ارزیابی مقاومت فشاری بتن خود تراکم حاوی نانو مواد با استفاده از روش اولتراسونیک

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 گروه عمران- دانشکده فنی-دانشگاه گیلان-رشت

2 کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه، دانشگاه گیلان، ایران

چکیده

در این مطالعه مقاومت فشاری بتن خودتراکم حاوی نانو مواد توسط روش غیر مخرب امواج اولتراسونیک ارزیابی شد. بتن‌های خودتراکم با 13 طرح اختلاط مختلف حاوی مقادیر بین 0.25 و 2 درصد نانو اکسید‌های سیلیس، آلومینیوم و مس که به عنوان ماده چسباننده جایگزین بخشی از سیمان شده است، در سنین بین ۳ تا ۹۰ روز و دارای مقاومت‌های فشاری بین 20 و 54 مگاپاسکال، آزمایش شدند. تأثیر عواملی چون نوع نانو مواد، شرایط عمل آوری مرطوب و خشک بر رابطه سرعت امواج اولتراسونیک و مقاومت فشاری بررسی شد. همچنین تاثیر حضور میلگرد بر سرعت امواج اولتراسونیک در بتن‌های یاد شده نیز ارزیابی شد. برای تعیین خواص بتن خود تراکم تازه از آزمایش جریان اسلامپ، T50، آزمایش قیف V و آزمایش جعبه L استفاده شد. نتایج آزمایش‌ها نشان می دهد که نمونه‌های حاوی نانو اکسید‌های سیلیس، آلومینیوم و مس به ترتبب با مقادیر 1.5، 0.25 و 0.25 درصد وزن سیمان (درصد بهینه)، بیشترین سرعت امواج اولتراسونیک و مقاومت فشاری را دارند. سرعت امواج اولتراسونیک در نمونه‌های حاوی درصد بهینه در سنین اولیه کمتر و در سنین بالاتر بیشتر از نمونه شاهد بدست آمد. روابط نمایی بین مقاومت فشاری و سرعت امواج اولتراسونیک برای این نوع بتن‌های خودتراکم تعریف شد که ضرایب آن برای هر نانو مواد استفاده شده متفاوت می‌باشد. از طرفی نتایج نشان می دهد که تغییرات مقاومت بتن‌های خودتراکم حاوی نانو مواد حساسیت کمتری نسبت به تغییرات سرعت امواج اولتراسونیک دارند. تأثیر حضور میلگرد بر روی سرعت امواج اولتراسونیک با ضرایب اصلاحی معرفی شده است و مشاهده شد که ضرایب اصلاح بدست آمده با ضرایب اصلاح پیشنهادی توسط آیین‌نامه BS 1881:Part 203 مطابقت دارد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Compressive Strength assessment of self-compacted concrete with Nano materials using ultrasonic pulse velocity method

نویسندگان [English]

  • Rahmat Madandoust 1
  • Saber Deilami Poshtjouei 2
1 Department of Civil Engineering, Faculty of Engineering, University of Guilan
2 Master of Science, Department of Civil Engineering, University of Guilan, Rasht, Iran
چکیده [English]

In this paper the compressive strength (f’c) of self-compacted concrete (SCC) containing Nanomaterials (NM) is evaluated by non-destructive ultrasonic pulse velocity method. This study involves about 13 different mixtures containing Nano oxides of Silica (NS), Aluminum (NA) and Copper (NC) with amounts ranging from 0.25 to 2 percent, as the binder in replacement of Portland cement, tested between 3 and 90 days for f’c ranging from about 20 to 54 MPa. The influence of different parameters such as type of NM, wet and dry curing conditions on the relationship between ultrasonic pulse velocity (UPV) and f’c is examined. Also, the effect of rebar on UPV is evaluated in this type of SCCs. Results show that the specimens containing NS, NA and NC with amounts of 1.5, 0.25 and 0.25% of the cement weight (optimum percentage), respectively, have the highest UPV and f’c. The specimens containing the optimum amount of NS in wet curing condition with a 22% increase in f’c compared to the control specimen has the highest f’c. In the specimen containing the optimum percentage of NM, UPV became less in the first ages and higher in the older ages more than control specimens. Exponential relationships between UPV and f’c of the specimens were determined whose coefficients are different for each added Nano. The addition of NM reduced the difference in UPV between wet and dry curing conditions so that this difference from 5% for control SCC decreased to 3.8%, 3, and 4% for SCCs containing NS, NA, and NC, respectively. The effect of steel bars on the UPV was introduced by means of correction coefficients (CC) and it was observed that the CC obtained with the proposed CC are consistent with CC recommended by BS 1881: Part 203.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Strength
  • Self-compacted concrete Ultrasonic pulse
  • Nano oxides of Silica
  • Nano oxides of Aluminum
  • Nano oxides of Copper

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 10 مهر 1397
  • تاریخ دریافت: 13 اردیبهشت 1397
  • تاریخ بازنگری: 20 مرداد 1397
  • تاریخ پذیرش: 10 مهر 1397