انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Mitigating Fatal Accidents: The Critical Role of Optimal Site Supervision Allocation for Construction Workers of Varying Ages, Education, and Experience Mitigating Fatal Accidents: The Critical Role of Optimal Site Supervision Allocation for Construction Workers of Varying Ages, Education, and Experience 5 20 224615 10.22065/jsce.2025.502147.3642 FA Mahdi Rasouli PhD Candidate,, Department of Civil & Environmental Engineering, Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran Hossein Karimi Assistant Professor. Department of Civil & Environmental Engineering, Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran 0000-0001-7290-7822 Journal Article 2025 02 01 Recent research indicates that accidents involving construction craft workers with lower educational attainment, experience levels, and older workers are significantly more likely to result in fatal injuries. This issue is prevalent in many construction projects due to the reported shortage of skilled labor and the increasing age of craft workers worldwide. This study quantitatively investigates the impact of site supervision on the severity of construction accidents, specifically focusing on whether it can reduce fatal injuries among craft workers with varying levels of age, education, and experience. The current study analyzed data from 6,336 construction accidents in Tehran Province, Iran, between 2011 and 2017. Statistical methods were employed to examine the relationship between site supervision and the severity of accidents, considering the different characteristics and capabilities of the craft workers involved. The findings indicate that site supervision is statistically associated with reduced accident severity, particularly among craft workers with lower age, education, and experience. This association is less pronounced among older, more educated, and more experienced workers, who may better manage their own safety. This study is novel in its empirical examination of the preventive role of site supervision in fatal construction accidents, relative to the characteristics and capabilities of craft workers. It highlights the need for targeted supervision based on worker demographics, offering insights that are particularly valuable in the context of the global shortage of skilled labor and aging construction workforce. Recent research indicates that accidents involving construction craft workers with lower educational attainment, experience levels, and older workers are significantly more likely to result in fatal injuries. This issue is prevalent in many construction projects due to the reported shortage of skilled labor and the increasing age of craft workers worldwide. This study quantitatively investigates the impact of site supervision on the severity of construction accidents, specifically focusing on whether it can reduce fatal injuries among craft workers with varying levels of age, education, and experience. The current study analyzed data from 6,336 construction accidents in Tehran Province, Iran, between 2011 and 2017. Statistical methods were employed to examine the relationship between site supervision and the severity of accidents, considering the different characteristics and capabilities of the craft workers involved. The findings indicate that site supervision is statistically associated with reduced accident severity, particularly among craft workers with lower age, education, and experience. This association is less pronounced among older, more educated, and more experienced workers, who may better manage their own safety. This study is novel in its empirical examination of the preventive role of site supervision in fatal construction accidents, relative to the characteristics and capabilities of craft workers. It highlights the need for targeted supervision based on worker demographics, offering insights that are particularly valuable in the context of the global shortage of skilled labor and aging construction workforce. https://www.jsce.ir/article_224615_616063d4bc7a4a09f90d8ee42b50bf6f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Bearing Capacity of Bolted Connections in Steel Corrugated Sheets ظرفیت لهیدگی اتصالات پیچی در ورق‌های موجدار فولادی 21 40 221354 10.22065/jsce.2025.503146.3644 FA سیده سما سیدشریفی دانش آموخته‌ی کارشناسی ارشد، دانشکده‎‌ی مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران علیرضا معززی مهر طهران استادیار، گروه سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0002-7597-0074 Journal Article 2025 02 09 Corrugated cold-formed steel sheets are widely utilized in the construction of shear walls, culverts, and storage tanks. Due to the geometric differences between these sheets and flat sheets, their bolted connections are expected to exhibit distinct mechanical behavior. However, there is a notable gap in the understanding and prediction of the bearing capacity of these connections, as current design standards do not provide specific equations for this purpose. This study aims to address this gap by assessing the accuracy of existing design equations in standards such as AISI S100 and EC3 for predicting the bearing capacity of bolted connections in corrugated sheets. Furthermore, a new equation is proposed to improve the prediction of bearing capacity. Following the guidelines outlined in AISI S905, 54 numerical models were developed using the Finite Element Method (FEM) implemented in ABAQUS software. The study focuses on key parameters, including bolt diameter, sheet thickness, and steel type. This study proposes a new bearing coefficient for cases where d/t<10, which, unlike the constant value used in EC3 and AISI S100, decreases linearly with the increase in d/t ratio within this range. Additionally, a new parameter, l, is introduced to replace the bolt diameter, representing the curve length of the corrugated sheet in contact with the bolt shank. The results indicate that despite the relatively accurate predictions of the design code equations for application to corrugated sheet specimens, the proposed equation, by considering the linear variations of the d/t parameter, not only improves the accuracy of the results but also achieves better alignment with the numerical outcomes. ورق‌های سردنورد موجدار در ساخت دیوارهای برشی، آبروها و ساخت مخازن کاربرد دارند. با توجه به تفاوت هندسی این ورق‌ها نسبت به انواع ورق صاف، انتظار می‌رود رفتار متفاوتی در این اتصالات مشاهده شود. شکاف قابل توجهی در درک و پیش‌بینی ظرفیت لهیدگی اتصالات پیچ و مهره‌ای آنها مطرح است و آیین‌نامه‌های موجود نیز در این خصوص روابط طراحی ارائه نکرده‌اند. این پژوهش با تمرکز بر این شکاف، دقت معادلات آیین‌نامه‌های طراحی موجود، AISI S100 وEC3، را در پیش‌بینی ظرفیت لهیدگی این اتصالات ارزیابی می‌کند و معادله‌ی جدیدی نیز برای محاسبه‌ی ظرفیت لهیدگی این اتصالات پیشنهاد می‌دهد. بدین منظور، با پیروی از دستورالعمل‌های AISI S905، تعداد ۵۴ مدل عددی با استفاده از روش اجزای محدود در نرم‌افزار آباکوس توسعه داده شده و بر عوامل کلیدی مانند قطر پیچ، ضخامت ورق و نوع فولاد تمرکز شده است. منطبق بر نتایج، این مطالعه ضریب لهیدگی جدیدی را برای شرایطی که نسبت قطر پیچ به ضخامت ورق (d/t) کمتر از 10 باشد، پیشنهاد می‌دهد که برخلاف مقدار ثابت استفاده‌شده درآیین‌نامه‌های طراحی AISI S100 و EC3، به‌طور خطی با افزایش نسبت d/t در این بازه کاهش می‌یابد. علاوه بر این، قطر پیچ با پارامتر جدید l جایگزین شده است که طول انحنای ورق موجدار در تماس با بدنه‌ی پیچ را نشان می‌دهد. نتایج حاکی از آن است که علیرغم پیش‌بینی نسبتاً مناسب روابط آیین‌نامه جهت کاربرد در نمونه‌های ورق موجدار، معادله پیشنهادی بواسطه‌ی در نظر گرفتن تغییرات خطی پارامتر d/t، ضمن بهبود نسبی دقت نتایج، تطابق بهتری با نتایج عددی می‌یابد. https://www.jsce.ir/article_221354_d6a8fac2e1b997a6a9794e47d3c55c49.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Investigation of the Effect of Interface Roughness on the Shear Behavior of a Granular Soil-Structure System Using 3D DEM Simulation مطالعه اثر زبری سطح مشترک بر رفتار برشی سیستم خاک دانه‌ای-سازه با استفاده از شبیه‌سازی سه‌بعدی به روش اجزای منفصل 41 61 221496 10.22065/jsce.2025.482379.3540 FA بابک ابراهیمیان استادیار، گروه مهندسی ژئوتکنیک و حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-9196-5374 آیدین کهباسی دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی ژئوتکنیک و حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سید علی میرخانی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی ژئوتکنیک و حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2024 10 23 The shear behavior of soil-structure interfaces plays a crucial role in estimating the bearing capacity of geotechnical structures such as retaining walls, anchors, piles, and reinforced soil systems. One key factor influencing the shear behavior of the soil-structure interface is the relative roughness of the structure’s surface in contact with the adjacent soil body. In the present study, the effect of relative roughness on the shear behavior of the soil-structure interface is investigated. For this purpose, a three-dimensional (3D) interface shear box test is simulated under monotonic loading, with varying surface roughness (Rn = 0, 0.5, 0.75, 1, 2) of the bottom bounding structure. Numerical analyses are conducted using the discrete element method (DEM). In this approach, spherical particles are used to simulate soil grains, a linear contact model is applied to represent the interaction between them, and rotational resistance is considered to virtually account for the effect of particle shape. A standard sawtooth pattern is employed to represent the rough surface geometry of the bounding structure in contact with the granular soil. To calculate the thickness of the shear zone, the average particle displacement and porosity distribution are used. DEM results show when the relative roughness is zero and the structure's surface is completely smooth, the sample exhibits a perfectly elastic-plastic behavior, and no shear zone forms along the interface. As the relative roughness increases, the shear stress and peak friction angle at the interface rise sharply until reaching a critical surface roughness value, beyond which changes are minimal. With an increase in relative roughness from 0.5 to 2, the peak shear resistance increases by 50 kPa, and the volumetric strain increases by 295%. The shear zone thickness also increases from 2.1D50 to 4.53D50 (4.1 mm), as relative roughness rises from 0.5 to 2. رفتار برشی سطح مشترک خاک – سازه نقش مهمی در برآورد ظرفیت باربری سازه‌های ژئوتکنیکی مانند شمع‌ها، دیوارهای حائل، مهاری‌ها و سامانه‌های خاک مسلح ایفا می‌کند و زبری نسبی سطح سازه در تماس با خاک، یکی از عوامل بسیار مؤثر بر این رفتار است. در مطالعه حاضر، به بررسی اثر زبری نسبی بر رفتار برشی سطح مشترک خاک – سازه پرداخته می‌شود. از آنجاکه مطالعات گذشته عموماً بر رفتار ماکروسکوپیک این سطح متمرکز بوده‌اند، این پژوهش به بررسی رفتار برشی تماسی خاک‌های دانه‌ای از دیدگاه میکروسکوپیک می‌پردازد. برای این منظور، آزمایش برش سطح مشترک تحت بارگذاری مونوتونیک با مقادیر مختلف زبری نسبی سطح تماس (Rn=0, 0.5, 0.75, 1, 2) به‌صورت سه‌بعدی با روش اجزای منفصل‌ شبیه‌سازی می‌شود. در این روش، از ذرات کروی برای شبیه‌سازی دانه‌های خاک، مدل تماسی خطی برای ارتباط بین آن‌ها و مقاومت چرخشی برای لحاظ نمودن مجازی اثر شکل ذرات استفاده می‌شود. برای نمایش هندسه‌ سطح زبر سازه در تماس با خاک دانه‌ای، الگوی دندانه‌دار استاندارد به‌کار گرفته می‌شود. برای مطالعه رفتار برشی تماسی، پارامترهای ماکروسکوپی مانند تنش برشی، زاویه اصطکاک و کرنش حجمی و پارامترهای میکروسکوپی مانند پوکی، عدد تماسی، زنجیره نیروها و نحوه جهت‌گیری تماس‌ها بررسی می‌شوند. نتایج نشان می‌دهند زمانی‌که پارامتر زبری نسبی صفر و سطح سازه کاملاً صاف است، رفتار نمونه کشسان – مومسان کامل است و ناحیه برشی در نمونه تشکیل نمی‌شود. با افزایش زبری نسبی تا مقدار بحرانی، تنش برشی و زاویه اصطکاک بیشینه در سطح مشترک با شیب تندی افزایش می‌یابند و پس از آن تغییرات اندک است. با افزایش زبری نسبی از ۵/۰ به ۲، مقاومت برشی بیشینه ۵۰ کیلوپاسکال و کرنش حجمی ۲۹۵ درصد افزایش می‌یابند. ضخامت ناحیه برشی تحت تاثیر زبری نسبی سطح سازه قرار دارد و با افزایش زبری نسبی از ۵/۰ به ۲، از D50۱/۲ به D50۵۳/۴ و به میزان ۱/۴ میلی‌متر افزایش می‌یابد. https://www.jsce.ir/article_221496_3b003e2f17de5f2fbd20bb6fed471862.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Ranking of Attenuation Relationships for Seismic Hazard Analysis in the Alborz-Azerbaijan Seismotectonic Province رتبه‌بندی روابط میرایی برای تحلیل خطر زلزله در ایالت لرزه‌زمین‌ساختی البرز-آذربایجان 62 86 222854 10.22065/jsce.2025.501766.3636 FA امیر حسین رستمی کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حمید صفاری دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-5058-3177 Journal Article 2025 02 06 Seismic hazard analysis is crucial for designing earthquake-resistant structures. Inaccuracies in its estimation can have significant consequences: underestimating the hazard may lead to structural failures, while overestimating it can result in unnecessary costs. A key step in seismic hazard analysis is the selection of attenuation relations. These relations describe the attenuation of seismic waves’ energy as it propagates from the source to the site, and provide estimates of ground-motion at the site. The selection process must be based on scientific criteria and regional compatibility to ensure realistic results. In this study, 10 attenuation relations, categorized as global, regional, and local, were evaluated using two statistical approaches: residuals distribution and the log-likelihood (LLH). The evaluation utilized strong ground-motion data from the Alborz-Azerbaijan seismotectonic province. The dataset included 405 records with moment magnitudes ≥ 4.5, source-to-site distances up to 200 km, and known shear-wave velocities, compiled as of 5 December 2024. The results showed that the relations proposed by Farajpour et al. (2019), Kale et al. (2015), and Sadeghati and Pezeshk (2017) provided the best agreement with the regional ground-motion data. Overall, local relations outperformed global ones in northern and northwestern Iran. These findings support the use of local attenuation relations for improved seismic hazard analysis, thereby aiding engineers in achieving safer and more cost-effective structural designs. به منظور طراحی سازه‌های مقاوم در برابر زلزله، باید تحلیل خطر لرزه‌ای انجام شود که هدف آن، ارزیابی خطرپذیری در برابر زلزله در ساختگاه است. عدم دقت در این تحلیل می‌تواند پیامدهای جدی به دنبال داشته باشد. دست کم گرفتن خطر لرزه‌ای ممکن است به خسارات جبران‌ناپذیر منجر شود، در حالی که دست بالا گرفتن آن می‌تواند هزینه‌های اقتصادی غیرضروری به پروژه تحمیل کند. یکی از گام‌های اساسی در این تحلیل، انتخاب روابط میرایی است که با برآورد کاهش انرژی امواج زلزله از چشمۀ لرزه‌زا تا ساختگاه، حرکت زمین در منطقۀ هدف را تخمین می‌زنند. انتخاب این روابط باید بر اساس معیارهای علمی و سازگاری با منطقه انجام شود تا نتایج به واقعیت نزدیک‌تر باشد. در این مطالعه، با استفاده از رویکردهای آماری توزیع مانده‌ها و آزمون لگاریتم درست‌نمایی (LLH)، 10 رابطه در سه دستۀ جهانی، منطقه‌ای و محلی بر اساس داده‌های حرکت قوی ثبت‌شده در ایالت لرزه‌زمین‌ساخت البرز-آذربایجان مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌های مورد استفاده شامل 405 رکورد با بزرگای گشتاوری 4.5 و بیشتر، فاصلۀ حداکثر تا 200 کیلومتر و دارای سرعت موج برشی معلوم تا تاریخ 5 دسامبر 2024 است. نتایج توزیع مانده‌ها و آزمون LLH به طور مشترک نشان داد که روابط فرج‌پور و همکاران (2019)، کاله و همکاران (2015) و صداقتی و پزشک (2017)، به ترتیب با مقادیر LLH برابر با 0.263، 0.452 و 0.478، در مقایسۀ با سایر روابط، بیشترین سازگاری را با داده‌های ثبت‌شده در این منطقه دارند. به طور کلی، روابط محلی و منطقه‌ای نسبت به روابط جهانی، دقت بیشتری در برآورد داده‌های حرکت قوی ثبت‌شده در ایالت لرزه‌زمین‌ساخت البرز–آذربایجان نشان دادند. یافته‌های این مطالعه می‌تواند در انتخاب مناسب‌ترین روابط میرایی برای تحلیل دقیق‌تر خطر لرزه‌ای در این منطقه یاری رساند. https://www.jsce.ir/article_222854_be34dd5e4df7acd2a57684d685615b7b.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 02 20 Evaluation of the effect of leading beam support structure in shallow tunnels, A case study of Ostad Moein Tunnel, Tehran ارزیابی تأثیر سازه نگهبان از نوع تیرهای پیشرو در تونل‌های کم‌عمق شهری، مطالعه موردی تونل تقاطع استاد معین تهران 87 112 221355 10.22065/jsce.2025.495773.3609 FA معصومه امینی خیر آباد دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران میثم جلالی استادیار، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران محسن کرامتی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران Journal Article 2024 12 30 One of the main goals in urban tunnel construction is to minimize and control ground settlement. The aim of the present study is to investigate the effect of leading beams on reducing ground settlement in shallow urban tunnels. This study was conducted by numerical modeling of the Ostad Moein Tehran Tunnel Project and using the Austrian tunneling method with Plaxis3D software. In this project, a leading beam pre-retaining guard structure was used to control the tunnel crown settlement. The performance of leading beams in controlling ground settlement as well as the amount of bending moment, axial forces, and shear forces of the leading beam were investigated in 12 numerical models constructed. Changing the dimensions of leading beams, changing the compressive strength of the concrete of leading beams, changing the tunnel overburden, and the length of the tunnel were investigated. The results of the present study showed that the presence of leading beams will result in a 21 percent reduction in ground settlement, and also by obtaining the optimal parameters of compressive strength, leading beam dimensions, overburden, and tunnel length, the effect of leading beams will be greater and ground settlement will be less. Finally, an approximate (manual) method for leading beam design is presented. یکی از اهداف اصلی در ساخت تونل‌های شهری، به حداقل رساندن نشست زمین و کنترل آن است. هدف از تحقیق حاضر بررسی میزان تأثیر تیرهای پیشرو در کاهش نشست سطح زمین در تونل‌های کم عمق شهری می‌باشد. این تحقیق با مدل‌سازی عددی پروژه تونل استاد معین تهران و استفاده از روش حفاری تونل‌زنی اتریشی با نرم‌افزار Plaxis3D انجام شده است. در این پروژه برای کنترل نشست تاج تونل از سازه نگهبان پیش‌نگهدارنده تیرپیشرو استفاده شده است. عملکرد تیرهای پیشرو در کنترل نشست سطح زمین و همچنین میزان لنگرخمشی، نیروهای محوری و نیروهای برشی تیر پیشرو در 12 مدل عددی ساخته شده بررسی شده است. تغییر ابعاد تیرهای پیشرو، تغییر مقاومت فشاری بتن تیرهای پیشرو ، تغییر روباره تونل و طول تونل مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق حاضر نشان داد وجود تیرهای پیشرو 21 درصد کاهش نشست سطح زمین را در پی خواهد داشت و همچنین با یدست آوردن پارامترهای بهینه مقاومت فشاری، مساحت تیرپیشرو، روباره و طول تونل تأثیر تیرهای پیشرو بیشتر و نشست سطح زمین نیز کمتر خواهد شد. در نهایت روش تقریبی (دستی) برای طراحی تیر پیشرو ارائه شده است. در نهایت روش تقریبی در نهایت روش تقریبی (دستی) برای طراحی تیر پیشرو ارائه شده است. https://www.jsce.ir/article_221355_821fe86447469cd9dda21b18ffd5c08b.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 A review study on the mechanical and durability properties of magnesium oxide-based mixtures for advancing low-carbon systems in the construction industry. مطالعه مروری خواص مکانیکی و دوامی مخلوط های بر پایه اکسید منیزیم جهت پیشبرد سیستم های کم کربن در صنعت ساخت و ساز 113 133 222473 10.22065/jsce.2025.499574.3627 FA زینب عبدوس دانشجوی‌کارشناسی ارشد، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید‌بهشتی، تهران، ایران. کیانوش صمیمی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. محمدرضا حافظی دانشیار، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران. مهیار پاکان دکتری، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2025 02 23 Cement is one of the most widely used construction materials, and its production process leads to the emission of carbon dioxide. This emission results from the decomposition of calcium carbonate at high temperatures (around 1450°C), which significantly contributes to the production of greenhouse gases in the construction industry. Therefore, to reduce the carbon footprint and promote the development of sustainable materials, the use of magnesium oxide (MgO) as a high-potential alternative has been proposed by researchers. This material, by absorbing carbon dioxide, forming stable carbonate hydration products, and reducing calcination temperatures, has attracted the attention of civil engineering researchers. In this review study, the methods of producing magnesium oxide, its applications, and the impact of MgO on the mechanical properties and durability of cementitious mixtures are examined. Additionally, this paper identifies the challenges and opportunities of using MgO by analyzing the results of conducted studies and proposes solutions for improving the design of MgO-based cementitious mixtures. The findings indicate that the use of MgO, especially at optimal levels, can lead to significant improvements in the mechanical properties and durability of cementitious materials. However, high amounts of MgO and its insufficient reactivity can increase porosity and reduce mechanical strength. On the other hand, proper curing and adjustment of moisture and temperature conditions play an important role in optimizing the performance of these materials. Furthermore, the findings suggest that the utilization of these materials can be an effective step toward the development of low-carbon building materials and achieving environmental goals in the construction industry. سیمان یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی است که فرآیند تولید آن به انتشار دی‌اکسید کربن منجر می‌گردد. این انتشار ناشی از تجزیه کربنات کلسیم در دماهای بالا (حدود 1450 درجه سانتی‌گراد) است که نقش بسزایی در تولید گازهای گلخانه‌ای ناشی از صنعت ساخت‌وساز دارد. لذا اخیرا به‌منظور کاهش ردپای کربن و توسعه مصالح پایدار، استفاده از اکسید منیزیم (MgO) به‌عنوان جایگزینی با پتانسیل بالا از سوی محققین مطرح شده است. این ماده با جذب دی‌اکسید کربن، تشکیل محصولات هیدراتاسیون، کربناته پایدار و کاهش دمای کلسیناسیون، توانسته توجه محققان مهندسی عمران را به خود جلب کند. در این مطالعه مروری، روش‌های تولید اکسید منیزیم و کاربردهای آن و همچنین تأثیر MgO بر خواص مکانیکی و دوام مخلوط‌های سیمانی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، این مقاله با تحلیل نتایج پژوهش‌های انجام‌شده، چالش‌ها و فرصت‌های استفاده از MgO را شناسایی کرده و راهکارهایی برای بهبود طراحی مخلوط‌های سیمانی مبتنی بر MgO ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از MgO، به‌ویژه در مقادیر بهینه، می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در خواص مکانیکی و دوام مواد سیمانی ایجاد کند. بااین‌حال، مقادیر بالای MgO و واکنش‌پذیری ناکافی آن می‌تواند موجب افزایش تخلخل و کاهش مقاومت مکانیکی شود. از سوی دیگر، عمل‌آوری مناسب و تنظیم شرایط رطوبتی و حرارتی نقش مهمی در بهینه‌سازی عملکرد این مواد ایفا می‌کند. علاوه بر این، یافته‌ها نشان می‌دهد که بهره‌گیری از این مواد می‌تواند گامی مؤثر در جهت توسعه مصالح ساختمانی کم‌کربن و دستیابی به اهداف زیست‌محیطی در صنعت ساخت‌وساز به شمار آید. https://www.jsce.ir/article_222473_3df92c8e541140bf4c331221bd948dd8.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 02 20 Detection of pulse-type earthquakes using machine learning algorithms: A novel approach to improve detection and accuracy تشخیص زلزله‌های پالس‌گونه با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین: رویکردی نوین برای بهبود دقت شناسایی و ارزیابی 134 162 224611 10.22065/jsce.2025.500882.3632 FA حسین زنگنه کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حمید صفاری دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-5058-3177 Journal Article 2025 02 28 Pulse liked accelerograms, characterized by large amplitude and short duration pulses, significantly affect the dynamic response of structures. Accurate simulation of these types of earthquakes and analysis of their effects on structures and infrastructure are key requirements in earthquake engineering. In assessing the seismic hazards of a region, pulsed liked accelerograms are considered an important indicator because they can significantly increase the seismic hazard level. Modern methods such as wavelet transform can be used to accurately identify velocity pulses and extract key features from the earthquake time history. Also, recent advances in the field of machine learning have enabled more accurate classification of earthquake accelerograms. Machine learning algorithms, with their continuous learning and automatic updating capabilities, are effective tools for accurate detection and classification of seismic events. In this study, in order to identify pulse-type earthquakes, 60 seismic records from Iran with high acceleration and velocity were selected and analyzed. Using an approach that combines wavelet analysis to extract key signal features with the random forest machine learning algorithm, 11 events were classified as pulse-type earthquakes. This combined wavelet transform and machine learning method showed a high ability to recognize the distinctive features of pulse-type earthquakes. Performance evaluation of the algorithms used showed that the random forest, classification boosting, and extreme gradient boosting methods have very favorable performance in classifying pulse-type accelerograms with an accuracy of 0.94. These results indicate the high potential of machine learning in analyzing and classifying seismic data, which can play an effective role in risk management and structural retrofitting design. شتاب‌نگاشت‌های پالس‌گونه، با ویژگی پالس‌هایی با دامنه بزرگ و مدت‌زمان کوتاه، به‌طور چشمگیری بر پاسخ دینامیکی سازه‌ها تأثیر می‌گذارند. شبیه‌سازی دقیق این نوع زلزله‌ها و تحلیل اثرات آن‌ها بر سازه‌ها و زیرساخت‌ها، از جمله الزامات کلیدی در مهندسی زلزله به شمار می‌رود. در ارزیابی خطرات لرزه‌ای یک منطقه، شتاب‌نگاشت‌های پالس‌گونه به‌عنوان یک شاخص مهم مدنظر قرار می‌گیرند، زیرا می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی سطح خطر لرزه‌ای را افزایش دهند. از روش‌های نوین مانند تبدیل موجک می‌توان برای شناسایی دقیق پالس‌های سرعت و استخراج ویژگی‌های کلیدی از تاریخچه زمانی زلزله بهره برد. همچنین، با پیشرفت‌های اخیر در حوزه یادگیری ماشین، امکان طبقه‌بندی دقیق‌تر شتاب‌نگاشت‌های زلزله فراهم شده است. الگوریتم‌های یادگیری ماشین، با قابلیت یادگیری مستمر و به‌روزرسانی خودکار، ابزارهای مؤثری برای تشخیص و طبقه‌بندی دقیق رویدادهای لرزه‌ای محسوب می‌شوند. در این پژوهش، به‌منظور شناسایی زلزله‌های پالس‌گونه، 60 رکورد لرزه‌ای از ایران که دارای شتاب و سرعت بالا بودند، انتخاب و تحلیل شدند. با استفاده از رویکردی که تحلیل موجک را برای استخراج ویژگی‌های کلیدی سیگنال با الگوریتم یادگیری ماشین جنگل تصادفی ترکیب می‌کند، 11 رویداد به‌عنوان زلزله‌های پالس‌گونه طبقه‌بندی شدند. این روش تلفیقی تبدیل موجک و یادگیری ماشین توانایی بالایی در تشخیص ویژگی‌های متمایز زلزله‌های پالس‌گونه از خود نشان داد. ارزیابی عملکرد الگوریتم‌های مورد استفاده حاکی از آن است که روش‌های جنگل تصادفی، تقویت طبقه‌بندی و تقویت گرادیان شدید با دقت بالای94/0 عملکرد بسیار مطلوبی در طبقه‌بندی شتاب‌نگاشت‌های پالس‌گونه دارند. این نتایج نشان‌دهنده پتانسیل بالای یادگیری ماشین در تحلیل و طبقه‌بندی داده‌های لرزه‌ای است که می‌تواند نقش مؤثری در مدیریت ریسک و طراحی مقاوم‌سازی سازه‌ها ایفا کند. https://www.jsce.ir/article_224611_017ea46a2848f450a373ab90e07a006f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Experimental Comparison of the Behavior of Tensile Rebar Splices Using Coupler and Forge Welding مقایسه تجربی رفتار وصله میلگردهای کششی با استفاده از کوپلر و جوش سربه‌سر 163 183 224614 10.22065/jsce.2025.498372.3623 FA حامد کرملو کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران مصطفی مقدسی استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-5670-6833 Journal Article 2025 02 01 The use of alternative methods for the conventional method of lap splicing is inevitable. It can be referred to as coupler or gas pressure welding (GPW) with acceptable behavior in structural elements as an alternative method. Each standard coupler or GPW splice may be superior to each other in terms of different parameters. So, because of the lack of empirical studies in the field of comparing the behavior of the standard coupler and GPW splices, experimental research on this type of splice and the recognition of the advantages, and disadvantages of implementing each other is necessary. To this end, the experimental behavior of tensile rebar splices using couplers and GPW method was investigated. The rebars used in this study were of type S400. The total number of samples used in the experiments was 36. For each of rebars with 16, 18, 20, and 22 mm diameters, one sample was considered as non-spliced sample, four samples were considered coupler splices samples, and four other samples were considered GPW samples, with half of the spliced samples, without enclosure in concrete, and the other half of these samples were enclosed in concrete. A total of four samples without splices, 16 with mechanical splices, and 16 with GPW were considered for use in direct tensile testing and digital imaging correlation process. Various parameters were compared between coupler and GPW splices. For example, and on average, it can be said that the samples with coupler and GPW splices had a ductility reduction of about 19 and 29 percent, respectively, compared to the non-spliced samples, which indicates that the mechanical coupler is more ductile than GPW. Furthermore, on average, it can be said that samples with coupler and GPW splices had a 22 and 25 percent reduction in energy absorption, respectively, compared to non-spliced samples. امروزه در اکثر سازه‌های بتن‌آرمه از وصله پوششی استفاده می‌شود که به‌دلیل محدودیت‌های کاربرد این نوع وصله، استفاده از روش‌های جایگزین وصله رایج پوششی امری اجتناب‌ناپذیر است. در این راستا می‌توان به اتصالات مکانیکی مناسب و یا وصله جوشی سربه‌سر به‌عنوان روش جایگزین وصله پوششی، اشاره کرد. هرکدام از این وصله‌ها ممکن است ازنظر پارامترهای مختلف، نسبت به یکدیگر برتری داشته باشند لذا با توجه به کمبود مطالعات تجربی درزمینه مقایسه رفتار کوپلر استاندارد و جوش سربه‌سر، مطالعه و تحقیق آزمایشگاهی در مورد این نوع از وصله‌ها و شناخت مزایا، معایب آن‌ها نسبت به یکدیگر ضرورت می‌یابد. بدین منظور در این تحقیق، رفتار تجربی وصله میلگردهای کششی با استفاده از کوپلر و جوش سربه‌سر مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. میلگردهای مورد استفاده‌ در این تحقیق از نوع میلگرد آج 400 (A3) است. تعداد کل نمونه‌های مورد استفاده‌ در آزمایش‌ها، 36 نمونه بود. از هرکدام از میلگردهای با قطر 16، 18، 20 و 22 میلی‌متر یک نمونه به‌عنوان نمونه‌های بدون وصله، چهار نمونه به‌عنوان نمونه‌های دارای وصله کوپلری و چهار نمونه دیگر به‌عنوان نمونه‌های دارای وصله جوش سربه‌سر در نظر گرفته شد. نصف نمونه‌های وصله‌شده، بدون محصورشدگی در بتن و نصف دیگر این نمونه‌ها، محصور در بتن بودند که جهت استفاده در آزمایش کشش مستقیم و فرایند تصویر‌برداری دیجیتال در نظر گرفته شد. پس از انجام آزمایش‌ها، مقایسه پارامترهای مختلف بین وصله‌های مکانیکی و جوش سربه‌سر انجام شد. به عنوان مثال و به طور میانگین می‌توان گفت نمونه‌های با وصله مکانیکی و جوش سر‌به‌سر نسبت به نمونه‌های وصله‌نشده به ترتیب حدود 19 و 29 درصد کاهش شکل‌پذیری داشته‌اند که نشان‌دهنده شکل‌پذیری بیشتر وصله مکانیکی نسبت به جوش سر‌به‌سر است. علاوه‌بر‌این، به طور میانگین می‌توان گفت نمونه‌های با وصله مکانیکی و جوش سر‌به‌سر نسبت به نمونه‌های وصله‌نشده به ترتیب 22 و 25 درصد کاهش جذب انرژی داشته‌اند. https://www.jsce.ir/article_224614_e9afe4b717108bd00ed8a560a1c4810d.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 02 20 Investigating the effect of simultaneous use of non-buckling brace and metal yielding damper on steel frame fragility curves بررسی اثر استفاده همزمان از مهاربند کمانش‌ناپذیر و میراگر تسلیم‌شونده فلزی بر منحنی‌های ‌شکنندگی قاب فولادی 184 203 224613 10.22065/jsce.2025.508862.3676 FA مهدی عامری دانشجو کارشناسی ارشد،دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، زابل ایران حسینعلی رهدار استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0000-0002-2794-4242 سمانه خاکسفیدی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، زابل، ایران Journal Article 2025 03 12 In this study, the impact of the performance of a combined system of buckling-restrained braces and yielding dampers on the fragility curve behavior of steel structures has been investigated. Based on the obtained results, this research can serve as a reliable reference in the field of designing and optimizing earthquake-resistant structures. For this purpose, the incremental dynamic analysis (IDA) method was employed using six ground motion records to evaluate the fragility curves of the structures. For the three-story structure, in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, the collapse capacity increased by 51%, 75%, 38%, and 78%, respectively, at the 50% collapse probability level. At the 80% collapse probability level, the collapse capacity for the three-story structure increased by 88%, 80%, 86%, and 48% in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, respectively. For the five-story structure, at the 50% collapse probability level, the collapse capacity increased by 47%, 116%, 83%, and 58% in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, respectively. At the 80% collapse probability level, the collapse capacity for the five-story structure showed significant improvements. In the ten-story structure, at the 50% collapse probability level, the collapse capacity increased by 39%, 44%, 37%, and 15% in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, respectively. For the fifteen-story structure, at the 80% collapse probability level, the collapse capacity increased by 57%, 63%, 47%, and 17% in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, respectively. Similarly, for the twenty-story structure, at the 50% collapse probability level, the collapse capacity increased by 26%, 51%, 54%, and 17% in the partial, moderate, extensive, and complete damage states, respectively. The findings of the study indicate that, in all models, the use of the combined system of yielding dampers and buckling-restrained braces enhances the collapse resistance در این پژوهش به بررسی تاثیر عملکرد ترکیب مهاربندهای کمانش‌تاب و میراگر تسلیم شونده بر رفتار منحنی شکنندگی سازه فولادی پرداخته شده است. با توجه به نتایج به دست آمده، این تحقیق می‌تواند به عنوان یک منبع معتبر در زمینه طراحی و بهینه‌سازی سازه‌های مقاوم در برابر زلزله مورد استفاده قرار گیرد برای این منظور از روش تحلیل دینامیکی تاریخچه‌زمانی افزاینده و با استفاده از 6 شتابنگاشت، منحنی‌های شکنندگی سازه‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌است. نتایج پژوهش‌ نشان می‌دهد که در تمامی مدل‌ها، استفاده از سیستم ترکیبی میراگر تسلیم‌شونده و مهاربند کمانش‌تاب باعث افزایش مقاومت در برابر فروریزش می‌شود. در سازه سه طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 51،75،38 و 78 درصد در حالت فروریزش 50%، ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است و در حالت فروریزش 80% برای سازه سه طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 88،80،86 و 48 درصد ظرفیت فروریزش افزایش پیدا کرده است. برای حالت فروریزش50% ظرفیت فروریزش در سازه 5 طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 47،116،83 و 58 درصد در حالت فروریزش80%، ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. در سازه 10 طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 39،44،37 و 15درصد در حالت فروریزش50% ظرفیت فروریزش افزایش پیدا کرده است. برای سازه 15 طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 57،63،47 و 17درصد در حالت فروریزش80% ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. همچنین در سازه 20 طبقه در حالت جزئی، متوسط، گسترده و کلی به ترتیب 26،51،54 و 17 درصد در حالت فروریزش50% ظرفیت فروریزش سازه افزایش پیدا کرده است. در واقع می‌توان گفت استفاده از این سیستم ترکیبی سبب بهبود رفتار سازه می گردد. https://www.jsce.ir/article_224613_ee5eee9bd8df9e20aff54cc8c026459a.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Effect of Wet-Dry Cycles on the Compressive Strength of Soil Improved with Fibers, Cement, and Tree Gum تاثیر دوره‌های تر و خشک شدگی بر مقاومت فشاری خاک بهسازی شده با الیاف، سیمان و صمغ درختان 204 222 224612 10.22065/jsce.2025.497561.3617 FA سید امیر حسین حسینی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران میثم بیات دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران 0000-0001-5525-5199 محسن موسیوند Najafabad University رسول اجل لوئیان استاد، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 01 18 Numerous studies have explored the mechanical properties of soils enhanced with various materials, including natural and synthetic fibers, either alone or combined with traditional stabilizers such as cement and lime. However, limited research has compared the performance of different natural and synthetic fibers—such as hemp, glass, cotton, and virgin fibers—under similar conditions. This study investigates the effects of these fibers at varying cement percentages, along with the partial replacement of cement by Persian gum, on the unconfined compressive strength (UCS) of soil. Experiments were conducted on samples containing cement and Persian gum after 28 days of curing under moisture-retention conditions. The results revealed that fiber inclusion significantly enhanced the UCS of the soil. Cement, as a stabilizer, yielded the highest UCS improvement, with a maximum increase of 414%. However, partially replacing cement with Persian gum led to a reduction in UCS, highlighting the limitations of Persian gum as a standalone or complementary stabilizing agent under the conditions tested. The optimal gum content was determined to be 2.75%, achieving an improvement of approximately 69% in UCS compared to untreated soil. Wet-dry cycle tests showed poor performance of fiber- and gum-reinforced specimens, with complete failure observed during the cycles. In contrast, cement-stabilized specimens exhibited better durability under these conditions. مطالعات متعددی برای بررسی خواص مکانیکی خاک‌های بهسازی‌شده با استفاده از مواد مختلف، از جمله الیاف طبیعی و مصنوعی، چه به‌تنهایی و چه در ترکیب با تثبیت‌کننده‌های سنتی مانند سیمان و آهک، انجام شده است. بااین‌حال، تحقیقات محدودی در مقایسه عملکرد الیاف طبیعی و مصنوعی مختلف مانند کنف، شیشه، پنبه و الیاف ویرجین تحت شرایط مشابه وجود دارد. در این مطالعه، اثرات این الیاف در درصدهای مختلف سیمان و همچنین جایگزینی جزئی سیمان با صمغ درختان بر مقاومت فشاری محدودنشده (UCS) خاک بصورت آزمایشگاهی بررسی شد. آزمایش‌های UCS برای نمونه‌های حاوی سیمان و صمغ فارسی پس از 28 روز عمل‌آوری در شرایط حفظ رطوبت انجام گرفت. نتایج نشان داد که افزودن الیاف به خاک، منجر به بهبود قابل ملاحظه عملکرد مقاومت فشاری محدودنشده شد. استفاده از سیمان به‌عنوان تثبیت‌کننده، بیشترین بهبود را در مقاومت فشاری محدودنشده نشان داد و حداکثر بهبود 414 درصدی حاصل شد. بااین‌حال، جایگزینی جزئی سیمان با صمغ درختان منجر به کاهش مقاومت فشاری گردید که محدودیت‌های صمغ را به‌عنوان یک عامل تثبیت‌کننده منفرد یا مکمل تحت شرایط مطالعه‌شده نشان می‌دهد. مقدار بهینه صمغ 75/2 درصد شناسایی شد که منجر به بهبود مقاومت فشاری محدودنشده تا 69 درصد نسبت به خاک بدون اصلاح شد. نتایج آزمایش‌ها تحت دوره‌های تر و خشک‌شدگی (WDC) مقاومت بسیار پایین نمونه های بهسازی شده با الیاف و صمغ را نشان داد، بطوریکه نمونه‌ها در طول دوره‌های تر و خشک‌شدگی کاملاً از بین رفتند؛ این در حالی بود که نمونه‌های حاوی سیمان عملکرد بهتری از خود نشان دادند. https://www.jsce.ir/article_224612_748c4b544695929720a8064df3f329e8.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 02 20 Seismic Fragility Analysis for Typical Non-Integral Concrete Bridges in Seismic Zones of Iran تحلیل شکنندگی لرزه‌ای پلهای بتنی متداول بزرگراهی غیریکپارچه در مناطق لرزه‌خیز ایران 223 246 222478 10.22065/jsce.2025.508925.3671 FA ایمان صالحی پژوهشگاه بین‌المللی مهندسی زلزله و زلزله‌شناسی، تهران، ایران اکبر واثقی پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران ایران Journal Article 2025 03 08 Determining the seismic failure risk of highway bridges is an effective tool for systematic urban management decision-making to mitigate seismic hazards, which relies on the development of fragility curves. This paper presents the fragility analysis of six categories of conventional non-integral concrete bridges in Iran (exclusively in the transverse direction). The bridges are classified based on three design eras, with either continuous or discontinuous decks. The analysis was performed using three-dimensional simulations via two methods: incremental dynamic analysis (IDA) and nonlinear static analysis (NLA). In the IDA, the median fragility value is accurately determined through interpolation of responses, and the fragility curves of the system and components are separated in a straightforward manner. Based on the results of the dynamic analysis, the accuracy of the static analysis is deemed acceptable. Key parameters affecting transverse behavior include bending hinges at the middle pier, joint connections between columns and capitals, and lateral displacements of foundation piles at seat abutments. The limits of damage for these parameters have been identified at four performance levels The plastic rotation capacity of column hinges was derived using more precise strain limits of steel and concrete, influenced by axial force and the lap splice of longitudinal reinforcement. Additionally, a trilinear force-displacement behavior curve for the transverse displacement of the abutment foundation was extracted in a separate model. .Notably, shear keys are non- sacrificial. In the three categories with discontinuous decks, the abutment foundation piles do not exceed elastic limits but are more fragile compared to those with continuous decks. The seismic risk at the complete failure performance level is lowest for the continuous deck category designed per Publication 463 and highest for the discontinuous deck category designed per Publication 235. Assuming a spectral acceleration at 0.01 seconds equal to 0.423g, these risks are 73% and 19%, respectively. تعیین ریسک خرابی لرزه‌ای پل‌های بزرگراهی ابزاری کارآمد برای تصمیم‌گیری نظام‌مند مدیریت شهری به منظور کاهش خطرات لرزه‌ای به شمار می‌آید که به تعیین منحنی‌های شکنندگی وابسته است. در این مقاله، تحلیل شکنندگی 6 دسته پل غیریکپارچه متعارف بتنی در ایران در 4 سطح عملکردی ارائه می‌شود ( صرفاً در راستای عرضی). پلها بر اساس سه دوره‌ی طراحی در دو حالت عرشه پیوسته و مجزا دسته‌بندی گردیده است. تحلیل یادشده با شبیه‌سازی سه بعدی به دو روش دینامیکی فزاینده و نیز استاتیکی غیرخطی انجام شده است. در تحلیل دینامیکی فزاینده، با وجود نموها نسبتاً محدود مقدار میانه‌ی شکنندگی با درون‌یابی پاسخ‌ها با دقت تعیین می‌گردد و منحنی شکنندگی سیستم و اجزا با شیوه‌ای سرراست از هم متمایز می‌شود. با اتکا به نتایج تحلیل دینامیکی، دقت تحلیل استاتیکی قابل قبول است. سه پارامتر کلیدی شامل چرخش اتصال ستون به سرستون، چرخش خمیری پای ستون در ستون‌های پایه میانی و جابجایی عرضی فونداسیون کوله در تحلیل شکنندگی تعیین‌کننده است و با دقت مدل رفتاری و حدود ظرفیت آنها تعیین شده‌اند. ظرفیت چرخش پلاستیک مفصل ستون‌ها با اتکا بر حدود دقیق‌تر کرنش فولاد و بتن، متاثر از نیروی محوری و وصله پوششی آرماتور طولی به‌دست آمده و منحنی رفتاری سه‌خطی نیرو-جابجایی عرضی فونداسیون کوله در مدلی مجزا استخراج گردیده است. با توجه به سنت اجرایی مرسوم در ایران، کلید برشی به عنوان مهار عرضی غیرفداشونده است. در سه دسته‌ با عرشه‌ی مجزا، شمع‌های فونداسیون کوله از حدود الاستیک فراتر نمی‌رود اما در مقایسه با عرشه‌ی پیوسته شکننده‌تر هستند. ریسک لرزه‌ای در سطح عملکردی خرابی کامل در دسته با عرشه پیوسته با دوره‌ی طراحی منطبق بر نشریه 463، کمترین و در دسته‌ی عرشه‌ی مجزا با دوره‌ی طراحی منطبق بر نشریه‌ی 235، بیشترین میزان را دارد که با فرض شتاب طیفی در 0.01 ثانیه برابر با 0.424شتاب ثقل به ترتیب 73 و 19 درصد است. https://www.jsce.ir/article_222478_864b4f2e71ccccc59da45a30b4724860.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 12 12 2026 03 01 Axial Buckling of Spiral Steel Folded Silo رفتار کمانشی سیلوهای حلقوی فولادی تحت فشار محوری 247 260 224610 10.22065/jsce.2025.502652.3643 FA پرهام پورزینلی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران علیرضا معززی مهر طهران استادیار، گروه سازه، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0002-7597-0074 Journal Article 2025 02 06 Cylindrical steel silos are widely used for storing granular materials in industry. Due to their thin wall thickness, these structures are highly susceptible to buckling under applied loads. Steel silos are constructed in various forms, such as flat sheet, corrugated sheet, and spiral silos. Despite the widespread use of spiral silos, most previous studies have focused on the behavior of flat sheet and corrugated silos. Accordingly, this study is the first research to investigate the buckling behavior of spiral silos. Silos, depending on their use, must first be designed to withstand gravity loads caused by granular materials during the loading and unloading process. Therefore, current design codes, such as the Eurocode, provide equations for buckling loads under axial compression. Hence, the buckling behavior of these silos subjected to axial compression is assessed in this research by considering the relevant Eurocode provisions. Spiral silos offer advantages such as, semi-automated construction and mechanical connections, which leading to faster construction. Due to the construction method, spiral rings are formed around the entire height of the silo which improving the buckling behavior. Hence, the specific shape of the silo, the angle of the circumferential rings, and the sensitivity to geometric imperfections are studied in detail through finite element analysis using Abaqus software. Furthermore, to investigate the effects of the specific shape of spiral silos on buckling strenght, a comparison is made between this type and equivalent flat sheet silos. سیلوهای فولادی استوانه‌ای به طور گسترده در ذخیره‌سازی مواد دانه‌ای در صنایع مختلف کاربرد دارند. به دلیل ضخامت کم دیواره، این سازه‌ها به شدت مستعد کمانش تحت بارهای وارده هستند. سیلوهای فولادی به شکل‌های مختلفی همچون سیلوهای ورق صاف، ورق موجدار و سیلوهای حلقوی ساخته می‌شوند. علیرغم استفاده گسترده از سیلوهای حلقوی، بیشتر مطالعات پیشین معطوف به بررسی رفتار سیلوهای ورق صاف و ورق موجدار بوده است. از این روی، پژوهش حاضر به عنوان یکی از اولین مطالعات در خصوص سیلوهای حلقوی، سعی در تبیین رفتار این سازه‌ها دارد. سیلوها با توجه به کاربری خود، ابتدا لازم است تحت بارهای ثقلی ناشی از محتویات دانه‌ای طی فرآیند بارگیری و تخلیه، طراحی شوند. در این خصوص آئین‌نامه‌های پیشرو طراحی، همچون آئین‌نامه اروپا به ارائه روابط باربری کمانشی تحت فشار محوری می‌پردازد. در همین راستا رفتار کمانشی این سیلوها تحت فشار محوری در این مطالعه مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. سیلوهای حلقوی با توجه به مزایایی همچون ساخت نیمه اتوماتیک و اتصالات دستگاهی، سرعت ساخت بالایی دارند. همچنین، در محل درز اتصال با توجه به روش ساخت این سیلوها، سخت‌کننده‌هایی یکپارچه در پیرامون و سراسر ارتفاع سازه شکل گرفته که منجر به بهبود رفتار کمانشی این سیلوها می‌شود. از این روی، به طور مشخص اثر شکل خاص این سازه، زاویه سخت‌کننده‌های پیرامونی و میزان حساسیت به نقص هندسی طی تحلیل‌های المان محدود در نرم افزار آباکوس مطالعه شده است. همچنین، جهت بررسی اثرات شکل خاص سیلوهای حلقوی بر ظرفیت کمانشی، مقایسه‌ای‌ بین این نوع و نمونه سیلوهای ورق صاف معادل صورت پذیرفته است. https://www.jsce.ir/article_224610_f0f727870ec3e379df2ca8c41a752388.pdf