انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 05 01 Computational Fluid Dynamics Evaluation of Vortex-Induced Vibrations in Single and Multiple Cylinders for Offshore Design Computational Fluid Dynamics Evaluation of Vortex-Induced Vibrations in Single and Multiple Cylinders for Offshore Design 5 24 228593 10.22065/jsce.2025.506520.3660 FA سید رضا سمائی Assistant professor, Department of Civil Engineering, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran; 0000-0003-1627-1991 محمد اسدیان قهفرخی Assistant Professor, Department of Civil Engineering, SR. C., Islamic Azad University, Tehran, Iran 0000-0002-4873-6426 Journal Article 2025 03 10 The interaction of fluid flow with cylindrical bodies is closely associated with drag, lift, and vortex-induced vibrations (VIV), all of which can significantly affect structural performance and fatigue life. This study examines the dynamic response of solid cylinders subjected to VIV using computational fluid dynamics (CFD). Numerical simulations were conducted in ANSYS Fluent with an inlet velocity of 10 m/s applied to five turbine-base-like columns arranged in multiple configurations. A structured grid consisting of 63,699 cells was generated, with a mesh quality index of approximately 0.8. Mesh sensitivity analysis and mass conservation checks confirmed third-order accuracy, validating the reliability of the computational model. Flow field visualization revealed strong velocity deflections around the cylinders, with localized peaks reaching 22.4 m/s, in agreement with Bernoulli’s principle. Pressure contour results indicated fluctuations between 48.9 and 3.98 kPa, which contributed to vortex shedding and oscillatory forces acting on the structures. The analysis demonstrated that oscillation patterns are highly sensitive to the arrangement of cylinders, influencing the level of fatigue accumulation and overall structural stability. These outcomes highlight the critical role of cylinder configuration in mitigating vibration effects and improving performance under fluid loading. The findings are directly applicable to the design of offshore wind turbine foundations, marine risers, and energy harvesting devices, where control of fluid-induced vibrations is essential to ensure durability and resilience. This work contributes to advancing the understanding of VIV in multi-cylinder systems and provides guidance for optimizing configurations in offshore and energy-related applications. The interaction of fluid flow with cylindrical bodies is closely associated with drag, lift, and vortex-induced vibrations (VIV), all of which can significantly affect structural performance and fatigue life. This study examines the dynamic response of solid cylinders subjected to VIV using computational fluid dynamics (CFD). Numerical simulations were conducted in ANSYS Fluent with an inlet velocity of 10 m/s applied to five turbine-base-like columns arranged in multiple configurations. A structured grid consisting of 63,699 cells was generated, with a mesh quality index of approximately 0.8. Mesh sensitivity analysis and mass conservation checks confirmed third-order accuracy, validating the reliability of the computational model. Flow field visualization revealed strong velocity deflections around the cylinders, with localized peaks reaching 22.4 m/s, in agreement with Bernoulli’s principle. Pressure contour results indicated fluctuations between 48.9 and 3.98 kPa, which contributed to vortex shedding and oscillatory forces acting on the structures. The analysis demonstrated that oscillation patterns are highly sensitive to the arrangement of cylinders, influencing the level of fatigue accumulation and overall structural stability. These outcomes highlight the critical role of cylinder configuration in mitigating vibration effects and improving performance under fluid loading. The findings are directly applicable to the design of offshore wind turbine foundations, marine risers, and energy harvesting devices, where control of fluid-induced vibrations is essential to ensure durability and resilience. This work contributes to advancing the understanding of VIV in multi-cylinder systems and provides guidance for optimizing configurations in offshore and energy-related applications. https://www.jsce.ir/article_228593_7dd588b9b560050db38352195ef9404d.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Comprehensive analysis to investigate the effect of geometry and material properties on dynamic response of Metaconcrete بررسی جامع اثر خواص مواد و هندسه بر پاسخ ارتعاشی فرابتن 25 44 228858 10.22065/jsce.2025.523277.3727 FA علی اکبر عظمائی دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمد صافی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-7094-1813 حمید بایسته استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 05 13 Metaconcrete with enhanced dynamic performance, based on the special properties of metamaterials, has been developed for vibration reduction using engineered concrete. In the present study, the influence of metaconcrete unit cell design parameters, considering the interaction between these parameters, on the band gap was evaluated using the global Morris sensitivity analysis method. To this end, based on the concept of negative effective mass, numerical modelling was used to obtain the dispersion curve. The parameters investigated in this study included the geometric arrangement, the volume ratio of materials, and the elastic properties and density of the metaconcrete unit cell's matrix material, coating, and core. In this regard, a mesh sensitivity analysis was conducted using the convergence criterion of the band gap frequencies. Furthermore, using the concept of the first irreducible Brillouin zone, the effect of applied angular and smooth shapes in the core and coating, with the same material volume ratio, on the upper and lower frequencies of the band gap was investigated. The comprehensive analysis conducted to evaluate the sensitivity of the material and geometric parameters of the metaconcrete unit cell indicates that the geometric parameters of coating radius and unit cell length were among the most influential metaconcrete parameters. Also, among the elastic properties and density of the unit cell, the elastic modulus of the coating was identified as an important parameter. The obtained findings provide a basis for the optimal design of metaconcrete for vibration control in structures. فرابتن با عملکرد دینامیکی ارتقاء یافته بر پایه خواص ویژه فرامواد، در جهت کاهش ارتعاشات به کمک بتن مهندسی‌شده توسعه یافته است. در پژوهش حاضر، میزان تأثیرگذاری پارامترهای طراحی سلول واحد فرابتن با در نظر گرفتن اندرکنش میان این پارامترها بر روی نوار ممنوعه با استفاده از روش تحلیل حساسیت جامع موریس ارزیابی شد. برای این منظور، براساس مفهوم جرم مؤثر منفی، از مدل‌سازی عددی به منظور دستیابی به نمودار پراکندگی استفاده شد. پارامترهای مورد بررسی در این پژوهش شامل چینش هندسی، نسبت حجمی مواد، خواص الاستیک و چگالی مادۀ ماتریس، پوشش و هستۀ سلول واحد فرابتن بودند. در این راستا تحلیل حساسیت مش‌ با معیار همگرایی فرکانس‌های نوار ممنوعه انجام گرفته است. علاوه بر این با استفاده از مفهوم ناحیه کاهش ناپذیر اول بریلوئن، اثر اشکال زاویه‌دار و هموار کاربردی در هسته و پوشش با نسبت حجمی یکسان مواد، بر فرکانس‌های بالا و پایین نوار ممنوعه بررسی شد. تحلیل جامع انجام شده برای ارزیابی حساسیت پارامترهای مواد و هندسۀ سلول واحد فرابتن، نشان می‌دهد که پارامترهای هندسی شعاع پوشش و طول سلول واحد جزء تأثیرگذارترین پارامترهای فرابتن بودند. همچنین از میان خواص الاستیک و چگالی سلول واحد، مدول الاستیسیته پوشش به عنوان پارامتر مهم شناسایی شد. یافته‌های حاصله، مبنایی را جهت طراحی بهینه فرابتن به منظور کنترل ارتعاشات در سازه‌ها فراهم می‌آورد. https://www.jsce.ir/article_228858_f51ef3e2886fa73b189d5adc78075427.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 05 01 A framework for automated progress monitoring of concrete building projects based on computer vision and building information modeling ارائه چارچوبی برای پایش خود‌کار پیشرفت پروژه‌های ساختمانی بتنی مبتنی بر بینایی رایانه و مدل‌سازی اطلاعات ساختمان 45 68 230574 10.22065/jsce.2025.523189.3732 FA سید سعید قنبری دازمیری کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران 0000-0001-9509-3980 نعیمه صادقی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران 0000-0002-5079-3227 سید بهروز نصیحت کن استادیار، دانشکده مهندسی کامپیوتر، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران Journal Article 2025 05 21 Construction progress monitoring is a critical aspect of project management, playing a decisive role in improving productivity, controlling costs, and shortening the overall schedule. Accurate and timely progress tracking enables better, more informed decisions and helps prevent problems and delays. Traditional progress monitoring methods, however, are largely manual and time-consuming, suffering from high costs and a dependence on specialized labor and advanced equipment. This study develops a novel automated construction progress monitoring framework by combining computer-vision techniques with Building Information Modeling (BIM). The framework employs image processing to detect and localize concrete columns, while BIM data provides the planned-status reference against which actual progress is measured. Once the columns are identified, the number of completed stories—and thus overall project progress—is computed from the analyzed images. Case studies demonstrate that the proposed method achieves high accuracy with minimal image input. Using only one photograph per façade, and without laser scanners or large image datasets, the framework can reliably quantify progress in concrete structures. These capabilities substantially reduce cost and improve the practicality and accessibility of automated monitoring, especially for small- and medium-sized projects. Overall, the presented approach constitutes an effective step toward accelerating, optimizing, and smartening project-management processes in civil engineering. پایش پیشرفت پروژه‌های ساختمانی یکی از جنبه‌های حیاتی مدیریت پروژه است که نقش بسزایی در بهبود بهره‌وری، کنترل هزینه‌ها و کاهش زمان اجرای پروژه‌ها دارد. پایش دقیق و به‌موقع پیشرفت پروژه‌ها، امکان تصمیم‌گیری بهتر و بهینه‌تر را فراهم می‌کند و از بروز مشکلات و تأخیرات جلوگیری می‌نماید. با این حال، روش‌های سنتی پایش پروژه که عمدتاً دستی و زمان‌بر هستند، دارای محدودیت‌هایی همچون هزینه‌های بالا، نیاز به نیروی متخصص و تجهیزات پیشرفته می‌باشند. این پژوهش به توسعه یک چارچوب نوین برای پایش خودکار پیشرفت پروژه‌های ساختمانی با استفاده از تکنیک‌های بینایی رایانه‌ای و مدل‌سازی اطلاعات ساختمان پرداخته است. در این چارچوب، از پردازش تصویر برای شناسایی و تشخیص ستون‌های بتنی و از مدل سازی اطلاعات ساختمان برای تعیین میزان پیشرفت واقعی استفاده شده است. پس از تشخیص ستون‌ها، تعداد طبقات ساختمان و میزان پیشرفت پروژه با تحلیل تصاویر به‌دست‌آمده محاسبه می‌شود. مطالعات موردی نشان می‌دهند که این روش با دقت بالا و حداقل نیاز به ورودی تصویری، عملکرد مناسبی در ارزیابی پیشرفت پروژه داشته است. این چارچوب با استفاده از تنها یک تصویر از هر نما، بدون نیاز به اسکنرهای لیزری یا مجموعه داده‌های گسترده، می‌تواند میزان پیشرفت سازه‌های بتنی را با دقت بالا ارزیابی کند. این ویژگی باعث کاهش قابل‌توجه هزینه‌ها و افزایش قابلیت اجرا و دسترسی‌پذیری روشهای خودکار پایش پیشرفت در پروژه‌های کوچک و متوسط می‌شود. این دستاورد گامی مؤثر در جهت تسریع، بهینه‌سازی و هوشمندسازی فرایندهای مدیریت پروژه در مهندسی عمران محسوب می‌شود. https://www.jsce.ir/article_230574_9f08933a522c2d711b27b081c2035cc7.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Parametric and Statistical Analysis of Bolted Column Base Connections with Yielding Angles under Cyclic Loading about the Weak Axis تحلیل پارامتریک و آماری اتصال پایه ستون پیچ‌شده با نبشی تسلیم‌شونده تحت بارگذاری چرخه‌ای حول محور ضعیف 69 89 229869 10.22065/jsce.2025.532398.3766 FA ایمان آقائی دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0009-0005-9102-7798 محمود میری استاد، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0001-5009-9887 حامد قوهانی عرب دانشیار، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران 0000-0001-9808-4596 Journal Article 2025 07 12 Base plate connections are critical in transferring axial and lateral loads from steel columns to foundations, especially during seismic events. Recently, replaceable low-damage connections have gained attention for enhancing structural resilience. This study explores the seismic behavior of a bolted base connection with yielding angles that eliminate on -site welding and reduce column damage. The methodology involves three stages: (1) validating a finite element (FE) model using experimental data, (2) performing a parametric study via the Taguchi Design of Experiment (DoE) method to examine the effects of angle thickness, axial load level, and anchor bolt distance from the column flange, and (3) applying analysis of variance (ANOVA) and multiple regression to identify significant parameters and develop a predictive flexural capacity model. Results reveal that angle thickness is the most influential factor. All configurations showed semi-rigid to flexible rotational behavior, with notable energy dissipation under cyclic loading. The close agreement between numerical and statistical outcomes confirms both the accuracy of the FE model and the efficiency of the Taguchi method. The proposed regression equation serves as a practical tool for estimating connection strength in performance-based design. This research supports the development of advanced low- damage connection design strategies for steel structures. اتصالات پایه ستون، به‌عنوان یکی از اجزای حیاتی در سیستم‌های سازه‌ای فولادی، نقش کلیدی در انتقال بارهای ثقلی و جانبی به فونداسیون ایفا می‌کنند. در سال‌های اخیر، توجه به طراحی اتصالات کم‌آسیب و قابل تعویض، به‌ویژه در شرایط بارگذاری چرخه‌ای، افزایش یافته است. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی رفتاری یک نوع اتصال پای ستون پیچ‌شونده با نبشی تسلیم‌شونده اختصاص دارد که با حذف جوشکاری در محل، ضمن تسهیل نصب، موجب کاهش آسیب‌های موضعی در ستون می‌شود. مطالعه حاضر شامل سه مرحله‌ی اصلی است: نخست، مدل اجزای محدود اتصال بر اساس داده‌های آزمایشگاهی صحت‌سنجی شد. سپس، با استفاده از روش طراحی آزمایش تاگوچی، تأثیر سه پارامتر کلیدی شامل ضخامت نبشی، نیروی محوری و فاصله میل‌مهار بر رفتار لرزه‌ای اتصال مورد بررسی عددی قرار گرفت. در ادامه، تحلیل واریانس و مدل رگرسیونی برای ارزیابی اهمیت نسبی متغیرها و پیش‌بینی پاسخ عملکردی توسعه داده شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که ضخامت نبشی مهم‌ترین عامل مؤثر بر ظرفیت خمشی اتصال است. اتصال در تمامی ترکیب‌ها رفتار مفصلی از خود نشان داده و انرژی قابل توجهی را در چرخه‌های بارگذاری مستهلک نموده است. تطابق نزدیک بین نتایج عددی و آماری، دقت مدل‌سازی و کارآمدی تحلیل تاگوچی را تأیید می‌کند. همچنین، مدل رگرسیونی توسعه‌یافته، ابزار ساده و مؤثری برای برآورد ظرفیت اتصال در طراحی عملکردی ارائه می‌دهد. دستاوردهای این پژوهش، می‌تواند به‌عنوان پایه‌ای علمی برای طراحی اتصالات لرزه‌ای کم‌آسیب و ارتقاء آیین‌نامه‌های مرتبط با طراحی سازه‌های فولادی مورد استفاده قرار گیرد. https://www.jsce.ir/article_229869_fec8c2e1f8cdb7a4c81cb5b362725b7a.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 05 01 An Experimental Investigation into the Effects of Splice Length on the Seismic Performance of RC Shear Wall Boundary Elements Reinforced with S500 Rebars بررسی آزمایشگاهی اثر طول وصله‌ بر عملکرد لرزه‌ای المان‌های مرزی دیوار برشی بتن‌آرمه مسلح شده با میلگردهای S500 90 103 229379 10.22065/jsce.2025.543966.3811 FA رامین مظفری دانشجوی دکتری، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سعید تاریوردیلو استاد، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران چنگیز غیرتمند استادیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران مجتبی رضوی پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2025 07 02 Recent earthquakes have revealed the vulnerability of reinforced concrete shear walls with low reinforcement ratios, where common failure mechanisms such as fracture of reinforcement and out-of-plane buckling in boundary elements have been frequently observed. In response to this challenge, reputable codes such as ACI 318 and NZS 3101 have increased the minimum longitudinal reinforcement ratio in boundary elements in their recent editions. However, the effect of splice length on the behavior of these elements has not yet been comprehensively studied. The present research investigates the experimental effect of splice length and reinforcement type on the failure mechanisms of boundary elements. The experimental program included five specimens with different splice lengths, three of which were subjected to monotonic loading and two to cyclic loading. The results indicate that in monotonic loading tests, reinforcement fracture occurred at the foundation interface in two specimens and only at the end of the splice in one specimen. The occurrence of fracture at the end of the splice led to an approximately 30% reduction in the axial deformation capacity of the boundary element. The absence of reinforcement fracture at the end of the splice in two specimens indicates that the splice effect was not activated in these two tests. In contrast, in both specimens tested under cyclic loading, failure occurred at the end of the splice, and the reduction in axial deformation capacity was even greater. The results demonstrate the detrimental effect of splices on the axial deformation capacity of boundary elements and further indicate that evaluating the effect of splices through monotonic loading tests leads to misleading results. زلزله‌های اخیر، آسیب‌پذیری دیوارهای برشی بتن‌آرمه با تراکم کم آرماتور را آشکار ساخته‌اند؛ به‌طوری‌که مکانیزم‌های شکست رایجی نظیر گسیختگی آرماتورها و کمانش خارج از صفحه در المان‌های مرزی به‌کرات مشاهده شده است. در پاسخ به این چالش، آیین‌نامه‌های معتبری نظیر ACI 318 و NZS 3101 در نسخه‌های اخیر، نسبت حداقل آرماتور طولی در المان‌های مرزی را افزایش داده‌اند. با این وجود، تأثیر طول وصله بر رفتار این المان‌ها هنوز به طور جامع مورد مطالعه قرار نگرفته است. پژوهش حاضر به بررسی آزمایشگاهی اثر طول وصله و نوع آرماتور بر مکانیزم‌های شکست المان‌های مرزی می‌پردازد. برنامه آزمایشی شامل پنج نمونه با طول وصله متفاوت بود که سه نمونه تحت بارگذاری یکنوا و دو نمونه تحت بارگذاری چرخه‌ای قرار گرفتند. نتایج موید آن است که در آزمایشات تحت بار یکنوا در دو نمونه‌ گسیختگی آرماتور در بر فونداسیون و تنها در یک نمونه در انتهای وصله رخ داده و وقوع گسیختگی در انتهای وصله منجر به کاهش حدود 30 درصدی ظرفیت تغییرشکل محوری المان مرزی شده است. عدم گسیختگی آرماتور در انتهای وصله در دو نمونه نشانگر فعال نشدن اثر وصله در این دو آزمایش است. این در حالیست که در هر دو نمونه آزمایش شده تحت بار چرخه‌ای شکست در انتهای وصله رخ داده و کاهش ظرفیت تغییرشکل محوری باز هم بیشتر است. نتایج نشانگر اثر مخرب وصله روی ظرفیت تغییرشکل محوری المان‌های مرزی بوده و در ضمن نشان می‌دهد که ارزیابی اثر وصله با انجام آزمایش تحت بارگذاری یکنوا منجر به نتایج گمراه‌کننده‌ای می‌گردد. https://www.jsce.ir/article_229379_23d4fdcc7ef997790bb74be66868addf.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 05 01 Economic comparison of LRFD design with functional design in the design of short-rise reinforced concrete flexural frames under explosive loadinge مقایسه اقتصادی طراحی به روش LRFD با روش عملکردی در طراحی قاب‌های خمشی بتن آرمه کوتاه مرتبه تحت بارگذاری انفجاری 104 126 229581 10.22065/jsce.2025.529656.3758 FA پویا حسنوند استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران 0000-0002-9725-6816 سجاد محمدیان آبی دکتری، دانشکده عمران معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی و احد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0002-1007-0411 مجتبی حسینی استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران Journal Article 2025 06 24 Given the high costs associated with the construction and operation of a structure, economics plays a crucial role in structural design. A proper design, in addition to meeting building requirements and regulations, must also be optimized from an economic standpoint. In designing structures to withstand explosions, there is no method analogous to using a behavior factor, and the existing behavior factor for seismic design does not apply to the behavior of structures against explosions. This research compares LRFD design and performance-based design in two 2-story reinforced concrete frames with reinforced concrete shear walls subjected to two explosions: 1 ton of TNT at a distance of 20 meters and 10 tons of TNT at a distance of 30 meters from the structure. Initially, two samples of combined moment frame and reinforced concrete shear wall systems under two surface explosion loading conditions (explosive load combination according to the sixth chapter of the National Building Regulations) have been designed using the LRFD method through linear dynamic analyses. Subsequently, the resulting designs have been analyzed against the aforementioned load combination using non-linear dynamic analysis, and the performance levels provided by these structures have been evaluated. In the next step, the mentioned models have been designed using the performance-based design method to achieve three performance levels: Immediate Occupancy, Life Safety, and Collapse Prevention. The results indicate a significant difference between the weight of materials used in the designs resulting from the LRFD method and those designed for IO, LS, and CP performance levels. This difference in the 30-ton TNT explosion in frames with shear walls in the side spans is 10, 41, and 48 percent, respectively, while in the shear wall model in the middle span, it is 7, 54, and 60 percent, respectively. با توجه به هزینه‌های بالای ساخت و بهره‌برداری یک سازه، اقتصاد نقش حیاتی را در طراحی سازه‌ها ایفا می کند. یک طراحی مناسب علاوه بر رعایت الزامات و مقررات‌های ساختمان باید از منظر اقتصادی نیز بهینه طراحی گردد. در طراحی سازه‌ها در مقابل انفجار، از آن جا که روشی مانند استفاده از ضریب رفتار وجود ندارد و ضریب رفتار موجود برای طراحی لرزه‌ای سازه‌ها در مورد رفتار سازه‌ها در مقابل انفجار صدق نمی‌کند. لذا این پژوهش به مقایسه طراحی به روش LRFD و طراحی بر اساس عملکرد در دو قاب 2 طبقه بتن آرمه بهمراه دیوار برشی بتن مسلح که تحت دو بار انفجار 1 تن TNT به فاصله 20 متری و 10 تن TNT به فاصله 30 متری از سازه قرار دارد، می‌پردازد. در ابتدا دو نمونه سامانه توام قاب خمشی و دیوار برشی بتن مسلح تحت دو حالت بارگذاری انفجار سطحی (ترکیب بار انفجاری مطابق مبحث ششم مقررات ملی ساختمان)، با انجام تحلیل‌های دینامیکی خطی، به روش LRFD طراحی شده‌اند. سپس طرح‌های حاصل در مقابل ترکیب بار فوق‌الذکر به روش دینامیکی غیرخطی تحلیل شده و سطوح عملکرد تامین شده توسط این سازه‌ها، مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. در مرحله بعد مدل‌های مذکور، به روش طراحی براساس عملکرد، جهت تامین سه سطح عملکرد قابلیت بهره‌برداری بی‌وقفه، ایمنی جانی و آستانه فرو ریزش طراحی شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که اختلاف قابل توجهی میان وزن مصالح مصرفی طرح حاصل از روش LRFD و طرح‌های حاصل از طراحی برای سطوح عملکرد IO، LS و CP مشاهده می‌شود. این اختلاف در انفجار 30 تن TNT در قاب‌ با دیوار برشی در دهانه‌های کناری به ترتیب برابر 10، 41 و 48 درصد و در مدل دیوار برشی در دهانه‌ی وسط به ترتیب برابر 7، 54 و 60 درصد می‌باشد. https://www.jsce.ir/article_229581_f9ca84687823cc4fcc078382ff14365f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Effect of short metal fibers, along with ground granulated blast-furnace slag, metakaolin, and mica, on the mechanical properties and durability of geopolymer mortar. اثر الیاف فلزی کوتاه به همراه سربارۀ کورۀ آهن‌گدازی و متاکائولن و میکا در خواص مکانیکی و دوام ملات ژئوپلیمری 127 172 228576 10.22065/jsce.2025.486232.3558 FA آرین درویشعلی نژاد دانشجوی دکتری مهندسی عمران گرایش سازه، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0002-6215-7789 امین قلی‌زاد استاد، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0002-0827-8854 Journal Article 2024 11 03 This research aims to investigate the effect of using different weight percentages of metakaolin and mica powder on the mechanical properties and durability of the samples. Studying the effect of using steel fibers with a volume percentage of 1% on the mechanical properties, especially the bending and tensile properties of geopolymer mortar, is one of the goals of this research. In total, 20 samples of different mixing plans were made from geopolymer mortar, containing metakaolin, mica, Ground granulated blast-furnace slag, and steel fibers. Metakaolin and mica were replaced by slag with weight percentages of 5%, 10%, and 15%. The tests performed in this research include compressive strength (at ages 7, 28, and 90 days), bending strength at the age of 28 days, direct tensile strength at the age of 28 days, compressive strength after exposure to temperatures of 100°C, 200°C, 400°C, and 600°C, Flexural strength coefficients of heated and unheated samples, initial and final water absorption tests, electrical resistance tests, and scanning electron microscope tests. The results of the compressive strength test showed that the concentration of sodium hydroxide solution had a significant effect on the outcomes of the aforementioned tests. Additionally, the results indicate the positive effect of mica on improving thermal resistance under high temperatures (600°C). In both groups A (without fibers) and B (containing fibers) with sodium hydroxide concentrations of 4 and 8 M, the replacement of 5% mica increased the bending strength by 14.7% and 3.3%, respectively, compared to the control sample. An increase in the percentage of mica replacement resulted in a decrease in the flexural strength of geopolymer mortar. این پژوهش قصد دارد به بررسی تأثیر استفاده از درصدهای مختلف وزنی پودر متاکائولن و میکا بر مشخصات مکانیکی و دوام آزمونه ها بپردازد. مطالعۀ اثر استفاده از الیاف فولادی با درصد حجمی 1%، بر خواص مکانیکی به ویژه مشخصات خمشی و کششی ملات ژئوپلیمر، از اهداف دیگر پژوهش حاضر است. در مجموع در این پژوهش 20 نمونه طرح اختلاط مختلف از ملات ژئوپلیمری، حاوی متاکائولن، میکا، سربارۀ کورۀ آهنگدازی و الیاف فولادی ساخته شده است. متاکائولن و میکا با درصدهای وزنی 5%، 10% و 15% با سرباره جایگزین شده‌اند. آزمایش‌های انجام شده در این پژوهش عبارتند از: مقاومت فشاری (سنین 7، 28 و 90 روز)، مقاومت خمشی در سن 28 روز، مقاومت کششی مستقیم در سن 28 روز، مقاومت فشاری پس از قرارگیری تحت حرارت های 100، 200، 400 و 600 درجۀ سانتی گراد، ضریب طاقت خمشی نمونه‌های حرارت دیده و حرارت ندیده، آزمایش جذب آب اولیه و نهایی، آزمایش مقاومت الکتریکی و در نهایت آزمایش میکروسکوپ الکترونی روبشی. نتایج حاصل از آزمایش مقاومت فشاری نشان داد که غلظت محلول هیدروکسید سدیم بر نتایج آزمایش های مذکور تأثیر چشمگیری داشته است، این موضوع به ویژه در نتایج مربوط به مقاومت فشاری در سن 7 روزه دیده شد، به طوری که افزایش غلظت هیدروکسید سدیم از 4 به 8 مول باعث شد، مقاومت فشاری 7 روزه به طور متوسط 22% افزایش یابد. این مقدار برای سن 90 روزه 6% بدست آمد. همچنین نتایج نشان دهندۀ اثر مثبت میکا بر بهبود مقاومت حرارتی تحت اثر دمای بالا (600 درجۀ سانتی گراد) بوده است. در هر دو گروه (فاقد الیاف) و (حاوی الیاف) با غلظت های هیدروکسید سدیم 4 و 8، جایگزینی 5% میکا به ترتیب باعث افزایش 14/7% و 3/3% مقاومت خمشی نسبت به نمونه شاهد حاصل شد. افزایش درصد جایگزینی میکا، کاهش مقاومت خمشی ملات ژئوپلیمری را در پی داشت. https://www.jsce.ir/article_228576_139d49444f0febc3bedb854c8b992f4f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Introduction and evaluation of a simple and accessible control strategy for seismic-excited structures: Ridge-Isolated Tuned Mass Damper معرفی و ارزیابی یک طرح کنترلی ساده و در دسترس برای سازه‌های در معرض زلزله: میراگر جرمی تنظیمی جداشده در خرپشته 173 189 230576 10.22065/jsce.2025.517661.3701 FA صادق اعتدالی دانشیار، دانشکده مهندسی معدن، عمران و شیمی، دانشگاه صنعتی بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0003-0928-599X Journal Article 2025 05 10 A novel seismic control system, referred to as Ridge-Isolated Tuned Mass Damper (RITMD) is introduced; combined of the features of a Tuned Mass Damper (TMD) and seismic isolation. In RITMD, the building’s ridge acts as a secondary oscillator, and the installation of seismic isolators at the ridge level allows for large displacements. Instead of transferring the entirety of seismic energy to the main structure, a significant portion is diverted to the ridge, which effectively reduces the building’s seismic vibrations. To evaluate the performance of the RITMD system, a five-story steel moment-resisting frame was subjected to nonlinear dynamic analysis under two far-field (El Centro and Hachinohe) and two near-field (Kobe and Northridge) earthquakes. Initial modeling was conducted in ETABS, and nonlinear analyses were carried out using SeismoStruct. Results indicated that implementing the RITMD system significantly reduced seismic responses, including story displacements, accelerations, inter-story drifts, and base shear. Specifically, in the El Centro earthquake, story displacements were reduced by up to 36.71%, accelerations by 38.55%, and drifts by 36.71%. In the Kobe earthquake, these reductions were 14.90%, 17.30%, and 17.51%, respectively. On average, the system achieved reductions of 20% in displacements, 15% in accelerations, 18% in drifts, and 20% in base shear. With its applicability to both new and existing structures, low cost, quick implementation, and effective performance, the RITMD system represents a practical solution for enhancing seismic safety in buildings. در این پژوهش، سامانه‌ای نوین برای کنترل لرزه‌ای سازه‌ها با عنوان RITMD معرفی شده که ترکیبی از میراگر جرمی تنظیم‌شده و جداسازهای لرزه‌ای است. در این طرح، خرپشته ساختمان به‌عنوان نوسانگر فرعی عمل کرده و با نصب جداساز در طبقه خرپشته، امکان جابه‌جایی‌های بزرگ فراهم می‌شود. انرژی لرزه‌ای به‌جای انتقال کامل به سازه، به خرپشته منتقل شده و موجب کاهش مؤثر ارتعاشات سازه می‌گردد. برای ارزیابی عملکرد سامانه، یک قاب خمشی فولادی پنج‌طبقه تحت چهار رکورد زلزله معروف شامل دو زلزله دور از گسل (ال‌سنترو و هاچینو) و دو زلزله نزدیک گسل (کوبه و نورت‌ریج) مورد تحلیل دینامیکی غیرخطی قرار گرفت. مدل‌سازی اولیه در نرم‌افزار ETABS و تحلیل‌های غیرخطی در محیط SeismoStruct صورت گرفت. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که پیاده‌سازی سامانه RITMD منجر به کاهش مؤثری در پاسخ‌های لرزه‌ای قاب شامل جابه‌جایی‌های طبقات، شتاب‌ها، دریفت و برش پایه شده است. نتایج نشان داد که در زلزله ال‌سنترو، جابه‌جایی طبقات تا 36.71٪، شتاب طبقات تا 38.55٪ و دریفت طبقات تا 36.71٪ کاهش‌یافته است. همچنین، در زلزله کوبه، این مقادیر به ترتیب تا 14.90٪، 17.30٪ و 17.51٪ کاهش یافتند. به طور میانگین، سامانه RITMD موجب کاهش 20٪ در جابه‌جایی طبقات، 15٪ در شتاب، 18٪ در دریفت و 20٪ در برش پایه شد. این روش با‌قابلیت اجرا در سازه‌های جدید و موجود، هزینه پایین، پیاده‌سازی سریع و عملکرد مؤثر، راهکاری کاربردی برای بهبود ایمنی لرزه‌ای سازه‌ها به شمار می‌رود. https://www.jsce.ir/article_230576_a47eec2c28492e779a3e19e837c96dee.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Predicting the probability of liquefaction using Taguchi-optimized artificial neural network and comparing it with the results of different machine learning algorithms پیش‌بینی احتمال وقوع روانگرایی با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی بهینه‌شده با تاگوچی و مقایسه آن با نتایج الگوریتم‌های مختلف یادگیری ماشین 190 211 230577 10.22065/jsce.2025.523786.3730 FA اسماعیل اکثیری دانش آموخته مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران، مجتبی کریمایی طبرستانی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران/ دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران علی نبی زاده استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران مصطفی آدرسی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران 0000-0002-5209-9386 Journal Article 2025 05 26 Soil liquefaction is a phenomenon that occurs due to the loss of resistance of saturated soil mass during an earthquake. In this case, the structure built on this soil loses its static equilibrium and overturns. Therefore, predicting liquefaction is a very important issue in civil engineering. There are various methods for determining the potential of soil liquefaction, most of which are based on field tests and empirical equations, which can sometimes be accompanied by a large approximation. Today, the use of modern artificial intelligence methods is of great importance for solving complex engineering problems. Accordingly, in this paper, an attempt was made to predict the occurrence of liquefaction in a region by using an artificial neural network and optimizing it with the Taguchi design of experiments method. In the first step, by collecting existing data on the occurrence of liquefaction in different parts of the world, two datasets were created based on CPT and SPT tests. Next, using the Taguchi design of experiments method, the components of the artificial neural network, including the number of neurons in the middle layers and the activation function, were optimized, and the highest accuracy was obtained for the two datasets of CPT and SPT, equal to 0.89 and 0.73, respectively. Then, the evaluation of the obtained results with the results of 5 different machine learning models, including support vector machine, logistic fitting, k-nearest neighbor, decision tree, and random forest, showed that the optimized artificial neural network gives the best results. Finally, comparing the results of the present model with the experimental method of calculating the liquefaction coefficient shows the higher accuracy of the present model. روانگرایی خاک پدیده‌ای است که به علت از بین رفتن مقاومت توده خاک‌های اشباع در هنگام وقوع زمین‌لرزه رخ می‌دهد. در این حالت، سازه ساخته شده بر روی این خاک، تعادل استاتیکی خود را از دست می‌دهد و واژگون می‌شود. به این ترتیب، پیش‌بینی روانگرایی از مسائل بسیار مهم در مهندسی عمران است. روش‌های مختلفی برای تعیین پتانسیل روانگرایی خاک وجود دارد که عمده آنها مبتنی بر آزمایشات میدانی و معادلات تجربی هستند که بعضا می‌توانند با تقریب زیادی همراه شوند. امروزه استفاده از روش‌های نوین هوش مصنوعی برای حل مسائل پیچیده مهندسی از اهمیت زیادی برخوردار است. بر این اساس، در این مقاله سعی شد تا با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی و بهینه‌سازی آن با روش طراحی آزمایش‌های تاگوچی اقدام به پیش‌بینی وقو ع روانگرایی در یک منطقه شود. در اولین قدم با جمع‌آوری داده‌های موجود در زمینه وقوع روانگرایی در نقاط مختلف دنیا، اقدام به ایجاد دو پایگاه داده بر مبنای آزمایش‌های CPT و SPT شد. در ادامه با استفاده از روش طراحی آزمایش‌های تاگوچی، مؤلفه‌های شبکه عصبی مصنوعی شامل تعداد نرون‌های لایه-های میانی و تابع فعال‌سازی بهینه شد و بیشترین دقت بدست آمده برای دو پایگاه داده مورد بررسی CPT و SPT به ترتیب با مقدار تابع صحت برابر 89/0 و 73/0 بدست آمد. سپس ارزیابی نتایج بدست آمده با نتایج حاصل از 5 مدل مختلف یادگیری ماشین شامل ماشین بردار پشتیبان، برازش لجستیک، k نزدیک‌ترین همسایه، درخت تصمیم و جنگل تصادفی نشان داد که شبکه عصبی مصنوعی بهینه شده بهترین نتایج را بدست می‌دهد. در نهایت مقایسه نتایج مدل حاضر با روش تجربی محاسبه ضریب روانگرایی نشان‌دهنده دقت بالاتر مدل حاضر است. https://www.jsce.ir/article_230577_8afe27bfe798c7bcf5c3a121d19d6fd9.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Investigation of the Effect of Adding Antimony Oxide Nanoparticles on the Acoustic and Mechanical Properties of Concrete بررسی اثر افزودن نانو اکسید آنتیموان بر خواص آکوستیکی و مقاومتی بتن 212 235 230575 10.22065/jsce.2025.519472.3708 FA لیلا شهریاری استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران علیرضا جوانمرد کارشناس ارشد مهندسی عمران گرایش سازه، گروه مهندسی عمران، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران Journal Article 2025 04 30 Noise pollution is one of the most important environmental and health issues of the present era, which is expanding due to urban population growth, industrial development, and the expansion of transportation. One of the main strategies to address noise pollution is the use of sound insulation systems that can prevent sound transmission and reduce its negative effects on both indoor and outdoor environments. In this regard, concrete, as a well-known construction material with high mechanical properties, plays a special role in reducing noise pollution. Ordinary concrete naturally has properties that block the passage of some sound waves. However, the use of sound-insulating concrete can further improve noise reduction performance. Such concrete, with specific additives, has an increased ability to absorb and dissipate sound waves. In this study, the effect of adding nano antimony oxide to concrete and its influence on acoustic and mechanical properties were investigated. The aim of this research was to enhance the acoustic performance of concrete to reduce sound transmission and to increase its mechanical strength through the use of nano antimony. For this purpose, nano antimony dioxide was used at various ratios of 0.1%, 0.3%, 0.5%, 0.7%, and 0.9% by weight of cement in the concrete mixtures, which were subjected to slump, compressive strength, tensile strength, flexural strength, and sound transmission loss tests using an impedance tube. The results showed that the use of 0.9% nano antimony oxide can improve the acoustic performance of concrete, including reducing sound transmission. In addition, the use of 0.3% nano antimony oxide increased the 90-day compressive strength of concrete by 22%. However, the use of this material had no significant effect on the flexural or tensile strength of the concrete. آلودگی صوتی یکی از مهم‌ترین مشکلات زیست‌محیطی و بهداشتی عصر حاضر است که به دلیل افزایش جمعیت شهری، رشد صنعتی و توسعه حمل و نقل، در حال گسترش است. یکی از راهکارهای اصلی در مقابله با آلودگی صوتی، استفاده از سیستم‌های عایق صوتی است که قادر به جلوگیری از انتقال صدا و کاهش اثرات منفی آن بر محیط‌های داخلی و خارجی باشند. در این زمینه، بتن به عنوان یک ماده ساختمانی شناخته شده با خواص مکانیکی بالا، نقش ویژه‌ای در کاهش آلودگی صوتی ایفا می‌کند. بتن‌های معمولی به‌طور طبیعی دارای ویژگی‌هایی هستند که مانع از عبور برخی از امواج صوتی می‌شوند. با این حال، استفاده از بتن عایق صوتی می‌تواند کارایی بیشتری در کاهش صدا داشته باشد. این نوع بتن‌ها با افزودنی‌های خاص توانایی جذب و دفع امواج صوتی را افزایش می‌دهند. در این تحقیق، اثر افزودن نانو اکسید آنتیموان در بتن و تأثیر آن بر خواص آکوستیکی و مقاومتی بررسی شده است. هدف از این تحقیق، بهبود عملکرد صوتی بتن برای کاهش انتقال صدا و افزایش مقاومت مکانیکی آن از طریق استفاده از نانو آنتیموان بوده است. برای این منظور، از نانو دی‌اکسید آنتیموان در نسبت‌های مختلف 1/0، 3/0، 5/0، 7/0 و 9/0‌% وزنی سیمان در بتن استفاده شد و مورد آزمایش‌های اسلامپ، مقاومت فشاری، مقاومت کششی، مقاومت خمشی و بررسی انتقال صوت با لوله امپدانس قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از 9/0‌% نانواکسید آنتیموان می‌تواند موجب بهبود در عملکرد آکوستیکی، از جمله کاهش انتقال صدا، گردد. همچنین استفاده از 3/0‌% نانواکسید آنتیموان توانست موجب افزایش 22% مقاومت فشاری بتن در سن 90 روز گردد. اما استفاده از این ماده تاثیر قابل توجهی بر روی مقاومت خمشی یا کششی بتن نداشت. https://www.jsce.ir/article_230575_38fee7d2974d97ca536281bb76d29a0d.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Study of Some Corrosion-Related Durability Properties in Mortars Containing Natural and Recycled Aggregates with Constant Fineness Modulus مطالعه برخی خواص دوامی مرتبط با خوردگی در ملات‌های حاوی سنگدانه‌های طبیعی و بازیافتی با مدول نرمی ثابت 236 250 230573 10.22065/jsce.2025.512815.3683 FA ابراهیم قیاسوند استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-7956-2529 محمد مهدی رستگار استادیار گروه عمران، دانشکده مهندسی ، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمدحسین قاسمی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران نوید امی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2025 04 06 Recycled aggregates possess weaker properties—like higher water absorption, increased porosity, and lower density—compared to their natural counterparts. Consequently, concretes produced with these recycled materials exhibit inferior mechanical and durability characteristics than natural concretes. Moreover, rebar corrosion poses a significant threat to reinforced concrete structures. Given the reduced durability of recycled concretes, it becomes crucial to investigate corrosion within this specific type of concrete. The current study presented laboratory findings on how recycled aggregates affect the strength and durability of cement-based products, particularly their resistance to rebar corrosion. To achieve this, four different mix designs were prepared, incorporating 0%, 50%, 75%, and 100% recycled aggregates. These mixes featured a maximum nominal size of 2.36 mm and a water-to-cement ratio of 0.6. Subsequently, tests for compressive strength, capillary water absorption, volumetric water absorption, and half-cell potential were conducted. Upon analyzing the results, it was determined that, at a consistent water-to-cement ratio, the inclusion of recycled aggregates led to a decrease in compressive strength and an increase in both capillary and volumetric water absorption. Interestingly, the mix containing 50% recycled aggregate performed quite similarly to the control mixture (which comprised 100% natural materials). Furthermore, half-cell potential test results indicated that recycled aggregates reduce the half-cell potential. This finding were suggested that due to the inherent porosity of recycled aggregates, the protective layer on the rebar deteriorates more quickly, thereby initiating the corrosion process sooner. به‌دلیل خواص ضعیف‌تر سنگدانه‌ی بازیافتی مانند جذب آب و تخلخل بیشتر و چگالی کمتر در مقایسه با سنگدانه‌ی طبیعی، بتن‌های ساخته‌شده از مصالح سنگی بازیافتی دارای مشخصات مکانیکی و دوامی ضعیف‌تری در مقایسه با بتن‌های طبیعی هستند. از طرف دیگر، در سازه‌های بتن مسلح، خوردگی آرماتور یکی از مخرب‌ترین پدیده‌هایی است که این سازه‌ها را تهدید می‌کند و با توجه به ضعف دوامی بتن‌های بازیافتی، بررسی پدیده خوردگی در این نوع از بتن‌ها، حائز اهمیت است. مطالعه‌ی حاضر نتایج بررسی آزمایشگاهی تاثیر سنگدانه‌ی بازیافتی بر خواص مقاومتی و دوامی محصولات پایه سیمانی خصوصاً دوام آن‌ها در برابر خوردگی آرماتور را نشان داد. به این منظور، چهار طرح مخلوط، حاوی مقادیر صفر، 50، 75 و 100 درصد سنگدانه‌ی بازیافتی با حداکثر اندازه‌ی اسمی 2/36میلی‌متر و نسبت آب به سیمان برابر 0/6 ساخته شد و آزمایش‌های مقاومت فشاری، جذب آب موئینه، جذب آب حجمی و پتانسیل نیم‌پیل روی آن‌ها انجام شد. پس از انجام آزمایش‌ها و بررسی نتایج مشخص شد که در یک نسبت آب به سیمان برابر، حضور سنگدانه‌ی بازیافتی موجب کاهش مقاومت فشاری، افزایش جذب آب موئینه و جذب آب حجمی می‌شود؛ هرچند مخلوط‌ حاوی 50 درصد سنگدانه‌ی بازیافتی رفتاری نسبتاً مشابه با مخلوط شاهد (حاوی 100 درصد مصالح طبیعی) داشت. ضمناً بر اساس نتایج بدست آمده از آزمایش نیم‌پیل مشخص شد حضور سنگدانه‌ی بازیافتی موجب کاهش پتانسیل نیم‌پیل می‌شود که این موضوع نشان دهنده‌ی آن است که به دلیل تخلخل موجود در این نوع سنگدانه، لایه‌ی محافظ روی آرماتور زودتر از بین رفته و فرآیند خوردگی آغاز می‌گردد. https://www.jsce.ir/article_230573_3d02fb76d0cb6ef4c9fcd0420b79847b.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 13 02 2026 04 21 Seismic performance of concrete frames designed using different limits of allowed displacement of stories and using FRP to deal with high displacement of stories عملکرد لرزه‌ای قاب‌های بتنی با استفاده از محدودیت‌های مختلف جابجایی نسبی مجاز هر طبقه‌ با استفاده از FRP برای کاهش جابجایی نسبی زیاد 236837 10.22065/jsce.2025.431406.3691 FA علیرضا باقرشمیرانی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حسین لطفی دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط ریست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0009-0004-4291-2021 رامین رضایی دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 05 02 The design of concrete frames resisting lateral loads is usually controlled due to their low flexibility, strength, and story displacement limitations. The purpose of this study is to evaluate the seismic performance of an 8-story concrete frame designed according to Iranian regulations with three different levels of story displacement limit: 0.5%, 0.75%, and 1.0%. The seismic evaluation in this research has been done using pushover analysis and dynamic time-history analysis of earthquake. 10 records with different PGA levels are used in the analysis. Average values plus one standard deviation of story displacement ratio, maximum story displacement ratio are used as a basis for seismic performance evaluation. For this purpose, we examined the results of 3 different design types based on fixed dimensions of columns and beams and variable sizes of reinforcements, as well as 3 different types of designs with variable dimensions of columns and beams and constant sizes of reinforcements in the results. Then we reinforced one of the designs with FRP fibers. The obtained results showed that by fixing the size of the bars and increasing the dimensions of the frame, the strength and relative displacement of the floors will be reduced, these changes are 33% higher in the maximum amount in the D1 design compared to the D2 design. طراحی قاب‌های بتنی مقاوم در برابر بارهای جانبی به طور معمول به دلیل انعطاف‌پذیری پایین آن‌ها، دارای استحکام و محدودیت‌های جابجایی نسبی طبقه‌ها (دریفت) کنترل می‌شود. هدف از این مطالعه ارزیابی عملکرد لرزه‌ای یک قاب بتنی 8 طبقه طراحی شده بر اساس آیین‌نامه ایران با سه سطح مختلف از حد مجاز جابجایی نسبی طبقه‌ها برابر با 5/0، 75/0 و 0/1 درصد است. ارزیابی لرزه‌ای در این تحقیق با استفاده از تحلیل پوش‌آور و تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی زلزله با استفاده از 10 رکورد زلزله با سطوح مختلف PGA انجام شده است. مقادیر میانگین بعلاوه یک انحراف استاندارد نسبت جابجایی نسبی بام، حداکثر نسبت جابجایی نسبی طبقه‌ها به عنوان مبنایی برای ارزیابی عملکرد لرزه‌ای است. برای این منظور از 3 نوع طراحی مختلف به صورت ثابت قراردادن ابعاد ستون و تیر و متغییر قراردادن اندازه میلگردها، همچنین 3 نوع طراحی مختلف دیگر با متغییر قراردادن ابعاد ستون و تیر و ثابت قرار دادن اندازه میلگردها در نتایج بررسی شده است. سپس یکی از طراحی‌ها با الیاف FRP تقویت شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که با ثابت قرار دادن اندازه میلگردها و افزایش ابعاد قاب کاهش استحکام و جابجایی نسبی طبقه‌ها بیشتر خواهد شد، این تغییرات در حداکثر میزان خود در طراحی D1 نسبت به طراحی D2، 33 درصد بیشتر شده است.