انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 01 20 Contribution of reinforcing bars on the cyclic performance of a curved RC shear wall: An experimental survey بررسی آزمایشگاهی مشارکت آرماتورهای فولادی در عملکرد چرخه‌ای یک دیوار برشی بتنی مسلح خمیده 5 24 198517 10.22065/jsce.2024.449688.3376 FA هاتف عبدوس دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران علیرضا خالو دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0000-0003-4450-0202 Journal Article 2024 03 23 This paper presents the findings of an state-of-the-art experimental testing program aiming to assess how the longitudinal and transverse reinforcements do contribute on the cyclic response of a curved reinforced concrete shear wall (CRCSW). To fulfill the research objectives, a one-third scale specimen is designed and fabricated, which has been equipped with a large number of strain gauges. In total, 32 strain gauges are attached to the longitudinal and transverse reinforcing bars. The loading is applied within the eight phases up to the target displacement, and the maximum experienced strain values are then captured. Afterward, the peak strain values are plotted against the drift values to thoroughly track the strain profile of the specimen. A general decreasing trend is observed for the strain values along the height of the CRCSW. The onset of longitudinal rebar yielding was at drift ratio of 0.54% and bearing capacity of 90.86 kN. In addition, the contribution of the longitudinal reinforcements is more significant than those of transverse reinforcements. Due to the shear span ratio of 1.3 for the CRCSW, this observation is compatible with the contribution of reinforcing bars in squat RCSW. Moreover, owing to the eccentricity of the lateral loading with respect to the shear center of the section, a warping torsion is introduced, which magnifies the axial stress and strain values, especially at the vicinity of the wall tips, and in turn, it can expedite the yielding occurrence of the longitudinal reinforcing bars. Furthermore, the average maximum induced stress within the mid-portion of the wall’s cross-section ranged between 41% to 98% of the reinforcement’s yielding stress from the top to mid-height of the wall. For the transverse reinforcements, the mentioned values are respectively 48, 66, and 85% of the yielding stress across the base, middle, and top levels of the wall height. در این مطالعه، مشارکت آرماتورهای فولادی یک دیوار برشی بتنی خمیده تحت بارگذاری جانبی چرخه‌ای و در غیاب بار محوری ارزیابی می‌شود. ابتدا، یک نمونه آزمایشگاهی با مقیاس یک‌سوم طراحی و ساخته شد و تحت بارگذاری جانبی تا جابه‌جایی نسبی هدف دو درصد قرار گرفت. فرایند ساخت و ابزار دقیق نمونه در آزمایشگاه دینامیک سازه کف قوی دانشگاه صنعتی شریف انجام شد. به‌منظور تعیین میزان مشارکت آرماتورهای فولادی در عملکرد چرخه‌ای دیوار برشی خمیده، در مجموع، از 32 کرنش‌سنج استفاده شد که 14 کرنش‌سنج بر روی آرماتورهای طولی و 18 کرنش‌سنج بر روی آرماتورهای عرضی تعبیه شد. با توجه به اعمال بار به مرکز سطح مقطع دیوار خمیده و خروج از مرکزیت راستای بارگذاری با مرکز برش، مقطع در معرض اعوجاج پیچشی قرار گرفت و منجر به تغییرشکل و تنش‌های محوری مازاد بر لنگر خمشی شده و آرماتورهای طولی را، خصوصاً در نواحی مرزی دیوار، در معرض افزایش تنش و تسلیم-شدگی قرار داد. مقادیر ثبت‌شده از کرنش‌سنج‌ها نشانگر مشارکت بیشتر آرماتورهای طولی در قیاس با آرماتورهای عرضی بوده و درصد عمده آرماتورهای طولی، خصوصاً در نواحی پای دیوار و نزدیک به فصل مشترک پی و دیوار، تسلیم شده و شروع آن در جابه‌جایی جانبی نسبی 54/0 درصد و بار متناظر 86/90 کیلونیوتن رخ داده است. تا پیش از رسیدن دیوار برشی خمیده به جابه‌جایی جانبی هدف، شواهدی دال بر تسلیم‌شدگی آرماتورهای عرضی مشاهده نشد. با توجه به نسبت ابعادی 3/1 و کوتاه بودن دیوار، این نتیجه‌گیری با مشارکت آرماتورها در دیوارهای مستطیلی و غیرمستطیلی بالدار مطابقت داشت. همچنین، میانگین بیشینه مقادیر تنش آرماتورهای طولی در نیمه میانی مقطع و در تراز میانی و فوقانی ارتفاع دیوار به ترتیب 98 و 41 درصد تنش تسلیم آرماتورها بوده و برای آرماتورهای عرضی، به ترتیب در ترازهای پایه، میانی، و فوقانی به ترتیب 85، 66، و 48 درصد تنش تسلیم آرماتورها اندازه‌گیری شد. https://www.jsce.ir/article_198517_fe7f5e50999b2acf3e86f288aee2b3e9.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Comparison of Seismic Response of Steel Frames Equipped with Buckling-Restrained Braces Made of Steel and Fe-Based Shape Memory Alloy Cores مقایسه رفتار لرزه‌ای قاب‌های فولادی مجهّز به مهاربند‌های کمانش‌تاب ساخته‌شده از هسته فولادی و آلیاژ حافظه‌دار شکلی بر پایه آهن 25 50 197375 10.22065/jsce.2024.441239.3352 FA سید سینا کورهلی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران 0000-0001-7599-8053 نادر هویدایی دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران هادی رجبی هریس دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران Journal Article 2024 02 12 Braces are one of the structural elements used to withstand lateral forces and provide ductility and stiffness in structures. However, due to the weaknesses of conventional bracing systems such as deformation reduction, buckling under compressive forces, and reduced energy dissipation capacity in cyclic loading, a new generation of braces called shape memory braces has been introduced as a replacement for conventional bracing systems. In recent years, innovative materials such as iron-based shape memory alloys have been used in the construction industry. As a result, a new generation of these alloys, known as iron-based shape memory alloys, with features such as weldability, high formability, high rollability, and cost-effectiveness, has attracted the attention of many engineers and researchers for use in structural components. Given that shape memory alloys based on iron are almost the same price as steel, but have a much higher fatigue life and post-yield stiffness than soft steel, their use in the core of shape memory braces is justified. For this purpose, 4, 10, and 15-story structures were modeled and designed with shape memory bracing with a core made of soft steel and iron-based shape memory alloys, and their seismic behavior was investigated by performing non-linear analyses in SeismoStruct software using incremental dynamic analyses, the values of ductility coefficients, additional resistance, and behavior coefficients in the two bracing systems were evaluated and compared. According to the obtained results, the value of ductility factor is 5.11, additional resistance factor is 1.76, behavior factor is 8.67 for buckling bracing systems with steel core and for buckling bracing systems with iron-based shape memory alloy core, the value of ductility factor is 4.69 the added resistance coefficient was 2.29 and the behavior coefficient was 10.62. مهاربند‌ها از جمله عناصر سازه‌ای می‌باشند که برای مقابله با نیروهای جانبی و تأمین شکل‌پذیری و سختی در سازه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، با توجه به ضعف سیستم‌های مهاربندی معمولی از جمله افت شکل‌پذیری، کمانش در اثر نیروهای فشاری و همچنین کاهش ظرفیت استهلاک انرژی در بارگذاری‌های چرخه‌ای، نسل جدیدی از مهاربند‌ها با نام مهاربند‌های کمانش‌تاب، به عنوان جایگزینی برای سیستم‌های مهاربندی معمولی ارائه شده است. در سال‌های اخیر، از مصالح نوینی نظیر آلیاژهای حافظه‌دار شکلی در صنعت ساختمان استفاده گردیده است. از این رو نسل جدیدی از این نوع آلیاژها، با نام آلیاژهای حافظه‌دار شکلی بر پایه آهن با ویژگی‌هایی از جمله جوش‌پذیری، شکل‌پذیری بالا، قابلیت نورد بالا و ارزان قیمت بودن، توجه بسیاری از مهندسین و محقّقین را برای استفاده در اجزای سازه‌ای به خود جلب کرده است. با توجه به اینکه مصالح آلیاژ حافظه‌دار شکلی بر پایه آهن تقریباً هم‌قیمت فولاد بوده و در عوض عمر خستگی بسیار بالایی داشته و سختی پس از تسلیم آنها نیز به مراتب بیشتر از فولاد نرمه می‌باشد، کاربرد آنها در هسته مهاربندهای کمانش‌تاب قابل‌توجیه می‌باشد. برای همین منظور، سازه‌های 4، 10 و 15 طبقه، مهاربندی کمانش‌تاب با هسته ساخته شده از فولاد نرمه و آلیاژ حافظه‌دار شکلی بر پایه آهن مدل‌سازی و طراحی شدند و با انجام تحلیل‌های غیرخطی در نرم‌افزار سایزمواستراکت رفتار لرزه‌ای آن‌ها مورد بررسی قرار داده شدند. با استفاده از تحلیل‌های دینامیکی افزایشی، مقادیرضریب شکل پذیری، اضافه مقاومت و ضریب رفتار در دو سیستم مهاربندی ارزیابی و مقایسه شده است. با توجه به نتایج به دست آمده، مقدار ضریب شکل‌پذیری 11/5، ضریب اضافه مقاومت 76/1، ضریب رفتار67/8 برای سیستم‌های مهاربندی کمانش‌تاب با هسته فولادی و برای سیستم‌های مهاربندی کمانش‌تاب با هسته آلیاژ حافظه‌دار شکلی بر پایه آهن مقدار ضریب شکل‌پذیری 69/4، ضریب اضافه مقاومت 29/2 و ضریب رفتار 62/10 بدست آمد. https://www.jsce.ir/article_197375_1cb9207f10dbfdef14569af4630d9e5f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Investigating the effect of date palm fibers on the mechanical properties of self-compacting concrete بررسی تاثیر الیاف نخل خرما بر خواص مکانیکی بتن خود متراکم 51 75 197537 10.22065/jsce.2024.441194.3351 FA امیرحسین درخشان نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران – سازه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران 0009-0008-0994-8590 محبوبه میرزائی علی آبادی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء(ص)، بهبهان، ایران 0000-0002-9594-0489 محمدصادق شهیدزاده استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران 0000-0001-5910-7724 علیرضا دادپور مسئول آزمایشگاه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص)، بهبهان، ایران Journal Article 2024 02 02 Behbahan city, located in Khuzestan province, is one of the hot and dry regions of Iran, which has palm groves. In this research, considering the date palm groves in Behbahan, the idea of using date fibers with a length of 3 cm in the mixing plan of self-compacting concrete as a natural, economical and accessible additive was investigated. In the design of self-compacting concrete mixture with date palm fibers, nano silica was used to increase strength, strengthen the transition zone (third phase) and viscosity modifier was used to control rheological properties. Fresh and hardened properties of self-compacting concrete samples with and without palm fibers through slump flow, V funnel, L box, J ring, U box and compressive strength, tensile strength, ultrasonic pulse speed, Schmidt hammer, temperature effect on concrete , permeability was evaluated. The results showed that the increase of date fibers with different percentages (0, 0.5, 1, 1.5, 2% compared to the weight of cement) in self-compacting concrete during 28 days of processing led to an increase in tensile strength from 13.67- 22.67. percent, reduction of permeability from 52.15-15.88 percent, reduction of crack width in concrete slab from 99.9975 - 81.71, reduction of compressive strength from 4.11-22.47 percent, reduction of compressive strength with Schmidt hammer from 04 26.37-5.04% and reduction of ultrasonic pulse speed is 23.05-4.56%. شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان یکی از مناطق گرم و خشک کشور ایران است که دارای نخلستان‌های خرما می باشد. در این پژوهش، باتوجه‌به نخلستان‌های خرما در بهبهان، به ایده استفاده از الیاف خرما با طول 3 سانتی‌متری در طرح اختلاط بتن خودتراکم به‌عنوان یک افزودنی طبیعی، اقتصادی و در دسترس مورد بررسی قرار گرفت. در طرح مخلوط بتن خودتراکم با الیاف نخل خرما از نانو سیلیس برای افزایش مقاومت، تقویت ناحیه انتقال (فاز سوم) و از اصلاح‌کننده لزجــت جهت کنترل خواص رئولوژیکی استفاده شد. خواص تازه و سخت شده نمونه های بتن خود متراکم با و بدون الیاف خرما از طریق جریان اسلامپ، قیف V، جعبه L، حلقه J، جعبه U و مقاومت فشاری، مقاومت کششی، سرعت پالس آلتراسونیک، چکش اشمیت، تأثیر دما بر بتن، نفوذپذیری ارزیابی شد. نتایج نشان داد که افزایش الیاف خرما با درصدهای مختلف (0، 0/5، 1، 1/5، 2 درصد نسبت به وزن سیمان) در بتن خودتراکم طی عمل‌آوری 28 روز منجر به افزایش مقاومت کششی از 13/67- 22/67 درصد، کاهش نفوذپذیری از 15/88- 52/10 درصد، کاهش عرض ترک در دال بتنی از 81/71 - 99/9975، کاهش مقاومت فشاری از 4/11- 22/47 درصد، کاهش مقاومت فشاری با چکش اشمیت از 5/04 - 26/37 درصد و کاهش سرعت پالس آلتراسونیک 4/56 - 05/ 23 درصد می شود. https://www.jsce.ir/article_197537_607c4723471f2ccf8e71683d8c27d000.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Rotational Friction Dampers in Industrial Structures بررسی عملکرد میراگر اصطکاکی دورانی در سازه‌های صنعتی 76 98 197165 10.22065/jsce.2024.435611.3332 FA دانیال دهشیری کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران امیر محمد رضایی صدرآبادی کارشناسی ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران حامد تجملیان استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران 0000-0002-8773-4028 مهدی یزدیان استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران Journal Article 2024 01 21 In recent decades, one of the main topics of research in the field of structural engineering has been the introduction of various solutions to reduce the response of the structures against dynamic forces. For this purpose, the use of dampers is one of the methods of reducing earthquake excitation, controlling vibrations and energy loss on the structure, by increasing its stiffness, resistance and capacity. The use of these devices in the design of new buildings as well as the retrofitting of the existing ones is easily possible. Rotational friction dampers are an example of cost-effective, practical and effective control tools that absorb earthquake energy by sliding motions with stable hysteretic and non-linear behavior. In this research, due to the importance of this issue, industrial structures such as shelters have been investigated with and without dampers and the effect of dampers on various responses of the structure has been investigated. In this regard, three models with different specifications have been used. In order to investigate the discussed structures, the characteristics of seven pairs of far-field earthquake records introduced in the FEMA-P695 have been used, which were investigated with the help of nonlinear time history analysis. The results of the present research show that rotational friction dampers do not have a positive effect on the transverse frames of the shelter, but they have a positive and significant effect on the longitudinal frames. Among the most important of them, we can mention the positive effect and significant reduction of base shear and structure acceleration. On average, each of these two parameters decreased by 47% and 34% respectively for the structures. در دهه‌های اخیر یکی از موضوعات اساسی تحقیقات در زمینه مهندسی سازه، معرفی راهکارهای گوناگون برای کاهش پاسخ سازه در برابر نیروهای دینامیکی بوده است. بدین منظور استفاده از میراگرها یکی از روش‌های کاهش تحریک زلزله، کنترل ارتعاشات و اتلاف انرژی وارد بر سازه، از طریق افزایش سختی، مقاومت و ظرفیت آن می‌باشد. کاربرد این وسایل در طراحی ساختمان‌های جدید و همچنین مقاوم‌سازی ساختمان‌های موجود به سادگی امکان‌پذیر است. میراگرهای اصطکاکی دورانی - لغزشی از نمونه ابزارهای کنترلی مقرون به صرفه، کاربردی و مؤثری هستند که با رفتار پایدار هیسترتیک و غیرخطی، انرژی را با تغییرمکان و بار لغزشی خود جذب و مستهلک می‌کنند. در پژوهش حاضر با توجه به اهمیت این موضوع، سازه‌های صنعتی نظیر سوله‌ها، با و بدون میراگر مورد بررسی قرار گرفته‌اند و تأثیر میراگر در پارامترهای مختلف سازه مورد مطالعه قرار گرفته است. در همین راستا از سه مدل با مشخصات مختلف استفاده شده است. جهت بررسی سازه‌های مورد بحث از مشخصات هفت زوج شتاب‌نگاشت حوزه دور معرفی شده در آیین نامه FEMA-P695 استفاده شده است که به کمک تحلیل غیرخطی تاریخچه زمانی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که میراگر‌های اصطکاکی چرخشی تأثیر مثبتی بر روی قاب‌های راستای عرضی سوله‌ها ندارند ولی در قاب‌های راستای طولی عملکرد مثبت و بسزایی دارند، که از مهمترین آن‌ها می‌توان به تأثیر مثبت و کاهش قابل توجه برش پایه و شتاب سازه اشاره کرد. به‌طور میانگین هرکدام از این دو پارامتر به ترتیب 47 و 34 درصد کاهش برای سازه‌ها داشتند. https://www.jsce.ir/article_197165_a36b47b998e497be6989ddbc7a1489fb.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Investigating the effect of rust and iron shavings on the mechanical properties of self-compacting concrete بررسی تأثیر زنگ و براده آهن بر خواص مکانیکی بتن خودتراکم 99 120 198514 10.22065/jsce.2024.441467.3355 FA سیدعلی اصغری پری استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص) بهبهان، بهبهان، ایران 0000-0001-5230-9649 امیرحسین درخشان نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- سازه، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص) بهبهان، بهبهان، ایران 0009-0008-0994-8590 محبوبه میرزائی علی آبادی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص) بهبهان، بهبهان، ایران 0000-0002-9594-0489 Journal Article 2024 02 03 Today, self-compacting concrete is recognized as one of the greatest advances in the concrete industry. Self-compacting concrete is increasingly targeted by engineers in the construction industry. One of the important concerns in the environment is solid waste disposal, which increases the need to reuse solid waste. Waste disposal is a serious environmental challenge worldwide. Recycling of industrial waste for concrete production is currently the best way for waste management, environment and sustainable products. Rust and iron scraps are one of the major parts of solid waste. All kinds of metals turn into iron rust after being oxidized, and iron chips and shavings are created during turning and cutting, which are considered as industrial waste. The main goal of this research is to use the idea of using (iron rust) rejected from sieve No. 20 and (iron shavings) rejected from sieve No. 4 in the design of mixing self-compacting concrete with different percentages (0, 0.5, 1, 1 5, 2% relative to the weight of sand) and (0, 5, 10, 15, 20% relative to the weight of sand) were used as an additive, cheap, waste and available. For fresh and hardened properties of self-compacting concrete tests with and without rust and iron filings, slump flow tests, V funnel, L box, J ring, U box and compressive strength, tensile strength, ultrasonic pulse speed, Schmidt hammer, impact Temperature and permeability were investigated. The results of the experiments showed that by increasing the percentage of (iron rust) and (iron filings) in self-compacting concrete, the compressive strength increased in the range of 1.75-8.14 percent compared to self-compacting concrete (standard) and the tensile strength In 28 days of processing, the resistance increased in the range of 3.73-16.33% compared to self-compacting concrete (standard). امروزه بتن خودتراکم به عنوان یکی از بزرگترین پیشرفت‌ها در صنعت بتن شناخته شده است. بتن خودتراکم به طور فزاینده‌ای در صنعت ساختمان مورد هدف مهندسان قرار گرفته است. یکی از نگرانی های مهم در محیط زیست، دفع زباله های جامد است که نیاز به استفاده مجدد از زباله‌های جامد را افزایش می‌دهند. دفع بی‌رویه زباله یک چالش زیست محیطی شدید در سطح جهانی است. بازیافت ضایعات صنعتی برای تولید بتن در حال حاضر بهترین راه برای مدیریت ضایعات، محیط زیست و محصولات پایدار است. ضایعات زنگ و براده آهن یکی از بخش‌های عمده زباله های جامد هستند. انواع فلزات پس از اکسید شدن تبدیل به زنگ آهن می شوند، همچنین در هنگام تراشکاری و برش‌کاری‌ها خرده و براده آهن ایجاد می شود که این موارد از ضایعات صنایع محسوب می‌شوند. هدف اصلی این پژوهش، به ایده استفاده از (زنگ آهن) رد شده از الک شماره 20 و (براده آهن) رد شده از الک شماره 4 در طرح اختلاط بتن خودتراکم با درصد‌های مختلف (0، 0/5، 1، 1/5، 2 درصد نسبت به وزن شن) و (0، 5، 10، 15، 20 درصد نسبت به وزن ماسه) به عنوان یک ماده افزودنی، ارزان، ضایعات و قابل‌دسترس استفاده شد. برای خواص تازه و سخت شده آزمونه‌های بتن خودتراکم با و بدون زنگ و براده آهن آزمایش‌های جریان اسلامپ، قیف V، جعبه L ، حلقه J ، جعبه U و مقاومت فشاری، مقاومت کششی، سرعت پالس آلتراسونیک، چکش اشمیت، تأثیر دما و نفوذپذیری مورد انجام و بررسی قرار گرفتند. نتایج آزمایش‌ها نشان داد با افزایش درصد (زنگ آهن) و (براده آهن) در بتن خودتراکم مقاومت فشاری در عمل‌آوری 28 روزه در محدوده 1/75 - 8/14 درصد مقاومت نسبت به بتن خودتراکم (معیار) افزایش یافت و مقاومت کششی در عمل‌آوری 28 روزه در محدوده 3/73 – 16/33درصد مقاومت نسبت به بتن خودتراکم (معیار) افزایش یافت. https://www.jsce.ir/article_198514_b5a915502c5758abf6c64204eed4d56d.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Finite Element Analysis-Based Evaluation of Normal and FRP-Coated Concrete Bridge Piers Under Close-in Blast Loading Scenarios ارزیابی اجزای محدود پایه های پل بتن مسلح معمولی و تقویت شده با FRP تحت سناریوهای مختلف انفجار نزدیک 121 144 198318 10.22065/jsce.2024.432016.3305 FA مختار انصاری استادیار، دانشکده مهندسی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قائن، ایران ناصر صفائیان حمزه‌کلائی استادیار،دانشکده مهندسی، دانشگاه بزرگمهر قائنات، قاین، ایران 0000-0003-2112-2341 Journal Article 2024 01 06 Nowadays, Fibre-reinforced polymer sheets are used to ensure the serviceability of the bridge at different levels of damage after the explosion and to improve their performance. In this study, the performance of the FRP-coated reinforced concrete bridge piers under various explosion scenarios was investigated using Abaqus software. The effect of section shape was examined by considering rectangular, square, box, and circular sections with equal cross-sectional area and reinforcement. All models exhibited a sharp increase in base shear at the beginning of the explosion, followed by a decrease in an oscillatory manner. However, the rectangular section showed the maximum response in a shorter time. The investigation of performance indicators such as maximum stress, displacement change, base shear, energy absorption, and damage level under different explosion scenarios showed that the rectangular and circular sections had the best performance and the most damage, respectively. The effect of TNT weight and blast distance was also examined. Increasing the TNT weight from 100 to 200 and 300 kg led to an increase in maximum displacement (220% and 419%, respectively), plastic strain energy absorption (140% and 302%), and damage intensity, while shear capacity decreased. However, the explosion distance had a more significant effect on structural performance. With an increase in the explosion distance from 1 to 3 and 5 meters, the maximum displacement, shear capacity, and strain energy absorption decreased by 96% and 98%, 53% and 61%, and 92% and 95%, respectively. For a specific TNT value at a safe distance, the column does not suffer noticeable damage. However, as the TNT weight increased, even at a safe distance, the severity of damage increased. Furthermore, column retrofitting with only one FRP layer increased the system's capacity by 28.5% while reducing the maximum displacement by 30%. امروزه برای اطمینان از سرویس‌رسانی پل در سطوح مختلف آسیب انفجار و بهبود عملکرد آنها از ورق‌های FRP استفاده می‌شود. در این تحقیق، عملکرد ستون پایه پل بتن‌مسلح معمولی و تقویت‌شده با پوشش FRP تحت سناریوهای مختلف انفجار سطحی از نوع نزدیک با نرم‌افزار آباکوس مورد بررسی قرار گرفته‌است. در این تحقیق ابتدا اثر شکل مقطع بر عملکرد پایه پل با در نظر گرفتن 4 مقطع مختلف (مستطیلی، مربعی، جعبه‌ای و دایره‌ای) با سطح مقطع و فولادگذاری یکسان بررسی شد. در تمامی مدل‌ها، ابتدا یک افزایش شدید در برش پایه سیستم در لحظه وقوع انفجار رخ داده و سپس نیروها به‌صورت نوسانی کاهش یافت؛ ولی پاسخ بیشینه مقطع مستطیلی در زمان کمتری پس از وقوع انفجار اتفاق افتاد. بررسی شاخص‌های عملکردی مختلف نظیر بیشینه مقدار تنش، تغییر مکان، برش پایه، جذب انرژی و میزان خرابی تحت سناریوهای مختلف انفجار نشان داد که مقطع مستطیلی و دایره‌ای به‌ترتیب بهترین عملکرد و بیشترین آسیب را داشته‌اند. پس از ارزیابی و انتخاب مقطع مستطیل به عنوان مرجع، اثر وزن ماده منفجره و فاصله منبع انفجار مورد بررسی قرار گرفت. با افزایش ‌TNT از 100 به 200 و 300 کیلوگرم، تغییرمکان بیشینه (به‌ترتیب %220 و %419)، جذب انرژی کرنش پلاستیک (%140 و %302) و همچنین شدت خرابی افزایش ولی ظرفیت برشی کاهش یافت. با این وجود، فاصله منبع انفجار اثر بیشتری بر عملکرد پایه پل داشته است. با افزایش فاصله انفجار از 1 به 3 و 5 متر، بیشینه تغییر مکان (%96 و %98)، ظرفیت برشی (53% و 61%) و جذب انرژی کرنش خمیری (%92 و 95%) کاهش یافت. اما با افزایش ‌TNT حتی در فاصله ایمن، شدت آسیب افزایش یافت. در انتها، مقاوم‌سازی ستون با تنها یک لایه پوشش FRP، ظرفیت باربری سیستم را تا اندازه 5/28 درصد افزایش داد و تغییر مکان بیشینه 30 درصد کاهش یافت. https://www.jsce.ir/article_198318_3142f747c9f5720fc9d7951b851ee4fa.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Investigating the behavior of corrugated steel shear wall with different hole patterns under lateral loading بررسی رفتار دیوار برشی فولادی موجدار با الگوهای مختلف سوارخ تحت بارگذاری جانبی 145 174 197378 10.22065/jsce.2024.432594.3312 FA سید عطا سید حاتمی کارشناس ارشد عمران- سازه، گروه عمران، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران عادل فردوسی استادیار، گروه عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران مرکز تحقیقات رباتیک و فناوری های نرم، واحد 0000-0003-0420-5225 Journal Article 2024 01 11 Steel shear walls are usually made in two types, hardened and unhardened. Studies have shown that hardened types are more suitable in terms of seismic performance and operational issues, but due to the many operational details, they incur a lot of cost. One of the recent innovations used in steel shear wall is the use of corrugated sheets instead of plain sheets. The idea of replacing the corrugated steel shear wall as a hardened steel shear wall has been proposed in recent years and favorable results have been obtained. In addition to easy implementation and installation, this system has made the structures lighter and justified from the cost perspective. In addition, the use of steel shear wall in the seismic improvement of structures has many advantages such as load capacity, energy dissipation, acceptable hardness and ductility. In this research, nine different models with and without holes were modeled using Abaqus software. Six types of hole arrangements with a diameter of 120 mm were modeled. The results showed that by corrugating the (horizontal) sheet, the final resistance increased by 16%, also, by corrugating the vertical sheet, the final resistance increased by 18%. By creating a hole in the wavy (horizontal) shear wall model, it was observed that the ultimate strength decreased compared to the sample without holes. By corrugating the sheet of the shear wall, the coefficient of behavior increased compared to its traditional type, and the largest increase is related to the horizontal corrugated steel shear wall, which is 4%. Also, the pattern of the hole in the corrugated sheet has an effect on the coefficient of behavior, and by choosing the appropriate pattern, an increase in the coefficient of behavior can be achieved, resulting in more energy absorption and damping of the structure. دیوارهای برشی فولادی معمولاً در دو نوع سخت شده و سخت نشده ساخته می شوند. مطالعات نشان داده انواع سخت شده از نظر عملکرد لرزه ای و نیز مسائل بهره‌برداری مناسب تر می باشند، ولی به دلیل جزئیات اجرایی فراوان هزینه زیادی در پی دارند. یکی از نوآوری هایی که اخیر ا در دیوار برشی فولادی بکار برده می شود، استفاده از ورق موج دار بجای ورق های ساده است. ایده جایگزینی دیوار برشی فولادی موجدار بعنوان دیوار برشی فولادی سخت شده در سالهای اخیر مطرح شده و نتایج مطلوبی نیز بدست آمده است. این سیستم علاو ه بر اجرا و نصب آسان، باعث سبک سازی در سازه‌ها شده و از بعد هزینه نیز توجیه دارد. به علاوه استفاده از دیوار برشی فولادی در بهسازی لرزه ای سازه‌ها دارای مزایای زیادی همچون ظرفیت باربری، اتلاف انرژی، سختی و شکل پذیری قابل قبولی دارند. در این پژوهش، نه مدل مختلف دارای سوراخ و بدون سوارخ با استفاده از نرم‌افزار آباکوس مدلسازی شده است. شش نوع چیدمان سوراخ با قطر 120 میلی متر مدلسازی شد. نتایج نشان دادند که با موجدار کردن ورق (افقی) مقاومت نهایی به اندازه 16% افزایش یافته است، همچنین، با موجدار کردن ورق قائم مقاومت نهایی به اندازه 18% افزایش یافت. با ایجاد سوراخ در مدل دیوار برشی موجدار (افقی) مشاهده گردید که مقاومت نهایی نسبت به نمونه بدون سوراخ کاهش را نشان داد. با موجدار کردن ورق دیوار برشی ضریب رفتار نسبت به نوع سنتی آن افزایش یافت که بیشترین افزایش مربوط به دیوار برشی فولادی موجدار افقی می باشد که به اندازه 4% است. همچنین الگوی سوراخ در ورق موجدار در ضریب رفتار تاثیر داشته و می توان با انتخاب الگوی مناسب به افزایش در ضریب رفتار و در نتیجه جذب انرژی و میراکنندگی بیشتر سازه دست یافت. https://www.jsce.ir/article_197378_748a1991d131d4a863dee089c12f4ff5.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 01 20 Enhancing ultimate capacity: Experimental study on confinement effects of cylindrical concrete specimens using GFRP sheets and SMA helical wraps بررسی آزمایشگاهی اثر محصورشدگی ترکیبی نمونه‌های استوانه‌ای بتنی با استفاده از ورق های GFRP و دورپیچ SMA روی ظرفیت نهایی 175 197 196268 10.22065/jsce.2024.444114.3362 FA سعید ایل بیگی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمدرضا توکلی زاده استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-0932-4605 امیررضا مسعودی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0003-2172-7869 Journal Article 2024 03 02 Unreinforced concrete under uniaxial compressive stresses is recognized as a brittle material. To delay concrete spalling and improve its ductility, lateral confinement is commonly employed. Confinement pressure can be applied to concrete in both passive and active forms. Passive confinement is achieved through internal transverse reinforcements (such as stirrups, hoops, closed ties), external steel helical wraps, steel jackets, or FRP jackets. Active confinement pre-stresses the reinforced concrete member in the transverse directions prior to loading. Recently, researchers have explored the use of smart materials, specifically Shape Memory Alloys (SMAs), to exploit the effects of active confinement. Hybrid confinement, combining passive confinement (imposed by FRP sheets) and active confinement (imposed by SMA helical wraps), has also been investigated. In this experimental study, the influence of different confinement methods (passive confinement with GFRP, active confinement with SMA, and hybrid confinement) on the behavior of confined concrete is examined. Four cylindrical specimens with dimensions of 305*152 mm were constructed in the laboratory of the Ferdowsi University of Mashhad. These specimens were subjected to uniaxial one-sided compressive loading without axial restraint. The results indicate that the use of SMA helical wraps in active confinement and hybrid confinement not only enhances the maximum resistance developed in the specimens but also has a significant effect on improving the ultimate strain in specimens with active and hybrid confinement compared to those without confinement and those confined passively. بتن غیرمسلح تحت ‌اثر تنش‌های فشاری تک‌محوری به عنوان یک ماده‌ی ترد شناخته می‌شود. برای به تأخیر انداختن گسیختگی بتن و بهبود شکل‌پذیری آن، از محصورشدگی جانبی استفاده می‌شود. فشار محصورشدگی می‌تواند به صورت غیرفعال و فعال به بتن اعمال شود. محصورشدگی غیرفعال توسط میلگردهای عرضی داخلی (مانند دورپیچ‌ها، خاموت‌ها، تنگ‌های بسته)، دورپیچ فولادی خارجی، ژاکت‌های فولادی یا ژاکت‌های FRP به سازه‌های بتنی اعمال می‌شود. محصورشدگی فعال، عضو‌ بتن مسلح را قبل از اعمال بارگذاری در جهات عرضی پیش‌تنیده می‌کند. اخیراً برخی محققان به منظور استفاده از تأثیرگذاری محصورشدگی فعال، استفاده از مصالح هوشمندی به نام آلیاژهای حافظه‌دار شکلی (SMA) را آغاز کرده‌اند. محصورشدگی هیبریدی نیز به عنوان ترکیبی از محصورشدگی غیرفعال (اعمال شده توسط ورق‌های FRP) و محصورشدگی فعال (اعمال شده توسط دورپیچ SMA) مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش آزمایشگاهی، تاثیر روش اعمال فشار محصورشدگی (محصورشدگی غیرفعال با GFRP، محصورشدگی فعال با SMA و محصورشدگی هیبریدی)، بر رفتار بتن محصورشده مورد بررسی قرار می‌گیرد. برای بررسی تاثیر این پارامتر بر رفتار استوانه‌های بتنی محصورشده، چهار نمونه‌ی استوانه‌ای با ابعاد 300*150 میلی‌متر ساخته شده و تحت اثر بارگذاری محوری فشاری تک‌محوری فاقد خروج از مرکزیت قرار می‌گیرد. بررسی نتایج نشان می‌دهد استفاده از دورپیچ SMA در محصورشدگی فعال و هیبریدی مقاومت حداکثر نمونه‌های محصورشده را نسبت به نمونه‌ی فاقد محصورشدگی به ترتیب 27 و 19درصد بهبود می‌بخشد. هم‌چنین استفاده از محصورشدگی فعال و هیبریدی کرنش نهایی نمونه‌های محصورشده را نسبت به نمونه‌ی محصورنشده به ترتیب 17 و 19/5 برابر افزایش می‌دهد، بنابراین محصورشدگی فعال و هیبریدی تاثیر چشم‌گیری در بهبود کرنش نهایی نمونه‌های محصورشده دارند. https://www.jsce.ir/article_196268_f4b4b00947192a9992d3f54c0c41cf92.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Modeling the ultimate strength of the bond between concrete and FRP using K-means clustering method and kriging method مدل‌سازی مقاومت نهایی پیوستگی میان بتن و FRP با استفاده از روش ترکیب خوشه‌بندیk-means و روش کریجینگ 198 219 197499 10.22065/jsce.2024.440615.3346 FA نجمه زائرمیری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران محمدرضا سهرابی دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران یاسر مودی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سیرجان، سیرجان، ایران 0000-0002-3763-1629 Journal Article 2024 02 12 Accurate estimation of the ultimate bond strength between concrete and FRP sheet is one of the important things that plays a significant role in the design of RC members strengthen with FRP sheet. Due to the difficulty and cost of experimental studies, the use of artificial intelligence methods is the best alternative for these approaches. Generally, to use artificial intelligence methods, the data is randomly divided into two groups of training and testing, which is based on the training data of the model developed and evaluated with the test data. The problem in using these methods is that the model may be trained based on a set of specific data, but it performs poorly during testing to predict data with different characteristics. In this study, a comprehensive set of data was first collected from past studies regarding the bond of FRP sheets to concrete. This collection includes 532 experimental specimens. Also, for the first time, the combined method of k-means clustering and kriging was used to predict the ultimate strength of FRP sheets and concrete. In this method, the input data to the model is first placed in several categories based on their average, and when these data are called to the estimation model, equal amounts of each category are called. In this study, dependent functions (6 models), regression degree (3 degrees) and the number of clusters (3 clusters) were considered different for analysis using the mentioned method, and among these 54 models, the best model was selected. The results show that the ultimate bond strength predicted using the developed model has a good agreement with the experimental results, and the models with linear dependent functions with one degree of regression and 6 and 5 clusters respectively with correlation coefficients, 0.938 and 0.921 have better performance than other models. تخمین دقیق مقاومت نهایی چسبندگی میان بتن و مصالح کامپوزیت (FRP) یکی از موارد مهمی می‌باشد که در طراحی اعضای بتن مسلح مقاوم‌سازی شده با FRP، نقش بسزایی دارد. مطالعات آزمایشگاهی و عددی متعددی در این زمینه صورت گرفته است. به دلیل دشواری و هزینه‌بر بودن مطالعات آزمایشگاهی، استفاده از روش‌های هوش مصنوعی بهترین جایگزین برای این رویکرد‌ها می‌باشد. عموماً، برای استفاده از روش‌های هوش مصنوعی داده‌ها به‌صورت تصادفی به دو گروه آموزش و آزمایش تقسیم می‌شوند که براساس داده‌های آموزشی مدل توسعه داده شده و با داده‌های آزمایش ارزیابی می‌گردد. مشکلی که در استفاده از این روش‌ها وجود دارد این است که ممکن است مدل بر اساس یکسری داده خاص آموزش ببیند ولی در زمان آزمایش برای پیش‌بینی داده‌های با ویژگی‌ها متفاوت عملکرد ضعیفی داشته باشد. در این مطالعه ابتدا یک مجموعه داده‌های جامع از مطالعات گذشته در خصوص اتصال ورقه‌های FRP به بتن جمع-آوری شد. این مجموعه شامل 532 نمونه آزمایشگاهی می‌باشد. همچنین برای اولین بار از روش ترکیبی روش خوشه‌بندی k-means و کریجینگ برای پیش‌بینی مقاومت نهایی اتصال ورق‌های FRP و بتن استفاده شد. در این روش ابتدا داده‌های ورودی به مدل بر اساس میانگین‌شان در چند دسته قرار گرفته و در زمان فراخوانی این داده‌ها به مدل تخمین، به اندازه‌های مساوی از هر دسته فراخوانی می‌شود. در این مطالعه، توابع وابسته‌ساز (6 مدل)، درجه رگرسیون (3 درجه) و تعداد خوشه‌ها (3 خوشه) برای تحلیل با استفاده از روش ذکرشده، متفاوت در نظر گرفته شد و در میان این 54 مدل، بهترین مدل‌ها انتخاب شد. نتایج نشان می‌دهد، مقاومت نهایی پیش‌بینی شده با استفاده از مدل توسعه داده شده دارای مطابقت خوبی با داده‌های آزمایشگاهی می‌باشند و مدل‌ها با توابع وابسته‌ساز خطی با یک درجه رگرسیون و 6 و 5 خوشه به ترتیب با ضرایب همبستگی، 938/0 و 921/0 دارای عملکرد بهتری نسبت به بقیه مدل‌ها می‌باشد. https://www.jsce.ir/article_197499_95b7b432df0798382b553f3c741c801f.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Investigation of the mechanical properties and microstructure of self-compacting earth concretes for use in low-carbon construction systems بررسی خواص مکانیکی و ریزساختار بتن خاکی خود متراکم: استفاده در سیستم‌های ساخت و ساز کم کربن 220 246 197376 10.22065/jsce.2024.440442.3344 FA افشین خداپرست دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران کیانوش صمیمی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مهیار پاکان دکتری، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2024 02 06 Nowadays, because of global warming and its consequences, low-carbon materials such as clay and low-carbon cement are becoming more popular. Hence, they may be able to play a significant role in reducing greenhouse gas emissions. In this study, the fresh state, mechanical properties, microstructure, and life cycle analysis of self-compacting earth concrete were investigated to evaluate its potential utilization in both structural and non-structural components. Three types of clay were substituted with cement as a paste to determine the best type of clay for concrete production. According to earth concrete design mixtures, clay is substituted for cement in amounts of 50%, 60%, 70%, 80% and 100%. It can be concluded from these results that compressive strength decreased as clay content increased. However, this trend did not remain constant throughout the curing process. According to the stress-strain results, earth concretes that contain a high percentage of clay are more tolerable strain and have a lower modulus of elasticity and toughness. Ultrasonic results classified self-compacting earth concrete mixtures according to quality. Following that, based on a regression analysis result, a formula was developed to calculate compressive strength using non-destructive ultrasonic data. Microstructure tests, such as thermogravimetry and FESEM, confirm the mechanical strength results and show that clay content was the main reason for the cracks and holes. Finally, the life cycle analysis indicated that earth concrete decreased CO2 emissions by 33% and 88% in structural and non-structural design mixtures, respectively. امروزه به‌واسطه گرمایش کره زمین و مخاطره‌های زیست محیطی حاصل از آن، استفاده از مصالح کم‌کربن نظیر خاک رس، سیمان‌‌های کم کربن و غیره به ‌دلیل نقش آن‌ها درکاهش تولید گازهای گلخانه‌ای ناشی از صنعت ساخت و ساز اجتناب ناپذیر می‌باشد. در این مطالعه، جهت امکان‌ سنجی استفاده از بتن خاکی در المان‌های سازه‌ای و غیر سازه‌ای (پرکننده)، مطالعه‌ای جامع بر روی خواص مکانیکی، ریزساختاری و تحلیل چرخه عمر طرح‌های پیشنهادی بتن خاکی بر مبنای عملکرد خود‌متراکم صورت پذیرفته است. بدین منظور، ابتدا درصد‌های مختلف 3 نوع خاک رس مختلف با سیمان جایگزین شدند. بر اساس نتایج مقاومت فشاری مخلوط‌های خمیر سیمانی، خاک رس بهینه انتخاب و برای ساخت بتن‌های خاکی خود‌‌متراکم استفاده گردید. در این پژوهش، میزان جایگزینی سیمان بر اساس 50، 60، 70، 80 و 100% خاک رس انجام پذیرفت. بر اساس نتایج خواص مکانیکی، مقاومت فشاری با افزایش خاک رس روند کاهشی داشته، اما این روند با افزایش زمان نگهداری بتن ثابت نبوده است. همچنین نتایج منحنی‌‌های تنش- کرنش نشان داد که نمونه‌های حاوی مقادیر بالای خاک رس دارای کرنش قابل تحمل بیشتر، مدول ارتجاعی و چقرمگی کمتر می‌باشند. بر اساس نتایج آلتراسونیک، مخلوط‌های بتن خاکی خودمتراکم بر اساس کیفیت طبقه بندی شدند و با تحلیل رگرسیون رابطه‌ای برای محاسبه مقاومت فشاری بر اساس نتایج غیر مخرب آلتراسونیک در این نوع بتن ارائه گردید. نتایج آزمایش‌های ریز ساختار بتن نظیر FESEM و ترموتراگیوتمری، متناسب با نتایج مقاومت مکانیکی می‌باشد و کاهش محصولات هیدراتاسیون، افزایش ترک و حفرات به‌واسطه افزایش میزان خاک رس را تأیید می‌نماید. در نهایت تحلیل چرخه عمر نشان می‌دهد استفاده از بتن خاکی می‌تواند میزان تولید CO2 را در طرح‌های سازه‌ای به مقدار 33 % و در طرح-های غیر سازه‌ای (پرکننده) تا 88 % کاهش دهد. https://www.jsce.ir/article_197376_0aa98e1a537095852e66c70ad65b1735.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Comparison of the Behavior of RC Slab Repaired with Cement-Based Mortars Containing Nanoparticles and CFRP Sheets under Monotonic Loading and Fatigue مقایسه رفتار دال بتن‌آرمه، ترمیم و تقویت‌‌‌ شده ‌‌با ملات‌های ‌‌سیمانی حاوی نانوذرات و ورق‌های CFRP تحت بارگذاری تدریجی و خستگی 247 266 197377 10.22065/jsce.2024.436367.3331 FA حسین نعمتیان جلودار استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران. عطا حجت کاشانی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب،, تهران، ایران. 0000-0003-4244-1552 رحمت مدندوست استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه گیلان-رشت، ایران عباس اکبرپور استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران سید عظیم حسینی دانشیار دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران. Journal Article 2024 01 24 In this the Experimental study, circular fiber concrete slabs was based on the ASTM C1550 standard, which have not yet been repaired, with a concrete mixing design based on the target compressive strength of 45 MPa consisting of Macrosynthetic fibers equal to 0.5% of The concrete volume, made and subjected to monotonic loading after curing for a period of 28 days, Then the cracked fiber concrete slabs were repaired with repair mortars, CFRP sheet separately and again subjected to monotonic loadings. Also, the slabs repaired with repair mortars have been subjected to fatigue loading with 10000 cycles monotonic loading after Fatigue. Mortars include two types of cement-based mortars with 2% Nano-silica+8% Micro-silica (NS2SF8) and 0.75% polyvinyl alcohol fibers+10% Micro-Silica (PVA0.75SF10). CFRP sheets have been used in two designs including sheet and full. The behaviour of the slabs including the displacement, the bending capacity of the slab, the type and propagation of cracks and amount of energy absorption of the slabs have been investigated. The results have shown that the recovery of flexural capacity of slabs repaired with CFRP1, CFRP2 sheets and the slab repaired with PVA0.75SF10 and NS2SF8 repair mortars was 118%, 96%, 65% and 52%, respectively, compared to the control sample. Fiber concrete slab repaired with PVA0.75SF10 repair mortar, under the effect of monotonic loading, has the largest vertical displacement equal to 25.3 mm compared to other repaired slabs and has a better behaviour pattern in the range after the final strength (post-peak), ratio it has shown itself to other signifiers. Fatigue loading in restored slabs with PVA0.75SF10 and NS2SF8 restoration mortars has reduced the absorbed energy 79% and 52%, respectively, compared to the control sample. در این تحقیق که براساس مطالعات آزمایشگاهی استوار بوده، دال‌های بتن الیافی دایروی شکل بر اساس استاندارد 1550ASTM C که تاکنون ترمیم این دال‌ها کار نشده، با طرح ‌اختلاط بتن براساس مقاومت فشاری هدف 45 مگاپاسگال متشکل از الیاف مصنوعی (ماکروسینتتیک فورتا) برابر 5/0درصد حجم بتن، ساخته شده و بعد از عمل‌آوری رطوبتی به مدت 28 روز تحت بارگذاری تدریجی (مونوتونیک) قرارگرفته شده‌اند، سپس دال‌های بتن الیافی ترک‌‌ خورده با ملات‌های ترمیمی، ورق‌های الیاف کربن ((CFRP بصورت جداگانه ترمیم شده و مجددا تحت بارگذاری‌های تدریجی (مونوتونیک) قرار گرفته‌اند. همچنین دال‌های ترمیم شده با ملات‌های ترمیمی تحت بارگذاری خستگی با تعداد 10000 سیکل و بارگذاری تدریجی ‌پس‌ از‌ خستگی نیز قرارگرفته شده‌اند. ملات‌های ترمیمی شامل دو نوع ملات‌ پایه سیمانی با ترکیبات نانوسیلیس 2درصد+میکروسیلیس 8درصد (8SF2NS) و الیاف پلی ‌ونیل‌‌ الکل 75/0درصد+میکروسیلیس10درصد (10SF75/0PVA) بوده‌اند. ورق‌های الیاف کربن (CFRP) هم در دو طرح شامل مشبک و کامل استفاده گردیده است. رفتار دال‌ها شامل تغییرمکان قائم مرکز دال، ظرفیت خمشی دال، نوع و نحوه انتشارترک و میزان جذب انرژی دال‌ها مورد بررسی قرار گرفته ‌است. نتایج نشان داده است که بازیابی ظرفیت خمشی دال‌های‌ ترمیم شده با ورق‌های الیاف کربن با طرح‌های ۱CFRP، 2CFRP و دال ترمیم شده با ملات‌های ترمیمی 10SF75/0PVA و 8SF2NS به ترتیب برابر 118، 96 ، 65 و 52 درصد نسبت به نمونه شاهد بوده است. دال بتن ‌الیافی ترمیم ‌شده با ملات ترمیمی10SF75/0PVA، تحت اثر بارگذاری تدریجی، دارای بیشترین تغییرمکان قائم برابر 3/25 میلیمتر نسبت به دیگر دال‌های ترمیم شده بوده و دارای الگوی رفتاری بهتر در محدوده بعد از مقاومت نهایی (Post-Peak)، نسبت به دیگر دال‌ها از خود نشان داده است. بارگذاری خستگی در دال‌های ترمیم ‌شده با ملات‌های ترمیمی 10SF75/0PVA و 8SF2NS باعث کاهش میزان انرژی جذب شده به ترتیب برابر 79 درصد و 52 درصد نسبت به نمونه شاهد گردیده است. https://www.jsce.ir/article_197377_30c6126919ddce3a72651eed088097b1.pdf

انجمن مهندسی سازه ایران مهندسی سازه و ساخت 2476-3977 11 11 2025 02 01 Laboratory investigation of the effect of opening on the capacity of deep concrete beams reinforced with GFRP bars بررسی آزمایشگاهی تاثیر بازشو در ظرفیت تیرهای بتن مسلح عمیق با میلگرد GFRP 267 292 197374 10.22065/jsce.2024.433193.3317 FA مهدی میرزایی علی آبادی دانشجوی مقطع دکتری مهندسی سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی،تهران، ایران پیمان همامی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0002-4993-8628 علی معصومی استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0003-4636-6553 Journal Article 2024 01 19 The use of composite rebars is increasing in the construction industry due to their characteristics such as high tensile strength, corrosion resistance, light weight and reasonable price compared to steel rebars, however, the behavior of deep concrete beams with opening, reinforced with GFRP rebars Less studied. In this research, the behavior of 7 deep reinforced concrete beams with and without openings reinforced with GFRP rebar was investigated under 4-point bending test. Dimensions, number and placement of openings were included as research variables. In all samples, the ratio of the shear span to the depth of the beam is 0.9. The results of the research show that placing an opening in the load transfer path, with diameters of 14 and 24 cm, respectively, reduces the final strength of the beams by 68 and 75% compared to the beam without opening. The final strength of the samples decreases by 6% by increasing the number of openings with a diameter of 14 cm from one to two, and by 3% for the samples with an increase of the number of openings with a diameter of 24 cm from one to two. By examining the results, it was found that placing the opening in the middle of the beam opening does not reduce the strength of the beam. The failure mode in all beams is from shear type and rupture along the load application site to the support, and the first main cracks formed in the beams are of bending, shearing or bending-shearing type depending on the dimensions of the opening and its location. The test results were compared with the relations in the ACI regulations and it was determined that the shear capacity of the beams based on the relations of the regulations is on average 14% lower than the test results. استفاده از میلگردهای کامپوزیت به دلیل ویژگی‌های آن‌ها مانند مقاومت کششی بالا ، مقاوم در برابر خوردگی، وزن کم و قیمت مناسب نسبت به میلگردهای فولادی در صنعت ساختمان رو به افزایش است، با این وجود رفتار تیرهای بتنی عمیق دارای بازشو، مسلح شده با میلگرد GFRP کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در این تحقیق رفتار 7 تیر عمیق بتن مسلح با و بدون بازشو مسلح شده با میلگرد GFRP، تحت آزمایش خمش 4 نقطه‌ مورد بررسی قرار گرفت. ابعاد، تعداد و جانمایی بازشوها به عنوان متغیرهای تحقیق لحاظ گردید. در همه نمونه‌ها نسبت دهانه برشی به عمق تیر 9/0 درنظرگرفته شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد قرارگیری یک بازشو در مسیر انتقال بار، با قطرهای 14 و 24 سانتی‌متر به ترتیب سبب کاهش مقاومت نهایی تیرها به میزان 68 و 75 درصد نسبت به تیر بدون بازشو می‌شود. مقاومت نهایی برای نمونه‌ها با افزایش تعداد بازشو به قطر 14 سانتی‌متر از یک به دو عدد، 6 درصد و برای نمونه‌ها با افزایش تعداد بازشو به قطر 24 سانتی‌متر از یک به دو عدد 3 درصد کاهش می‌یابد. با بررسی نتایج مشخص گردید قرارگیری بازشو در وسط دهانه تیر، سبب کاهش مقاومت تیر نمی‌گردد. با بررسی نتایج مشخص گردید مد شکست در همه تیرها از نوع برشی و گسیختگی در امتداد محل اعمال بار تا تکیه‌گاه رخ داده است و اولین ترک‌های اصلی تشکیل شده در تیرها بسته به ابعاد بازشو و محل آن، از نوع خمشی، برشی یا خمشی-برشی است. نتایج آزمایش با روابط موجود در آیین‌نامه ACI مقایسه گردید و مشخص گردید ظرفیت برشی تیرها بر اساس روابط آیین‌نامه به طور میانگین به میزان 14درصد کمتر از نتایج آزمایش می‌باشد. https://www.jsce.ir/article_197374_c9582e9b589f1f7de0748093fe368836.pdf