article, a cable-stayed bridge is modeled in ABAQUS software and examined after applying the Elsentro earthquake record, and the best location of the memory alloys that shows better seismic behavior is introduced. This bridge consists of a continuous load-bearing beam (bridge deck) with one or more towers built above the bridge piers in the middle of the span, and from these towers, cables are stretched diagonally downwards (usually on both sides) and hold the load-bearing beam (bridge deck). There is a great variety in the number and type of towers, as well as the number and arrangement of cables. Shape memory alloys, which are known as smart materials, have unique advantages and properties over conventional energy-dissipating systems and have found wide application in controlling structures, especially controlling the seismic response of bridges. No need for replacement after an earthquake, resistance to corrosion and fatigue, ability to return to the original state by applying temperature, high ductility, and high energy dissipation capacity are among the advantages and properties of these materials. In this research, shape memory alloys have been used to control the seismic demand of bridges, which have superelastic behavior, in other words, they return to their original state after unloading and do not leave any residual strain. آلیاژ حافظه‌دار شکلی مصالح جدیدی هستند که در چند دهه اخیر کاربردهای مختلفی در زمینه‌های مختلف علوم و مهندسی پیدا کرده‌اند. یکی از زمینه‌های کاربرد این مواد در مهندسی سازه و زلزله می‌باشد. آلیاژهای حافظه‌دار خیلی گران هستند و استفاده از آنها در سازه‌ها غیر اقتصادی است، به همین دلیل محققین به فکر استفاده ترکیبی از این مصالح با سایر مواد مانند فولاد افتادند که بتواند بهترین بازده را در عمل ارائه دهد. در این مقاله یک پل کابلی در نرم افزار آباکوس مدل‌سازی و پس از اعمال رکورد زلزله السنترو مورد بررسی قرار گرفته است و بهترین موقعیت قرارگیری آلیاژهای حافظه‌دار که رفتار لرزه‌ای بهتری را نشان می‌دهد معرفی شده است. این پل تشکیل شده از یک تیر حمال(عرشه پل) پیوسته با یک یا چند برج بنا شده بالای پایه‌های پل در وسط دهانه و از این برج‌ها کابل‌ها به صورت مورب به سمت پایین(معمولا هر دو طرف) کشیده شده و تیرحمال(عرشه پل) را نگه می‌دارد. تنوع بسیاری در تعداد و نوع برج‌ها و همچنین تعداد و چینش کابل‌ها وجود دارد. آلیاژهای حافظه‌دار شکلی که به عنوان موادی هوشمند شناخته شده‌اند نسبت به سیستم‌های متداول مستهلک کننده انرژی، دارای مزایا و ویژگی‌های منحصر به فردی هستند و کاربرد وسیعی در کنترل سازه‌ها به خصوص کنترل پاسخ لرزه‌ای پل‌ها پیدا کرده‌اند. عدم نیاز به تعویض پس از زلزله،‌ مقاومت در برابر خوردگی و خستگی، قابلیت بازگشت به حالت اولیه به وسیله اعمال دما، شکل‌پذیری بالا، قابلیت استهلاک انرژی زیاد از جمله مزایا و ویژگی‌های این مواد است. در این تحقیق جهت کنترل تقاضای لرزه‌ای پل‌ها از آلیاژهای حافظه‌دار شکلی استفاده شده است که دارای رفتار فوق ارتجاعی هستند، به عبارت دیگر پس از باربرداری به حالت اولیه خود باز می‌گردند و کرنش پس ماندی بر جای نمی‌گذارند. https://www.jsce.ir/article_235628_39fea328aa9a8a7fae74cb4817176929.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Evaluating the Advantages of Mixed Reality in Construction: A Comprehensive Review from a Contractor's Perspective Evaluating the Advantages of Mixed Reality in Construction: A Comprehensive Review from a Contractor's Perspective 125 137 235478 10.22065/jsce.2025.522833.3724 FA SADDAM HUSSAIN KHURRAM No. 30, Xueyuan Road, Haidian District 0009-0009-8364-4728 Shengjun Miao 30 Xueyuan Road, Haidian District Khurram Iqbal Ahmad Khan School of Civil and Environmental Engineering, National University of Science and Technology,44000 Pakistan Xiangfan Shang School of Resources and Safety Engineering, University of Science and Technology Beijing, 100083 China Aboubakar Siddique School of Resources and Safety Engineering, University of Science and Technology Beijing, 100083 China 0009-0004-2945-5321 Journal Article 2025 08 11 The potential for Mixed Reality (MR) to improve the efficiency of the construction process is widely acknowledged. Yet, its use in construction remains a paradox, with serious barriers to implementation despite its potential benefits. The benefits and challenges are usually listed separately in the literature, and a comprehensive analysis of the pros and cons is rarely provided from the contractor's critical financial and operational perspective. By systematically reviewing the literature, the systematic review addresses this gap and assesses the impact of MR on project efficiency. The issue at the core is not that there is no evidence supporting the effectiveness of MR in enhancing spatial accuracy, reducing rework, and improving safety, but rather that there is some evidence that MR can do so. The findings suggest that there are three fundamental gaps in the measurement and implementation of intangible returns on investment that need to be addressed: a measurement gap in quantifying these returns, an implementation gap in change management and training protocols, and a systemic gap in data standardization and interoperability. In the review, the alternative hypothesis (H1) is accepted with confidence, and the conclusion is that MR is likely to have a significant positive impact on project efficiency. Despite this, contractors are required to follow a staged plan of action to achieve this potential. It is important to note that the main theoretical value of this research lies in creating an extensive framework that enables us to view the adoption problem as a set of interdependent gaps rather than just a list of problems. In this way, we can provide a clear roadmap for future research and investment by contractors. The potential for Mixed Reality (MR) to improve the efficiency of the construction process is widely acknowledged. Yet, its use in construction remains a paradox, with serious barriers to implementation despite its potential benefits. The benefits and challenges are usually listed separately in the literature, and a comprehensive analysis of the pros and cons is rarely provided from the contractor's critical financial and operational perspective. By systematically reviewing the literature, the systematic review addresses this gap and assesses the impact of MR on project efficiency. The issue at the core is not that there is no evidence supporting the effectiveness of MR in enhancing spatial accuracy, reducing rework, and improving safety, but rather that there is some evidence that MR can do so. The findings suggest that there are three fundamental gaps in the measurement and implementation of intangible returns on investment that need to be addressed: a measurement gap in quantifying these returns, an implementation gap in change management and training protocols, and a systemic gap in data standardization and interoperability. In the review, the alternative hypothesis (H1) is accepted with confidence, and the conclusion is that MR is likely to have a significant positive impact on project efficiency. Despite this, contractors are required to follow a staged plan of action to achieve this potential. It is important to note that the main theoretical value of this research lies in creating an extensive framework that enables us to view the adoption problem as a set of interdependent gaps rather than just a list of problems. In this way, we can provide a clear roadmap for future research and investment by contractors. https://www.jsce.ir/article_235478_67263f1f95572bc15b1a9886a9ef7b2c.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 06 22 Damage Detection in Shear-Frame Using a Hybrid Criteria of Continuous Wavelet Transform and Entropy Measures شناسایی آسیب در قاب برشی با استفاده از ترکیب تبدیل موجک پیوسته و معیارهای آنتروپی 138 156 235629 10.22065/jsce.2025.535686.3776 FA رعنا اسمعیل‌زادگان دانشجوی کارشناسی‌ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران امین قلی‌زاد استاد، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-0827-8854 مونا شعاعی پرچین دانشجوی دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2025 07 24 This study presents a methodology for damage detection in shear-frame structures under seismic excitations, based on a combined approach using continuous wavelet transform and approximate, sample, and fuzzy entropy measures. Entropy is employed as a quantitative indicator of signal irregularity, enabling the assessment of structural changes caused by damage. First, the structural acceleration responses are mapped into the time– frequency domain using continuous wavelet transform with Morlet mother wavelet, which facilitates the analysis of local signal features. Subsequently, wavelet-based entropy measures are computed across all scales for different damage scenarios and all floors, and damage events are identified by monitoring variations in the entropy-based damage indices. The performance of these measures in damage detection is also compared. To identify damage-sensitive modes, the equivalent frequencies of the wavelet scales are checked with the natural frequencies of the intact structure for each mode to find the effects of damage on the structure’s vibrational modes. To evaluate the performance of the proposed method, a five-story shear-frame model is developed in MATLAB, and dynamic time-history analyses are performed under two earthquake records. The results indicate that damage leads to noticeable changes in entropy-based indices in specific frequency bands, which reflects increased irregularity in the structural dynamic behavior. The average of damage index based on sample entropy for the structure's floors is generally greater than the corresponding indices from approximate and fuzzy entropy, suggesting that sample entropy is more sensitive to damage-induced changes. Furthermore, the maximum differences between entropy values in the intact and damaged states occur in frequency bands close to the natural frequencies, enabling the identification of damage-sensitive modes. Moreover, sample entropy based on wavelet coefficients exhibits higher sensitivity to damage in the first mode across most damage scenarios, whereas approximate and fuzzy entropy measures show their highest sensitivity in the third mode. این پژوهش، شناسایی آسیب در قاب برشی تحت تحریکات لرزه‌ای را با روشی ترکیبی مبتنی‌ بر تبدیل موجک پیوسته و آنتروپی تقریبی، نمونه و فازی ارائه می‌دهد. استفاده از آنتروپی به‌عنوان معیاری برای کمی‌سازی بی‌نظمی سیگنال پاسخ سازه امکان سنجش تغییرات ناشی از آسیب را فراهم می‌کند. ابتدا پاسخ‌های شتاب سازه با تبدیل موجک پیوسته با موجک مادر مورلت به حوزه زمان–فرکانس نگاشت می‌شوند تا تحلیل ویژگی‌های محلی سیگنال ممکن گردد. سپس، معیارهای آنتروپی مبتنی‌ بر ضرایب موجک در هر مقیاس برای حالات مختلف آسیب و تمام طبقات محاسبه شده و رخداد آسیب با رصد تغییرات شاخص آسیب شناسایی و عملکرد آن‌ها از نظر دقت مقایسه می‌گردد. برای شناسایی مودهای حساس به آسیب، فرکانس‌های معادل مقیاس در موجک با فرکانس‌های طبیعی سازه سالم در هر مود تطبیق داده می‌شوند تا تأثیر آسیب بر مودهای ارتعاشی سازه مورد بررسی قرار گیرد. برای ارزیابی عملکرد روش پیشنهادی، یک قاب برشی پنج طبقه در نرم‌افزار متلب مدل‌سازی شده و تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی تحت دو رکورد زلزله انجام می‌گیرد. نتایج نشان می‌دهد وقوع آسیب منجر به تغییر شاخص‌های مبتنی‌ بر آنتروپی در برخی نواحی فرکانسی شده که بیانگر رشد بی‌نظمی در رفتار دینامیکی سازه می‌باشد. میانگین شاخص مبتنی‌ بر آنتروپی نمونه طبقات سازه در اغلب حالات آسیب بیشتر از آنتروپی تقریبی و فازی است و توانایی بالاتری در آشکارسازی تغییرات ناشی از آسیب دارد. بیشترین اختلاف بین آنتروپی‌ها در حالت سالم و آسیب‌دیده در محدوده فرکانسی نزدیک به فرکانس‌های طبیعی سازه سالم مشاهده می‌شود که امکان شناسایی مودهای حساس به آسیب را فراهم می‌کند. همچنین، آنتروپی نمونه مبتنی‌ بر ضرایب موجک معمولاً در مود اول حساسیت بیشتری نسبت به آسیب دارد، در حالی که آنتروپی تقریبی و فازی بیشترین حساسیت خود را در مود سوم نمایش داده‌اند. https://www.jsce.ir/article_235629_36a08ba5244071e6033c2a1cb7ce1c23.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 06 22 Experimental–Analytical Investigation of the Properties of Concrete Containing Nano TiO₂ and Glass Fibers بررسی تجربی-تحلیلی خواص بتن با نانو TiO₂ و الیاف شیشه 157 175 235842 10.22065/jsce.2025.541880.3803 FA سینا اعتمادی دانشجوی دکتری،گروه مهندسی عمران،دانشکده فنی و مهندسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران سید محمد میرحسینی دانشیار، گروه مهندسی عمران،دانشکده فنی و مهندسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران 0000-0001-7747-1132 فرزاد حاتمی برق دانشیار، گروه مهندسی عمران،دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0002-4860-4298 عطا حجت کاشانی استادیار، گروه مهندسی عمران،دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عماد الدین هزاوه ای دانشیار،گروه مهندسی نساجی،دانشکده فنی و مهندسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران 0000-0001-7098-7232 Journal Article 2025 09 12 The steadily rising costs associated with the repair and rehabilitation of damaged structures—primarily due to the deterioration of performance and degradation of construction materials—account for a significant portion of the financial resources in the construction industry. Reports indicate that in advanced industrialized countries, more than 40% of the construction industry’s budget is allocated to the maintenance and restoration of existing structures, while less than 60% is devoted to the construction of new ones. These figures clearly highlight the necessity of enhancing the durability of construction materials, particularly concrete. In addition to economic considerations, environmental challenges such as the pollution of water, air, and soil resources, as well as the need to preserve natural resources, have made the use of sustainable and durable materials a top priority in the construction sector. In this context, the present study aims to improve the durability and mechanical performance of concrete by evaluating its tensile strength across ten different mix designs.Experimental tests were conducted at 7, 14, 28, and 90 days. The results showed that the tensile strength of concrete increased steadily over time in all mix designs. The highest tensile strength at all ages was recorded for mix design No. 9, while the lowest was for mix design No. 1. The difference in tensile strength between these two designs was 24.7% at 7 days and 24.9% at 90 days.The average increase in tensile strength from 7 to 90 days ranged between 47% and 53%, indicating a positive trend in the mechanical properties of concrete over time. The findings of this research emphasize the importance of optimizing mix design to enhance the durability, tensile performance, and long-term stability of concrete structures. افزایش روزافزون هزینه‌های مرتبط با تعمیر و بازسازی سازه‌های آسیب‌دیده، عمدتاً ناشی از افت عملکرد و تخریب مصالح مصرفی، بخش قابل‌توجهی از منابع مالی صنعت ساخت‌وساز را به خود اختصاص می‌دهد. گزارش‌ها حاکی از آن است که در کشورهای صنعتی پیشرفته، بیش از ۴۰ درصد از بودجه صنعت ساختمان صرف نگهداری و مرمت سازه‌های موجود شده و کمتر از ۶۰ درصد به احداث سازه‌های جدید اختصاص می‌یابد. این آمارها، ضرورت توجه به ارتقاء دوام مصالح ساختمانی، به‌ویژه بتن، را به‌وضوح نشان می‌دهد. علاوه بر ملاحظات اقتصادی، چالش‌های زیست‌محیطی از قبیل آلودگی منابع آب، هوا و خاک، و نیز ضرورت حفاظت از منابع طبیعی، استفاده از مصالح پایدار و بادوام را به یک اولویت اساسی در صنعت ساخت‌وساز تبدیل کرده است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف ارتقاء دوام و بهبود عملکرد مکانیکی بتن، به ارزیابی مقاومت کششی بتن در قالب ده طرح اختلاط متفاوت پرداخته است. آزمایش‌های تجربی در سنین ۷، ۱۴، ۲۸ و ۹۰ روز انجام گرفت و نتایج نشان داد که مقاومت کششی بتن در تمامی طرح‌ها با افزایش زمان عمل‌آوری، به‌صورت یکنواخت افزایش یافته است. بیشترین مقاومت کششی در تمامی سنین متعلق به طرح شماره ۹ و کمترین مقدار مربوط به طرح شماره ۱ بوده است؛ به‌گونه‌ای که تفاوت مقاومت کششی میان این دو طرح در سن ۷ روز برابر با 4/24 درصد و در سن ۹۰ روز معادل 9/24 درصد گزارش شد. میانگین افزایش مقاومت کششی بتن در بازه زمانی ۷ تا ۹۰ روز بین ۴۷ تا ۵۳ درصد متغیر بوده است که نشانگر روند مثبت رشد خواص مکانیکی بتن در طول زمان است. یافته‌های این تحقیق بر اهمیت بهینه‌سازی طرح اختلاط در راستای افزایش دوام، عملکرد کششی و پایداری بلندمدت سازه‌های بتنی تأکید دارد. https://www.jsce.ir/article_235842_9f50825fce78e73610595ccbe7a4dad5.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Load redistribution and structural response of urban Reinforced Concrete frames subjected to tunnel-induced Surface settlements بازتوزیع بار و پاسخ سازه ای قابهای بتن آرمه شهری تحت تاثیر نشست سطحی ناشی از حفاری تونل 176 194 220445 10.22065/jsce.2025.509143.3672 FA مجتبی مساعی منش کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران علیرضا پاچناری استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران 0000-0002-1715-5194 Journal Article 2025 02 27 Underground excavation and tunnel construction in densely populated urban areas can lead to uneven surface settlements, which may cause substantial damage to existing structures. To mitigate such risks, it is essential to evaluate the load redistribution patterns in the load-bearing elements of typical residential buildings. In this study, the response of a 5-story reinforced concrete moment frame residential building was assessed and compared under 12 different scenarios. The scenarios considered two settlement profiles with maximum surface settlements of 90 mm and 230 mm, three building positions relative to the settlement profile, and two angles between the tunnel axis and the main axes of the structure (0 and 45 degrees). By incrementally applying differential settlement to the columns, changes in the axial force of the first-story columns and the formation patterns of plastic hinges were investigated. According to the numerical model findings, although the settlement profile with the maximum surface settlement induced more significant variations in the axial forces of the columns, but the location of the frame relative to the settlement profile also had significant effects on the redistribution of internal forces. In all scenarios, the columns subjected to the largest settlement experienced a severe reduction in their compressive axial force. Furthermore, plastic hinges initially formed predominantly at the ends of the beams connecting the two adjacent columns with the largest differential settlement. The number of plastic hinges reached its peak when the tunnel passed beneath the central frame of the structure and aligned parallel to it. حفاری زیرزمینی و ایجاد تونل در مناطق شهری پرجمعیت می‌تواند باعث بروز نشست غیریکنواخت در سطح زمین و در نتیجه ایجاد خسارت‌های قابل توجه در سازه‌های موجود شود. ارزیابی و شناسایی الگوی بازتوزیع نیروهای داخلی در اجزای باربر ساختمان‌‌های متداول شهری، از جمله اقداماتی است که برای مقابله با این آسیب‌ها ضرورت دارد. در این پژوهش، پاسخ یک ساختمان مسکونی ۵ طبقه تیپ با سیستم قاب خمشی بتنی تحث اثر ۱۲ سناریوی مختلف ارزیابی و مقایسه گردید. این سناریوها با فرض دو پروفیل نشست ناشی از عبور تونل (با بیشینه نشست سطحی ۹۰ یا ۲۳۰ میلیمتر)، 3 محل عبور محور تونل از زیر پلان ساختمان (گذرنده از زیر قاب میانی، عبور از زیر قاب ما قبل آخر و یا گذرنده از کنار پلان) و دو زاویه بین محور تونل و محورهای اصلی سازه (۰ یا 45 درجه) تعریف گردیدند. در ادامه، با اعمال گام به گام نشست تفاضلی فزاینده در پای ستون‌ها، روند تغییرات نیروی محوری ستون‌های طبقه اول و الگوی ایجاد و انتشار مفاصل پلاستیک در سازه مورد بررسی قرار گرفت. بر پایه یافته‌های مدل‌های عددی، اگرچه پروفیل با بیشینه نشست بزرگتر، تغییرات گسترده‌تری در نیروی محوری ستون‌ها ایجاد نمود ولی موقعیت قرارگیری پلان سازه نسبت به پروفیل نشست نیز اثرات چشمگیری در بازتوزیع نیروهای داخلی برجا گذاشت. در کلیه سناریوها، ستون‌های دارای بزرگترین نشست، همواره با افت شدیدی در مقدار نیروی محوری فشاری خود مواجه گردیدند. ضمنا مفاصل خمیری در وهله نخست عموما در انتهای تیرهای پل‌زننده بر روی دو ستون مجاوری که دارای بیشترین نشست تفاضلی بودند تشکیل شده و تعداد آنها در حالت عبور تونل از زیر قاب میانی سازه و به موازات آن، به بیشترین مقدار خود رسید. https://www.jsce.ir/article_220445_a3e3fdeedc6047e436b2245280b5dee6.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 Numerical Investigation of the Hysteretic Behavior of Steel Plate Shear Walls with Corner Openings Considering Steel Damage Numerical Investigation of the Hysteretic Behavior of Steel Plate Shear Walls with Corner Openings Considering Steel Damage 195 220 234981 10.22065/jsce.2025.528037.3753 FA ایناس جاسم کاظم دانشجوی دکترا، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران محمد رضا شیدائی استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-9606-0205 Journal Article 2025 06 30 The widespread use of steel plate shear walls (SPSWs) in structures designed to withstand lateral forces, especially during seismic events, has gained significant traction due to their high load-bearing capacity and efficient energy dissipation capabilities. Previous studies have highlighted the significant influence of wall openings on the load-bearing characteristics of SPSWs. This study employs a detailed numerical approach using the finite element method to investigate the effects of corner openings on the performance of SPSWs. Twenty-seven numerical models were developed, incorporating variables such as plate thickness, the horizontal corner opening percentage (the size of corner openings along the horizontal direction, expressed as a percentage of the total boundary element length), and the opening aspect ratio (horizontal to vertical dimensions of the openings). These models were analyzed using ABAQUS, and nonlinear dynamic analysis was conducted to evaluate their performance. The results indicate that the value and configuration of openings play a decisive role in the seismic performance of SPSWs. While larger openings reduce lateral strength, stiffness, and energy dissipation, unequal openings of up to 10% achieve an optimal balance-effectively decreasing force demand without noticeably compromising performance. Plate slenderness showed minimal influence on failure behavior, confirming that the optimal design depends primarily on the controlled level of discontinuity rather than plate thickness. The widespread use of steel plate shear walls (SPSWs) in structures designed to withstand lateral forces, especially during seismic events, has gained significant traction due to their high load-bearing capacity and efficient energy dissipation capabilities. Previous studies have highlighted the significant influence of wall openings on the load-bearing characteristics of SPSWs. This study employs a detailed numerical approach using the finite element method to investigate the effects of corner openings on the performance of SPSWs. Twenty-seven numerical models were developed, incorporating variables such as plate thickness, the horizontal corner opening percentage (the size of corner openings along the horizontal direction, expressed as a percentage of the total boundary element length), and the opening aspect ratio (horizontal to vertical dimensions of the openings). These models were analyzed using ABAQUS, and nonlinear dynamic analysis was conducted to evaluate their performance. The results indicate that the value and configuration of openings play a decisive role in the seismic performance of SPSWs. While larger openings reduce lateral strength, stiffness, and energy dissipation, unequal openings of up to 10% achieve an optimal balance-effectively decreasing force demand without noticeably compromising performance. Plate slenderness showed minimal influence on failure behavior, confirming that the optimal design depends primarily on the controlled level of discontinuity rather than plate thickness. https://www.jsce.ir/article_234981_faf305d20c6e75a1b675d0509be63046.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 04 2026 07 01 The Effect of TiO₂ and Al₂O₃ on the Compressive Strength and Abrasion Resistance of Self-Cleaning Concrete تأثیر دی‌اکسید تیتانیوم و آلومین بر مقاومت فشاری و سایشی بتن خودتمیزشونده 221 242 234980 10.22065/jsce.2025.512704.3682 FA لیلا شهریاری استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایران مجتبی عسکری مربی، گروه مهندسی عمران، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران مریم سپاسی استادیار، گروه ریاضی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایران Journal Article 2025 06 11 The significant growth of urbanization and the increase in environmental pollutants resulting from industrial and urban activities have made the need for modern materials to mitigate these pollutions more apparent than ever. Self-cleaning concrete is considered one of the major innovations in the concrete industry, offering the ability to reduce pollutants and preserve the aesthetic quality of urban environments. Due to its photocatalytic properties, this type of concrete has a high capability to decompose and reduce the pollutants present in the environment. However, one of the main challenges in using self-cleaning concrete is its weakness in abrasion resistance. This research aims to investigate the effect of adding titanium dioxide (TiO₂) and aluminum oxide (Al₂O₃) on the mechanical properties, abrasion durability, and self-cleaning capability of concrete. In order to achieve optimal mechanical properties, economic considerations, and self-cleaning functionality simultaneously, this study focuses on the use of additives in macro-scale sizes. For this purpose, aluminum oxide at 3% by cement weight and titanium dioxide at 5%, 10%, 15%, and 20% by cement weight were used. The experimental program includes slump, compressive strength at various ages, abrasion resistance, and the photocatalytic property for different concrete mixes. The results of this study showed that the RAM-15% mix design demonstrated desirable mechanical performance and provided the most optimal self-cleaning property. Additionally, the abrasion resistance in the RAM-20% mix increased by 45% compared to the control mix. رشد چشمگیر شهرنشینی و افزایش آلاینده‌های زیست‌محیطی ناشی از فعالیت‌های صنعتی و شهری، نیاز به مصالح نوین برای کاهش این آلودگی‌ها را بیش از پیش آشکار کرده است. بتن خودتمیزشونده یکی از نوآوری‌های مهم در صنعت بتن محسوب می‌شود که قابلیت کاهش آلاینده‌ها و حفظ زیبایی محیط شهری را دارد. این نوع بتن به واسطه ویژگی فوتوکاتالیستی خود، توان بالایی در تجزیه و کاهش آلاینده‌های موجود در محیط دارد. اما یکی از چالش‌های استفاده از بتن خودتمیزشونده، ضعف مقاومت سایشی است. این تحقیق با هدف بررسی تأثیر افزودن (TiO₂) و (Al₂O₃) بر خواص مکانیکی، دوام سایشی و قابلیت خودتمیزشوندگی بتن انجام شده است. به‌منظور دستیابی همزمان به خواص مکانیکی مناسب، جنبه‌های اقتصادی و قابلیت خودتمیزشوندگی، این مطالعه بر استفاده از مواد افزودنی در اندازه ماکرو تمرکز داشته است. بدین منظور از AL2O3 به میزان 3% وزنی سیمان و از TiO2 به میزان 5%، 10%، 15% و 20% وزنی سیمان استفاده شد. برنامه آزمایشی این تحقیق شامل اسلامپ، مقاومت فشاری در سنین مختلف، مقاومت سایشی و خاصیت فوتوکاتالیستی طرح‌های مختلف می‌شود. نتایج این تحقیق نشان داد که طرح مخلوط حاوی 3% وزنی Al₂O₃ و 15% وزنی TiO₂ عملکرد مکانیکی مطلوبی داشته و بهینه‌ترین خاصیت خودتمیزشوندگی ممکن را ارائه می‌دهد. همچنین، مقاومت سایشی طرح مخلوط حاوی 3% وزنی Al₂O₃ و 15% وزنی TiO₂ نسبت به طرح کنترل 45% افزایش یافت. https://www.jsce.ir/article_234980_d020ca9cd13ca95c6317914a5a7a5f0e.pdf